Journals / Communicata / 2018 / Sayı: 15

TÜRKİYE’DE HALKLA İLİŞKİLERİN STRATEJİK ROLÜ: İNSAN KAYNAKLARI SİTELERİNDEKİ İŞ İLANLARI ÜZERİNE BİR İNCELEME

Pages
37–58
Publication Date
2018-12-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen bulgular, örgütlerin yarıya yakınının halkla ilişkiler ilanlarında strateji kavramına yer verdiklerini göstermekle birlikte yönetsel açıdan halkla ilişkiler birimini stratejik bir düzeyde konumlandırmadığını ortaya koymaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Küresel ölçekte yaşanan hızlı değişimlerin yarattığı belirsizlik ortamı, örgütleri daha stratejik davranmaya yöneltmektedir.
📊
Key Findings & Data:Bu noktada, halkla ilişkilerin ağırlıklı olarak toplumsal boyutuyla örgütlerin çevresel uyumuna dönük yol gösterici stratejik bir rol üstlendiği görülmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen bulgular, örgütlerin yarıya yakınının halkla ilişkiler ilanlarında strateji kavramına yer verdiklerini göstermekle birlikte yönetsel açıdan halkla ilişkiler birimini stratejik bir düzeyde konumlandırmadığını ortaya koymaktadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2017 Verileri
⚙️Variables:Halkla İlişkiler Rolleri · Stratejik Halkla İlişkiler · İnsan Kaynakları Siteleri

Özet

Küresel ölçekte yaşanan hızlı değişimlerin yarattığı belirsizlik ortamı, örgütleri daha stratejik davranmaya yöneltmektedir. Değişimlerin teknolojik, ekonomik, siyasal boyutları olduğu gibi daha geniş kapsamda toplumsal bir boyutu da bulunmaktadır. Bu noktada, halkla ilişkilerin ağırlıklı olarak toplumsal boyutuyla örgütlerin çevresel uyumuna dönük yol gösterici stratejik bir rol üstlendiği görülmektedir. Stratejik yönüyle halkla ilişkiler iç ve dış çevrede yaşanan gelişmeleri sürekli ve düzenli bir biçimde izlemekte ve gelişmeler doğrultusunda örgütün doğru yönetsel kararlar almasına katkı sunmaktadır. Kurumsal vatandaşlık, toplumsal meşruiyet, hesap verebilirlik, şeffaflık ve sosyal sorumluluk gibi kavramlar etrafında toplumsal talep ve beklentilerin örgütler üzerinde baskı oluşturması halkla ilişkilerin stratejik rolünü daha da kritik hale getirmektedir. Halkla ilişkilerin tarihsel rolleri içerisinde yeni bir aşamayı ifade eden stratejik rolünün uygulamada örgütler tarafından ne düzeyde benimsendiği bu noktada önem taşımaktadır. Halkla ilişkilerin stratejik rolünün konu edinildiği bu çalışmanın amacı, Türkiye’de kurum ve kuruluşların halkla ilişkiler birim ya da uygulayıcılarına stratejik bir rol tanıyıp tanımadıklarını tespit etmektir. Bu konunun aydınlatılmasına yönelik olarak tasarımlanan bu çalışma, ülkemizdeki görece yetersiz durumda olan literatüre katkı sağlaması bakımından önem taşımaktadır. Belirlenen amaç doğrultusunda, 1999 yılında alanında ilk kurulan ve 24 milyon özgeçmiş ve 75 bin üye işveren sayısı ile lider insan kaynakları çevrimiçi sitesi olan Kariyer.net’te yayınlanan halkla ilişkiler mesleğiyle ilgili iş ilanları içerik analizi yöntemiyle incelenmektedir. Diğer bir ifadeyle, örgütlerin verdikleri iş ilanları içerisinde sunulan görev tanımlamaları analiz edilmektedir. Araştırma, 14 Kasım-14 Aralık 2017 tarihleri arasındaki bir aylık zaman kesiti içerisinde gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgular, örgütlerin yarıya yakınının halkla ilişkiler ilanlarında strateji kavramına yer verdiklerini göstermekle birlikte yönetsel açıdan halkla ilişkiler birimini stratejik bir düzeyde konumlandırmadığını ortaya koymaktadır.

🔖

Cite This Article

TÜRKAL, İ., TASCİOGLU, R. (2018). TÜRKİYE’DE HALKLA İLİŞKİLERİN STRATEJİK ROLÜ: İNSAN KAYNAKLARI SİTELERİNDEKİ İŞ İLANLARI ÜZERİNE BİR İNCELEME. Communicata, Sayı: 15, 37–58. https://ajindex.com/articles/825040

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Akar, H. (2011). Halkla İlişkiler Rolleri Ve Algılanmasına Yönelik Uygulamalı Bir Çalışma. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Akım, F. (2010). Halkla İlişkilerde Stratejik Karar. İstanbul:
  2. Derin Yayınları.
  3. Asna, A. (2012). Kuramda ve Uygulamada Halkla İlişkiler. İstanbul:
  4. Pozitif Yayınları.
  5. Austin, E. W. ve Pinkleton, B. E. (2006). Strategic Public Relations Management Planning and Managing Effective Communication Programs. 2. Edition. London: Lawrence Erlbaum Associates. Balcı, A. (2013). Sosyal Bilimlerde Araştırma. 10. Baskı. Ankara:
  6. Pegem Akademi Bayçu, S. U. (2012). “Halkla İlişkilerde Stratejik Yönetim”. Aydın Ziya Özgür (Ed.), Halkla İlişkiler (ss. 54-81) içinde. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  7. Berelson, B. (1952). Content Analysis In Communication Research. New York: Free Press.
  8. Broom, G. M. ve Smith, G. D. (1978). “Toward An Understanding of Public Relations Roles: An Empirical Test Office Role Impact On Clients”. Paper Presented At The Meeting of the Public Relations Division, Association for Education in Journalism. Seattle: WA. Bowen, S. A. (2008). “A State of Neglect: Public Relations as ‘Corporate Conscience’ or Ethics Counsel”. Journal of Public Relations Research, 20 (3), 271-296.
  9. Carroll, A. ve Buchholtz, A. K. (2014). Business & Society: Ethics, Sustainability, and Stakeholder Management (9. Ed.). Stamford: South-Western College Publishing. Chaffee, E. E. (1985). “Three Models of Strategy”. The Academy of Management Review, 10 (1), 89-98.
  10. Cutlip, S. M, Center, A. H. ve Broom, G. M. (2006). Effective Public Relations (9th Ed.). New Jersey: Pearson Prentice Hall. Demir, Z. G. (2011). “Stratejik Halkla İlişkilerin İtici Gücü: Eylemcilik”. Çiğdem Karakaya Şatır (Ed.), Halkla İlişkiler’den Stratejik Halkla İlişkilere (ss. 85-101) içinde. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık. Dess G. G. ve Lumpkin G. T. (2006). “Emerging Issues in Strategy Process Research”. John Mcgee vd. (Eds.), The Blackwell Encyclopedia of Management (pp. 12-44),
  11. Blackwell Publishing. Dozier, D. M. (2005). “İletişim ve Halkla İlişkiler Uygulayıcılarının Örgütsel Rolleri”. James E. Grunig vd. (Eds.). (Çev.: Elif Özsayar). Halkla İlişkiler ve İletişim Yönetiminde Mükemmellik (ss. 349-379) içinde. İstanbul:
  12. Rota Yayınları.
  13. Dozier, D. M. ve Gottesman, M. (1982). “Subjective dimensions of organizational roles among public relations practitioners”. Paper presented at the meeting of the Public Relations Division. Association