SavedAdd your journal

Journals / Uygulamalı Sosyal Bilimler ve Güzel Sanatlar Dergisi / 2021 / Cilt: 3 - Sayı: 7

TURKEY-EUROPEAN UNION (EU) RELATIONS IN THE PERIOD OF SINGLE PARTY RULE IN TURKEY: TAKING A BARLEY LONG ROAD

TÜRKIYE'DE TEK PARTI İKTIDARLARI DÖNEMINDE TÜRKIYE-AB İLIŞKILERI: BIR ARPA BOYU YOL GITMEK

Ekrem Yaşar AKÇAY
Halil Emre DENİŞ
Pages
191–199
Publication Date
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The study will be discussed using a comparative method.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study will focus on the relations between Turkey and the European Union during the political parties (Democrat Party, Justice Party, Motherland Party, Justice and Development Party) ruling alone in Turkey.
📊
Key Findings & Data:The positive and negative developments in Turkey-EU relations during the period of these parties will be evaluated and the perspectives of these parties on Turkey-EU relations will be examined in separate sections.
💡
Conclusion & Impact:The study will be discussed using a comparative method.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Avrupa Birliği · Türkiye · Türkiye-AB İlişkileri

Abstract

This study will focus on the relations between Turkey and the European Union during the political parties (Democrat Party, Justice Party, Motherland Party, Justice and Development Party) ruling alone in Turkey. The positive and negative developments in Turkey-EU relations during the period of these parties will be evaluated and the perspectives of these parties on Turkey-EU relations will be examined in separate sections. The main problem of the study is related to the reason the relations could not reach the desired level, despite the important steps taken towards Turkey-EU relations during the period of the political parties, which were in power alone in Turkey. The study will be discussed using a comparative method.

Özet

Bu çalışma Türkiye’de tek başına iktidar olan siyasi partileri (Demokrat Parti, Adalet Partisi, Anavatan Partisi, Adalet ve Kalkınma Partisi) döneminde Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri ele alınacaktır. Çalışmada bu partilerin Türkiye-AB ilişkilerine bakışları ayrı bölümlerde incelenecektir. Çalışmanın temel sorunsalı Türkiye’de tek başına iktidar olan siyasi partilerin döneminde Türkiye-AB ilişkilerine yönelik önemli adımlar atılmasına ragmen, ilişkilerde neden istenilen düzeye gelinemediği ile ilgilidir. Çalışma karşılaştırmalı bir metod kullanılarak ele alınacaktır.

🔖

Cite This Article

AKÇAY, E. Y., DENİŞ, H. E. (2021). TURKEY-EUROPEAN UNION (EU) RELATIONS IN THE PERIOD OF SINGLE PARTY RULE IN TURKEY: TAKING A BARLEY LONG ROAD. Uygulamalı Sosyal Bilimler ve Güzel Sanatlar Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 7, 191–199. https://ajindex.com/articles/820988

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (30)

  1. Adalet Partisi. (1969).
  2. Adalet Partisi Seçim Beyannamesi, Ankara.
  3. Adalet Partisi. (1973). 1973
  4. Seçim Beyannamesi, Ankara.
  5. Akçay, E. Y. (2016). Türkiye-AB İlişkileri ve İmtiyazlı Ortaklık Meselesi, Ankara: İmaj Yayınları. AK Parti. (2002a). “Her şey Türkiye İçin”, AK Parti Seçim Beyannamesi, Ankara. AK Parti. (2002b). “Her şey Yolunda Türkiye”, AKP Seçim Bildirgesi 2002,
  6. Ankara.
  7. AK Parti. (2007). “Kalkınma ve Demokratikleşme Programı”, AK Parti Programı 2007,
  8. Ankara.
  9. AK Parti. (2012). 2023
  10. Siyasi Vizyonu, Ankara.
  11. AK Parti. (2018). “Güçlü meclis, güçlü hükümet, güçlü Türkiye: Yine yaparsa AK Parti yapar", AK Parti 2018
  12. Seçim Beyannamesi, Ankara.
  13. Aksu, K. (2012). “A Historical Background to Turkey-Europe Relations”, K. Aksu (Ed.), Turkey-EU Relations, içinde (1-18), Cambridge: Cambridge Scholars Publishing. ANAP. (1987.) 1987
  14. Seçim Beyannamesi, Ankara.
  15. ANAP. (1989). Anavatan-Halkçı-Milliyetçi Demokrasi Partileri Seçim Beyannameleri ve Programları, Ankara.
  16. ANAP. (1991). 1991
  17. Seçim Beyannamesi, Ankara.
  18. Arıkan, H. (2006). Turkey and the EU: An Awkward Candidate for EU Membership?, Second Ed. London: Ashgate. Baykal, S. (2002). “Turkey-EU Relations In The Aftermath Of The Helsinki Summit: An Analysis Of Copenhagen Political Criteria In Light Of The Accesion Partnership, National Programme and The Regular Reports”, Ankara Review of European Studies, 2 (3), 15-63.
  19. Bilgin, M. S. (2005). “Türkiye’nin AB’ye Katılma Sürecinde Ortadoğu’da Sahip Olduğu Stratejik Konumu ve Önemi”, H. Arıkan, M. Kar (Ed.), Türkiye Avrupa Birliği İlişkileri: Siyasal, Bölgesel ve Ekonomik Boyutlar, içinde (247-258), Ankara:
  20. Seçkin Yayıncılık. Bolkestein, F, (2004).
  21. The Limits of Europe, Tielt: Lannaoo Pub. Böhler, P., Pelkmans, J., and Selcuki, C. (2012). “Who remembers Turkey’s pre-accession”, CEPS Special Report, (74), 1-24.
  22. Çakmak, C. (2003). “Human Rights, the European Union and Turkey”, Alternatives: Turkish Journal of International Relations, 2 (3-4), 63-90.
  23. Çalış, Ş. (2006). Türkiye-Avrupa Birliği İlişkileri Kimlik Arayışı, Politik Aktörler ve Değişim. Ankara:
  24. Nobel Yayınları.
  25. Çayhan, E. and Oğurlu, E. (2014). Türkiye-AB İlişkilerine Siyasal Partilerin Bakışı. İstanbul:
  26. Beta Yayınları.
  27. Çınar, M. (2011). Türk Parlamento Tarihi: TBMM 13. Dönem (1965-1969), Ankara:
  28. TBMM Kültür, Sanat ve Yayın Kurulu Yayınları.
  29. Demir, A. (1972). ”Türkiye’nin Avrupa Ekonomik Topluluğuna Üyeliği Üzerinde Tartışmalar”, A.Ü. SBF Dergisi, 27 (3), 721-756.
  30. Demirel, T. (2004). Adalet Partisi- İdeoloji ve Politik