Journals / Temel Eğitim / 2019 / Cilt: 1 - Sayı: 2

Kaynaştırma Öğrencilerinin Öğrenme Ortamlarına İlişkin Sınıf Öğretmenlerinin Görüşleri

Pages
30–39
Publication Date
2019-04-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ek olarak sınıf öğretmenlerinin, kaynaştırma öğrencilerinin öğrenme ortamlarına ilişkin davranışını pekiştirme, olumlu dönüt alma, sınıf içerisinde öğrencilere eşit zaman ayırma, kaynaştırma öğrencisiyle birebir sözlü iletişim kurulması, öğrencisinin gelişimini ve isteklerini göz önüne alma, diğer okul üyeleriyle işbirliği yapma, öğretimi somutlaştırma, derste teknoloji kullanma, öğrenci seviyesini göz önüne alma gibi uygulamalar yaptıkları anlaşılmaktadır

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine devam eden öğrencilerin öğrenme ortamlarına ilişkin görüşlerini belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması yaklaşıma göre yürütülmüştür.
💡
Conclusion & Impact:Ek olarak sınıf öğretmenlerinin, kaynaştırma öğrencilerinin öğrenme ortamlarına ilişkin davranışını pekiştirme, olumlu dönüt alma, sınıf içerisinde öğrencilere eşit zaman ayırma, kaynaştırma öğrencisiyle birebir sözlü iletişim kurulması, öğrencisinin gelişimini ve isteklerini göz önüne alma, diğer okul üyeleriyle işbirliği yapma, öğretimi somutlaştırma, derste teknoloji kullanma, öğrenci seviyesini göz önüne alma gibi uygulamalar yaptıkları anlaşılmaktadır
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Öğrenme Ortamları · Kaynaştırma Eğitimi

Özet

Bu araştırmanın amacı sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine devam eden öğrencilerin öğrenme ortamlarına ilişkin görüşlerini belirlemektir. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması yaklaşıma göre yürütülmüştür. Çalışmada veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından oluşturulan yarı yapılandırılmış görüşme ve gözlem formları kullanılmıştır. Araştırma sonucunda verilerin, iki ana tema üzerinde toplandığı görülmüştür. Araştırmaya katılan sınıf öğretmenleri, kaynaştırma öğrencileri ile normal gelişim gösteren öğrenciler arasındaki ilişkilerin genel anlamda olumlu olduğunu söylemişlerdir. Ek olarak sınıf öğretmenlerinin, kaynaştırma öğrencilerinin öğrenme ortamlarına ilişkin davranışını pekiştirme, olumlu dönüt alma, sınıf içerisinde öğrencilere eşit zaman ayırma, kaynaştırma öğrencisiyle birebir sözlü iletişim kurulması, öğrencisinin gelişimini ve isteklerini göz önüne alma, diğer okul üyeleriyle işbirliği yapma, öğretimi somutlaştırma, derste teknoloji kullanma, öğrenci seviyesini göz önüne alma gibi uygulamalar yaptıkları anlaşılmaktadır

🔖

Cite This Article

SÖKMEN, Y., YILDIRIM, G., KÖK, M. (2019). Kaynaştırma Öğrencilerinin Öğrenme Ortamlarına İlişkin Sınıf Öğretmenlerinin Görüşleri. Temel Eğitim, Cilt: 1 - Sayı: 2, 30–39. https://ajindex.com/articles/805832

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Ahmetoğlu, E., Ünal, A. M., & Ergin, D. Y. (2016). Kaynaştırma uygulamalarının başarısını etkileyen etmenler ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik Çalışmaları. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(2). Altun, T. (2016). Kaynaştırma eğitimine giriş. M. A. Mastropieri. & T. E. Scruggs (Eds.). M. Şahin. & T. Altun. (Çev. Ed.), Kaynaştırma sınıfı: Etkili farklılaştırılmış öğretim için stratejiler içinde (ss. 3-24). Ankara: Nobel Yayıncılık. Angelides. P., & Avraamidou, L. (2010). Teaching in informal learning environments as a means for promoting inclusive education. Education, Knowledge & Economy, 4(1), 1-14.
  2. Arkün, S., & Aşkar, P. (2010). Yapılandırmacı öğrenme ortamlarını değerlendirme ölçeğinin geliştirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39, 32-43.Blecker, N. S., & N. J. Boakes. (2010). Creating a learning environment for all children: Are teachers able and willing? International Journal of Inclusive Education, 14(5), 435–447.
  3. Bogdan, R.C., & Biklen, S.K. (2007). Qualitative research for education (Fifth edition). London: Pearson. Creswell, J. W. (2013). Nitel araştırma yöntemleri: Beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni (Çev. Ed. M. Bütün & S. B. Demir). Ankara:
  4. Siyasal Yayın Dağıtım. Diken, İ. H., & Sucuoğlu, B. (1998). Sınıfında zihin engelli çocuk bulunan ve bulunmayan sınıf öğretmenlerinin zihin engelli çocukların kaynaştırılmasına yönelik tutumlarının karşılaştırılması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 2(3),25-39.
  5. Driver, R., & Leach, J. (1993). A constructivist view of learning: Children’s conceptions and the nature of science. In R. E. Yager (Eds.), What research says to the science teacher: The science, technology, society movement (pp. 103–112).
  6. Washington, DC: National Science Teachers’Association. Duffy, T.M., & Cunningham, D. J. (1996). Constructivism: implications for the design and delivery of instruction. In Jonassen, D.H. (Eds.), Handbook of Research for Educational Communications and Technology (pp. 170–198). New York: Macmillan Library Reference. Dorman, J. P. (2001). Associations between classroom environment and academic efficacy. Learning Environments Research, 4(3), 243-257.
  7. Erişkin, A. Y., Kıraç, S. Y., & Ertuğrul, Y. Sınıf Öğretmenlerinin Kaynaştırma Uygulamalarına İlişkin Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Milli Eğitim Dergisi, 42(193), 200-213.
  8. Florian, L. (2012). Preparing teachers to work in inclusive classrooms: Key lessons for the profes