Journals / Ağaç ve Orman / 2020 / Cilt: 1 - Sayı: 1

Kent halkının rekreasyonel alan kullanımlarının incelenmesi: İstanbul örneği

Pages
46–57
Publication Date
2020-07-21
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu durumun kent alanlarında veya yakın çevresindeki ormanların insanlar için önemli bir rekreasyon kaynağı olmasından kaynaklandığı düşünülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Günümüz dünyasında günlük yaşam kargaşası içerisinde rekreasyon alanlarına olan talep artmış, rekreasyonel faaliyetler özellikle son 10-15 yıldır İstanbul kent insanının yaşamında bir gereksinim haline dönüşmüştür.
📊
Key Findings & Data:Ayrıca bu çalışmada çeşitli sosyo-ekonomik değişken grupları arasındaki düşünce farklılıklarının da tespit edilmesi amaçlanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu durumun kent alanlarında veya yakın çevresindeki ormanların insanlar için önemli bir rekreasyon kaynağı olmasından kaynaklandığı düşünülmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:404 denek
⚙️Variables:Rekreasyon alanı · alan kullanımı · rekreasyonel faaliyet

Özet

Günümüz dünyasında günlük yaşam kargaşası içerisinde rekreasyon alanlarına olan talep artmış, rekreasyonel faaliyetler özellikle son 10-15 yıldır İstanbul kent insanının yaşamında bir gereksinim haline dönüşmüştür. Bu çalışma kent halkının rekreasyonel alan kullanım biçimlerini ve rekreasyonel davranışlarını incelemek amacıyla ele alınmıştır. Ayrıca bu çalışmada çeşitli sosyo-ekonomik değişken grupları arasındaki düşünce farklılıklarının da tespit edilmesi amaçlanmıştır. İstanbul örnekleminde ele alınan bu çalışma kapsamında kent halkının konu ile ilgili düşüncelerini öğrenmek amacıyla, 404 denekle ve tamamen rastgele örnekleme yöntemine göre, görüşme ve anket çalışması yapılmıştır. Elde edilen veriler betimsel istatistikler yardımıyla değerlendirilmiş ve sonuçlar tablolar halinde gösterilmiştir. Bunun yanında çeşitli sosyo-ekonomik değişken grupları arasında istatistik bakımdan anlamlı ve önemli bir fark olup olmadığı Kruskal–Wallis (K-W) H Testi ile, farklı olan grubun/grupların tespiti Duncan Testi ile araştırılmıştır. İstanbul halkının çoğunluğu (%63) rekreasyonel aktivitelere katılmayı tercih etmektedirler. Katılmak istemeyenler çoğunlukla uzaklık (%16), iş yoğunluğu, ekonomik vb. sebeplerle katılmak istemediklerini ifade etmişlerdir. Katılmak isteyenler ise çoğunlukla deniz kenarlarını (% 49), ağaçlık alanları tercih ettikleri belirlenmiştir. Bu çalışmada sosyo- ekonomik değişkenlerin rekreasyonel aktivitelere katılımda anlamlı ve önemli bir farklılık oluşturmadığı tespit edilmiştir. İstanbul kent halkının boş zamanlarında çoğunlukla oyunlarla ilgili etkinliklere ve doğa etkinliklerine katıldıkları anlaşılmaktadır. Rekreasyon alanlarında çoğunlukla yürüyüş (%64), manzara seyretme, dinlenme vb. faaliyetler yapılmaktadır. WC yetersizliği, kirlilik, bakımsızlık ve ziyaretçi sayısının fazlalığı rekreasyon alanlarında görülen en önemli problemler olarak karşımıza çıkmaktadır. İnsanların hafta sonları dinlenmek amacıyla çoğunlukla ormanlık alanları (%47) tercih ettikleri görülmüştür. Bu durumun kent alanlarında veya yakın çevresindeki ormanların insanlar için önemli bir rekreasyon kaynağı olmasından kaynaklandığı düşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

KÖSE, M., KUL, A. A. (2020). Kent halkının rekreasyonel alan kullanımlarının incelenmesi: İstanbul örneği. Ağaç ve Orman, Cilt: 1 - Sayı: 1, 46–57. https://ajindex.com/articles/823875

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Abbasi, A., Alalouch, C., Bramley, G. 2016). Open Space Quality in Deprived Urban Areas: User Perspective and Use Pattern. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 216, 194-205.
  2. Addington, J. E., 1993. %100 düşünce gücü (çev. B. Çetinkaya). İstanbul:
  3. Akaşa Yayınları.
  4. Cincotta, R and Gorenflo, L. J., 2011. Human Population: Its Influences on Biological Diversity, Ecological Studies, Vol. 214, pp. ISBN 978-3-642-16706-5.
  5. Daşdemir, İ., 2016. Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Nobel Akademik Yayıncılık ve Danışmanlık Tic. Ltd. Şti., Yayın No: 1536, ISBN 978-605-320-442-8, 210 s., Ankara.
  6. Emir, E., 2012. Rekreatif etkinliklere katılımın önündeki engellerin belirlenmesi: Üniversite öğrencileri örneği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi,
  7. Trabzon. Frisby, W., Fenton, J., 1998. Leisure Access: Enhancing Recreation Opportunities for Those Living in Poverty. Vancouver, BC: British Columbia Health Research Foundation, Vancouver, BC. Gezer, A., Gül, A., 2009. Kent Ormancılığı-Kavramsal-Teknik ve Kültürel Boyutu. SDU Orman Fakültesi, 86, 244s. Isparta. Gold, S. M., 1980. Recreation Planning and Design. McGraw-Hill, New York, 322 p. Gül, A., Gezer, A., 2004. Kentsel Ölçekte Kent Ormanı Yer Seçimi Model Önerisi ve Isparta Örneğinde İrdelenmesi. I. Ulusal Kent Ormancılığı Kongresi, 9-11
  8. Nisan, Ankara, 365-382.
  9. Gümüş, H., 2012. Fiziksel aktivite için park ve rekreasyon alanlarına gelen kullanıcıların mekân seçimini ve aktiviteye katılımını etkileyen faktörler, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi, Ankara.
  10. Gümüş, H., 2016. Rekreasyonel Alanların Kullanım Etkenlerinin İncelenmesi, Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Şubat 2016.
  11. Güvenen, O., 1992. Türkiye Nüfus Yapısı ve Nüfus Çevre Etkileşimi. Dünya Nüfus Günü Toplantısı Sonuç Kitapçığı. Türkiye Çevre Vakfı Yayını. s.93-133. Ankara. Indiana Department of Natural Resourcess, 2006. 2006-2010 Statewide Comprehensive Outdoor Recreation Plan, Chapter 3: outdoor recreation supply. Web site at. http://www.in.gov/dnr/files/chap3.pdf. (Erişim Tarihi: 25.05.2020)
  12. Johnson, C. Y., Bowker, J. M., Cordell, H. K., 2001. Outdoor recreation constraints: An examination of race, gender and rural dwelling. Southern Rural Sociology, 17, 111-133.
  13. Kaçar, E., Göker, G., 2017. Orman İçi Rekreasyon Alanlarının Ekolojik Açıdan İncelenmesi, Journal of Recreation and Tourism Research, 4 (4), 35-42, www.jrtr.org Journal home pa