SavedAdd your journal

Journals / Türkiye Bilimsel Araştırmalar Dergisi / 2020 / Cilt: 5 - Sayı: 2

Ortaokul Sekizinci Sınıf Öğrencilerinin Bireysel Barışa Yönelik Tutumlarının Çeşitli Değişkenlerce İncelenmesi

Bahadır KILCAN
Osman ÇEPNİ
Tevfik PALAZ
Pages
377–386
Publication Date
2020-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırma sonucunda katılımcıların bireysel barışa yönelik tutumlarının onların cinsiyet, kardeş sayısı, aile gelir durumu ve arkadaş sayısı değişkenlerine göre farklılaşmadığı ancak küs olunan arkadaş değişkenine göre farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacını, ortaokul sekizinci sınıf öğrencilerinin bireysel barışa yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından belirlenmesi oluşturmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmaya, 2017-2018 eğitim öğretim yılında, Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı Ankara ili Mamak ilçesinde bulunan devlet okullarında öğrenim gören 8. sınıf öğrencileri katılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma sonucunda katılımcıların bireysel barışa yönelik tutumlarının onların cinsiyet, kardeş sayısı, aile gelir durumu ve arkadaş sayısı değişkenlerine göre farklılaşmadığı ancak küs olunan arkadaş değişkenine göre farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2017-2018 Verileri
⚙️Variables:Ortaokul öğrencileri · Bireysel barış · Tutum

Özet

Bu çalışmanın amacını, ortaokul sekizinci sınıf öğrencilerinin bireysel barışa yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından belirlenmesi oluşturmaktadır. Çalışma nicel araştırma yöntemi içerisinde yer alan tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya, 2017-2018 eğitim öğretim yılında, Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı Ankara ili Mamak ilçesinde bulunan devlet okullarında öğrenim gören 8. sınıf öğrencileri katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak 18 maddeden oluşan “Bireysel Barışa Yönelik Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmanın amacı çerçevesinde katılımcılardan elde edilen verilerin analizinde SPSS programından yararlanılarak frekans, yüzde ve aritmetik ortalama analizi yapılmıştır. Ayrıca katılımcılara ait bağımsız değişkenler ile onların bireysel barışa yönelik tutum puanları arasındaki farklılıkların tespiti için ise t-testi ve ANOVA testleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda katılımcıların bireysel barışa yönelik tutumlarının onların cinsiyet, kardeş sayısı, aile gelir durumu ve arkadaş sayısı değişkenlerine göre farklılaşmadığı ancak küs olunan arkadaş değişkenine göre farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

KILCAN, B., ÇEPNİ, O., PALAZ, T. (2020). Ortaokul Sekizinci Sınıf Öğrencilerinin Bireysel Barışa Yönelik Tutumlarının Çeşitli Değişkenlerce İncelenmesi. Türkiye Bilimsel Araştırmalar Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 2, 377–386. https://ajindex.com/articles/845639

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Apaydın, Ç. ve Aksu, M. (2012). Öğretmenlerin barış eğitimine ilişkin görüşleri, İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(3), 107-130.
  2. Barash, D. P. andWebel, C. P. (2009). Peace and conflict studies. Thousand Oaks, California: SAGE. Bekerman, Z. ve McGlynn, C. (2004). Addressing Ethnic Conflict through Peace Education. International Perspectives. New York: Palgra ve Macmillan. Bickmore, K. (1997). Teaching conflict and conflict resolution in school: (Extra-) Curricular considerations. Paper presented at Connections International Social Studies Conference. July. ERİC Document. No: ED421587. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2010). Bilimsel araştırma yöntemleri. (7. Baskı). Ankara:
  3. Pegem. Çoşkun, Y. (2012). İlköğretim programlarında barış eğitimi ve barış eğitimine ilişkin öğretmen görüşleri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi,
  4. Tokat. Danesh, H.B., (2006). Towards an Integrative Theory of Peace Education, Journal of Peace Education. 3(1), pp.62-69.
  5. Danesh, H. B., and Danesh, R. P. (2004). Conflict-Free Conflict Resolution: Process and Methodology. Peace and Conflict Studies, 11(2), pp. 45-53.
  6. Demir, S. (2011). Türkiye’de barış eğitimine bakış: tanımlar, zorluklar, öneriler: Nitel inceleme, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11(4), 1727-1745.
  7. Erkman, F. (2013).
  8. Barış kültürü. Çalışma, Barış Kültürü ve Eğitimi Çalıştayında sunulmuştur. http://yekuv.org/kitap.pdf, adresinden 04 Ocak 2016 tarihinde erişilmiştir. Galtung, J. (1967). Theories of peace: A synthetic approach to peace thinking. https://www.transcend.org/files/Galtung_Book_unpub_Theories_of_Peace_-_A_Syn thetic_Approach_ to_Peace_Thinking_1967.pdf. adresinden 04 Ocak 2016 tarihinde erişilmiştir. Harris, I. M.; Glowinski, J. And Perleberg, N. (1998). Factors that promote implementation of peace education training. Peace Education Miniprints, No. 94. ERİC Document. No: ED429898. Haskan, Ö. ve Yıldırım, İ. (2012). Şiddet eğilimi ölçeğinin geliştirilmesi, Eğitim ve Bilim, 37(163), 165-177.
  9. Iqbal, A. and Arshad, A. (2012). Role of Peace Education in Restoration of Community Confidence in Terrorism Affected Areas of Pakistan: Case of District Swat, Khyber Pakhtunkhwa Province. Central Asia Journal, 70, Winter İmamoğlu, H. V. ve Bayraktar, G. (2014). Türk ve Macar üniversite öğrencilerinin barış kavramına ilişkin algılarının karşılaştırılması, Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(1), 20-44.
  10. Jenkins, T. (200