SavedAdd your journal

Journals / Uluslararası Temel Eğitim Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 5 - Sayı: 1

Okul Öncesi Öğretmenlerin Alan Gezisi Düzenlemeye İlişkin Öz- Yeterlilik İnançlarının İncelenmesi

Fulya TEMEL
Esra Betül KÖLEMEN
Pages
46–58
Publication Date
2021-03-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırma sonucunda öğretmenlerin gezi düzenleyebilme öz yeterlilik inançlarının bazı değişkenlerden etkilendiği (mesleki deneyim, bir eğitim-öğretim yılı içerisinde gezi düzenleme sıklığı ve zorluk yaşama durumu), bazı değişkenlerden (yaş, eğitim durumu ve gezi düzenlemede yaşanılan zorluk türü) ise etkilenmediği görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı, okul öncesi öğretmenlerin alan gezisi düzenleyebilmeye ilişkin öz-yeterlilik inançlarının çeşitli değişkenler (yaş, eğitim durumu, mesleki deneyim, bir eğitim-öğretim yılı içerisinde gezi düzenleme sıklığı, zorluk yaşama durumu, gezi düzenlemede yaşanılan zorluk türüne göre) açısından incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Çalışmanın örneklemi, amaçsal örnekleme türlerinden biri olan kolay ulaşılabilir durum örneklemesi kullanılarak belirlenmiş ve 219 okul öncesi öğretmeni ile çalışma yürütülmüştür.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma sonucunda öğretmenlerin gezi düzenleyebilme öz yeterlilik inançlarının bazı değişkenlerden etkilendiği (mesleki deneyim, bir eğitim-öğretim yılı içerisinde gezi düzenleme sıklığı ve zorluk yaşama durumu), bazı değişkenlerden (yaş, eğitim durumu ve gezi düzenlemede yaşanılan zorluk türü) ise etkilenmediği görülmüştür.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2016 Verileri
⚙️Variables:Alan gezisi · öz-yeterlilik inancı · okul öncesi

Abstract

Bu çalışmanın amacı, okul öncesi öğretmenlerin alan gezisi düzenleyebilmeye ilişkin öz-yeterlilik inançlarının çeşitli değişkenler (yaş, eğitim durumu, mesleki deneyim, bir eğitim-öğretim yılı içerisinde gezi düzenleme sıklığı, zorluk yaşama durumu, gezi düzenlemede yaşanılan zorluk türüne göre) açısından incelemektir. Çalışmanın örneklemi, amaçsal örnekleme türlerinden biri olan kolay ulaşılabilir durum örneklemesi kullanılarak belirlenmiş ve 219 okul öncesi öğretmeni ile çalışma yürütülmüştür. Çalışma tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen “Kişisel Bilgi Formu” ve Bozdoğan (2016) tarafından geliştirilen “Gezi Düzenleyebilme Öz-Yeterlilik Ölçeği” kullanılmıştır. Ölçeğin güvenirlik analizi tekrar yapılmış ve Cronbach Alpha değeri 0,89 bulunmuştur. Araştırma sonucunda öğretmenlerin gezi düzenleyebilme öz yeterlilik inançlarının bazı değişkenlerden etkilendiği (mesleki deneyim, bir eğitim-öğretim yılı içerisinde gezi düzenleme sıklığı ve zorluk yaşama durumu), bazı değişkenlerden (yaş, eğitim durumu ve gezi düzenlemede yaşanılan zorluk türü) ise etkilenmediği görülmüştür.

🔖

Cite This Article

TEMEL, F., KÖLEMEN, E. B. (2021). Okul Öncesi Öğretmenlerin Alan Gezisi Düzenlemeye İlişkin Öz- Yeterlilik İnançlarının İncelenmesi. Uluslararası Temel Eğitim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1, 46–58. https://ajindex.com/articles/818569

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Ballı, A. (2009). 9.Sınıf Fiziki Coğrafya Konuları Öğretiminde Gezi Gözlem Yönteminin Önemi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi,
  2. İstanbul.
  3. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York, NY: Freeman. Bozdoğan, A. E. & Ustaoğlu, F. (2016). Preservice science teachers’ opinions about the teaching potential of planetariums. Journal of Turkish Science Education, 13, (1), 38-49.
  4. Bozdoğan, A. E. (2012). The practice of prospective science teachers regarding the planning of education based trips: Evaluation of six different field trips. Educational Sciences: Theory & Practice,12(2), 1049-1072.
  5. Bozdoğan, A. E. (2016). Development of self-efficacy beliefs scale for organization of educational trips. Journal of Theoretical Educational Science. 9(1), 111-129.
  6. Bozdoğan, A.E. (2015). Okul dışı çevrelere eğitim amaçlı gezi düzenleyebilme öz- yeterlik inancı ölçeğinin geliştirilmesi. Kuramsal Eğitim Bilim Dergisi, 9(1), 111-129.
  7. Bozdoğan, A.E., Okur, A., & Kasap, G. (2015). Planlı bir alan gezisi için örnek uygulama: bir fabrika gezisi. Erişim tarihi: 01.01.2021, https://dergipark.org.tr/tr/pub/ksbd/issue/16219/169870
  8. Büyüköztürk, Ş. (2015). Sosyal bilimler için veri analizi el Kitabı (21. Baskı). Ankara:
  9. Pegem Akademi Yayınları.
  10. Carrier, S. J. (2009). The effects of outdoor science lessons with elementary school students on preservice teachers’ self-efficacy. Journal of Elementary Science Education,21(2),35-48.
  11. Çengelci, T. (2013). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin sınıf dışı öğrenmeye ilişkin görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(3), 1823-1841.
  12. Çetin, T., Kuş, Z. ve Karatekin, K. (2010). Sınıf ve sosyal bilgiler öğretmenlerinin gezi gözlem yöntemine ilişkin görüşleri. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 5(2), 158-180.
  13. Demir, M. K. (2007). Sınıf öğretmeni adaylarının gözlem gezisi yöntemine bakış açılarının incelenmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(3), 83-98.
  14. DeWitt, J., & Osborne, J. (2010). Recollections of exhibits: Stimulated-recall interviews with primary school children about science center visits. International Journal of Science Education, 32(10), 1365-1388.
  15. Dillon, J., Rickinson, M., Teamey, K., Morris, M., Choi, M. Y., Sanders, D., & Benefield, P. (2006). The value of outdoor learning: evidence from research in the uk and elsewhere. School science review, 87(320), 107. Fraenkel,J.R & Wallen, N.E (2009). How to design and evaluate research in education (7th ed). New York. McGraw-hill Gerber, B.L.,