Kentsel peyzajda çocuk oyun alanlarının bir planlama sistemi ile değerlendirilmesinin gerektiği vurgulanarak, kent içindeki sayılarının artırılması ile ilgili öneriler sunulmuştur.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Hızlı nüfus artışı ve plansız kentleşmenin etkisiyle, kentsel peyzajda farklı yaş gruplarındaki çocuklara hitap eden çocuk oyun alanları yetersiz kalmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmanın amaçları; oyunun çocuk için önemi ve kentsel peyzajda çocuk oyun alanlarının önemini ortaya koymak, çocuk oyun alanlarını peyzaj planlama kapsamında değerlendirerek, Didim (Aydın) ilçesindeki çocuk oyun alanlarının mevcut durumunu ortaya koymaktır.
💡
Conclusion & Impact:Kentsel peyzajda çocuk oyun alanlarının bir planlama sistemi ile değerlendirilmesinin gerektiği vurgulanarak, kent içindeki sayılarının artırılması ile ilgili öneriler sunulmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2022 Verileri
⚙️Variables:Çocuk oyun alanları · Çocuk Oyun alanlarında planlama · Çocuk ve Oyun
Özet
Hızlı nüfus artışı ve plansız kentleşmenin etkisiyle, kentsel peyzajda farklı yaş gruplarındaki çocuklara hitap eden çocuk oyun alanları yetersiz kalmaktadır. Bu çalışmanın amaçları; oyunun çocuk için önemi ve kentsel peyzajda çocuk oyun alanlarının önemini ortaya koymak, çocuk oyun alanlarını peyzaj planlama kapsamında değerlendirerek, Didim (Aydın) ilçesindeki çocuk oyun alanlarının mevcut durumunu ortaya koymaktır. Didim (Aydın) ilçesindeki çocuk oyun alanları, kantitatif analizlerle yeterlilikleri incelenmiştir. Çocuk oyun alanlarının mevcut ve geleceğe (2022’den 2035 yılına kadar) yönelik durumları ortaya konulmuştur. Kentsel peyzajda çocuk oyun alanlarının bir planlama sistemi ile değerlendirilmesinin gerektiği vurgulanarak, kent içindeki sayılarının artırılması ile ilgili öneriler sunulmuştur.
Abdullah U., (2003), Aydın Şejrinin Kuruluşu ve Gelişme Evreleri, Coğrafi Bilimler Dergisi, 1(2), 41-62. Aksoy Y., (2009), Çocuk Oyun Alanları Üzerine Bir Araştırma İstanbul,
Kalaycıoğlu H., Tarihten Günümüze Oyuncak Ve Eğitim Araçları, https://www.mobiad.org.tr/blogs/duyurular/tarihten-gunumuze-oyuncak-ve-egitim-araclari Erişim Tarihi: 22.04.2022. Bal A., (2005). Zonguldak kenti yeşil alan sistemindeki çocuk oyun alanlarının durumunun peyzaj mimarlığı ilkeleri açısından irdelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Mimarlık Tezi, Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı- Zonguldak. Buharalı S., (2019), Çocukların Sosyal Uyum ve Duygu Düzenleme Düzeylerinin Gelişiminde Çocuk Merkezli Oyun Terapisinin Etkililiği, Uygulamalı Psikoloji Yüksek Lisans Programı, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
Canlı S., Demirarslan D., 2020, Çocuk Oyun Alanlarının Tarihi Gelişimi, Çocuk ve Gelişim Dergisi 2020, Cilt 3, Sayı 6, 60-75. Dinç H., (1993),
Çocuk Oyun İşlevi ve Öğeleri, Yıldız Üniversitesi,
Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Mimarlık Fakültesi, Peyzaj Planlama Bölümü, İstanbul. Greenman J., (1993), It ain’t easy being green. Beginnings workshop. Child Care Information Exchange. 91: 336-37 (May-June). Gülay T., (2010), Sokağın günümüz koşullarında çocuk oyun alanı olarak ele alınması ve değerlendirilmesi (Doctoral dissertation, DEÜ Fen Bilimleri Enstitüsü). Gültekin, A., (2014), Çocuk Oyun Alanları ve Oyun Araçlarının Tasarım Ölçütlerinin İrdelenmesi. Hart R., (1992), “Children’s Paricipation: From Tokenism to Citizenship”, UNICEF International Child Development Centre Press. Jansson, (2010), Playground Planning And Management: An Evaluation Of Standard-İnfluenced Provision Through User Needs, Urban Forestry & Urban Greening Karakuş H., (2017), Çocukluğun Tarihsel Gelişimi Üzerine Düşünceler, Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi Sayı 13 Ekim 2017. Karaküçük S., (2014), Rekreasyon: boş zamanları değerlendirme. Suat KARAKÜÇÜK. Kaymakoğlu G., M. (2013), Kentsel Rekreasyon Alanlarında Spor ve Aktivite Ağı. Kay H. (1991) Geçmişte Ve Günümüzde Oyuncakl