SavedAdd your journal

Journals / OTAM Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi / 2005 / Sayı: 17

20. YÜZYIL BAŞINDA MAKEDONYA BÖLGESİNDE DEVLETE KARŞI AYAKLANMALAR KRESNA'DAN KRUŞOVA'YA ÖRNEKLER

MARAŞ’TA ERMENİ NÜFUSU: OSMANLI SON DÖNEMİ, MÜTÂREKE ve MİLLİ MÜCADELE YILLARI

Meltem Begüm SAATÇİ
Mehmet YETİŞGİN
Pages
1–17
Publication Date
2005-09-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Şehirde kalan Ermenilerin en son ayrılan kafilesi, Ocak 1922 tarihinde olmak üzere, Maraş’tan ayrılmışlardır

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Osmanlı son döneminde Halep vilayetine bağlı bir sancak olan Maraş merkez ile Zeytun (Süleymanlı) kazaları Ermenilerin Osmanlı Devleti içerisinde sıkça yaşadığı yerlerden idi.
📊
Key Findings & Data:Bunda, bölgenin coğrafik özelliği kadar, ticaret yolları üzerinde olması ve zengin tarım yapılan ovalara sahip bulunması etkili olmuştu.
💡
Conclusion & Impact:Şehirde kalan Ermenilerin en son ayrılan kafilesi, Ocak 1922 tarihinde olmak üzere, Maraş’tan ayrılmışlardır
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türkler · Ermeniler · Maraş

Özet

Osmanlı son döneminde Halep vilayetine bağlı bir sancak olan Maraş merkez ile Zeytun (Süleymanlı) kazaları Ermenilerin Osmanlı Devleti içerisinde sıkça yaşadığı yerlerden idi. Bunda, bölgenin coğrafik özelliği kadar, ticaret yolları üzerinde olması ve zengin tarım yapılan ovalara sahip bulunması etkili olmuştu. Osmanlı toprakları içerisinde Maraş, her ne kadar Ermenilerin yoğun yaşadığı yerlerden birisi idiyse de buradaki Türklerin nüfusu oldukça fazla idi. Maraş merkezde Ermenilerin oranı, Katolik ve Protestanlar dahil, yüzde otuzlara varırken, sancak genelinde bu oran yüzde yirmilere gerilemekteydi. Bunda, Zeytun dışındaki kazalarda—Elbistan, Pazarcık, Andırın, Göksun—Ermenilerin nüfusunun oldukça önemsiz miktarda olması etkili olmuştur. Bölgede sürekli ayaklanmalara karışan Ermeniler, Büyük Savaş sonrasında, Maraş’ın Fransızlar tarafından işgali sırasında, Fransız işgal güçleri ile birlikte Türklere karşı savaşmış, Fransızlar yenik olarak bölgede ayrılınca da onlarla birlikte gitmeye karar vermişlerdir. Şehirde kalan Ermenilerin en son ayrılan kafilesi, Ocak 1922 tarihinde olmak üzere, Maraş’tan ayrılmışlardır

🔖

Cite This Article

SAATÇİ, M. B., YETİŞGİN, M. (2005). 20. YÜZYIL BAŞINDA MAKEDONYA BÖLGESİNDE DEVLETE KARŞI AYAKLANMALAR KRESNA'DAN KRUŞOVA'YA ÖRNEKLER. OTAM Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, Sayı: 17, 1–17. https://ajindex.com/articles/840428

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. , 234, 235 Nolu Maraş Şer’iye Sicilleri. Ahmet Cevdet Paşa. Mâ’rûzât, hazırlayan Yusuf Halaçoğlu, İstanbul: Çağrı Yayınları, 1980.
  2. Akbıyık, Yaşar. “Haçin ve Zeytun Ermeni Meselesinin Çözümü,” Türk-Ermeni İlişkileri: 21. Yüzyıla Girerken Tarihe Dostça Bakış, Ankara: Atatürk Araştırma Merkezi, 2000.
  3. Akdağ, Mustafa. Türkiye’nin İktisadi ve İçtimai Tarihi, 1243-1453, İstanbul: Cem Yayınları, 1977. Arşiv Belgelerine Göre Kafkaslar’da ve Anadolu’da Ermeni Mezalimi, 1919-1920, cilt 3, Ankara: Osmanlı Arşivi Daire Başkanlığı Yayınları, 1997
  4. Atalay, Besim. Maraş: Tarihi ve Coğrafyası. İstanbul: Dizerkonca Matbaası, 1973.
  5. Bağdadlılar, Adil. Uzunoluk: İstiklal Harbi’nde Kahramanmaraş, Kervan Yayınları, 1974
  6. Başbakanlık Osmanlı Arşivi Belgeleri, DH. EUM.KLU 10/24, 1333.2a.21; Y:EE 37/37. Bir Zamanlar Anadolu Ermenileri, http://www.agos.com.tr/tr/arshiv/birzamanlar/marash.html
  7. Cuinet, Vital. La Turquie d’Asie II. Les édition Isis. İstanbul, 2001.
  8. Dahiliye Nezareti, Sicil-i Nüfus İdare-i Umumiyesi, Memalik-i Osmaniye’nin 1330 (1914) Senesi Nüfus İstatistiği. Dersaadet: Hilal Matbaası, 1336. Muammer Demirel (editör), British Documents on Armenians, 1896-1918, Ankara: Yeni Türkiye Yayınları, 2002. Hicri 1300 (Miladi 1882) Tarihli Salname-i Devlet-i Osmâniye. Hicri 1312 (Miladi 1895) Tarihli Halep Vilayeti Salnamesi. Hicri 1313 (Miladi 1896) Tarihli Halep Vilayeti Salnamesi. Hicri 1318 (Miladi 1900) Tarihli Halep Vilayeti Salnamesi. Hicri 1320 (Miladi 1902) Tarihli Halep Vilayeti Salnamesi. Hicri 1326 (Miladi 1908) Tarihli Halep Vilayeti Salnamesi. Honigmann, “Mar’ash,” The Encyclopaedia of Islam. Cilt 3. London: Leiden, 1936, s. 269-270.
  9. İlter, Erdal. “Ermeni Mes’elesi”nin Perspektifi ve Zeytun İsyanları (1780 – 1915), Ankara: Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayınları, 1995.
  10. Karpat, Kemal H. “Ottoman Population Records and the Census of 1881/82-1893.” International Journal of Middle East Studies, 9 (1978).
  11. Kerr, Stanley E. The Lions of Marash: Persenal Experiences with American Near East Relief, 1919-1922, Albany: State University of New York Press, 1973.
  12. Krikorian, Mesrob K. Armenians in the Service of the Ottoman Empire, 1860-1908, London: Routledge & Kegan Paul, 1977.
  13. Kurtcephe, İsrafil. “1915 Ermeni Tehciri ve Doğurduğu Sonuçlar,” Kahramanmaraş’ta Ermeni Sorunu Sempozyumu, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Yayınları, 2002.
  14. Mandelstam, André N. La Société de Nations et les Puissances devant le Problème Arménien, Paris: 1926 “Marash,” Catholic Encyclopedia, http: