Journals / Kurgu / 2019 / Cilt: 27 - Sayı: 4

HAKİKAT YİTİMİ KOŞULLARINDA SANAT VE SİNEMA: SİMÜLASYON, POST-TRUTH ve GERÇEKÇİLİK

Journal
Kurgu
Pages
79–98
Publication Date
2019-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bağlamda çalışma; sinema sanatının temel ayrımını oluşturan biçimcilik ve gerçekçilik ayrımını ortaya çıkan hakikat kaybı koşullarında ele almakta ve geleneksel ayrımın yetersiz kaldığına yönelik eleştirel bir yorum sunmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sanat ve hakikat ilişkisi her zaman tartışmalı bir konu olmuştur.
📊
Key Findings & Data:İçinde bulunulan tarihsel koşullar ise birçok bakımdan kavramsal farklılıklar barındırmakta ve üretmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu bağlamda çalışma; sinema sanatının temel ayrımını oluşturan biçimcilik ve gerçekçilik ayrımını ortaya çıkan hakikat kaybı koşullarında ele almakta ve geleneksel ayrımın yetersiz kaldığına yönelik eleştirel bir yorum sunmaktadır.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sinema · Sanat · Hakikat

Özet

Sanat ve hakikat ilişkisi her zaman tartışmalı bir konu olmuştur. Sinema da gerçekçilik ve biçimcilik olarak adlandırılan iki ana gelenek içerisinde kendi hakikat yorumunu ve üslup arayışlarını üretmiştir. Gerçekçilik, sinemanın seyirci ile yansıtılan evren arasında bir pencere görevi üstlendiğini düşünerek, metnin gücünü bu ilişki içinde aramıştır. Biçimcilik ise sinema perdesini, yönetmenin kullandığı bir çerçeve, tablo olarak ele almış ve yansıtılan gerçeklik yerine, yansıtılan fikre ve yönetmene öncelik vermiştir. İçinde bulunulan tarihsel koşullar ise birçok bakımdan kavramsal farklılıklar barındırmakta ve üretmektedir. Ortaya çıkan temel farklılık ise hakikati akıl yoluyla ele geçirme iddiasındaki Avrupa Aydınlanması’nın iddialarının küreselleşme koşullarında meta-fetişizmi ve araçsal aklın egemenliği yoluyla çökmüş olmasıdır. Meta fetişizmi yoluyla irrasyonelleşen faydacı akıl, öngörülülebilir bir yaşam üretme iddiasındaki modernliğin öngörülemez bir hal alması ile sonuçlanmıştır. Toplum, birey ve siyaset gibi aktörler ise yaşanan bütünsel süreç karşısında herhangi bir manevra alanı oluşturamamaktadır. Hakikatin, iletişim araçlarının da iş birliği ile yerinden edilişi Jean Baudrillard tarafından simülasyon kuramında ele alınmıştır. Post truth kavramı ise kitlelerin siyasal tavır alışlarında ortaya çıkan bir gerçeklik kaybını ifade etmektedir. Bu bağlamda çalışma; sinema sanatının temel ayrımını oluşturan biçimcilik ve gerçekçilik ayrımını ortaya çıkan hakikat kaybı koşullarında ele almakta ve geleneksel ayrımın yetersiz kaldığına yönelik eleştirel bir yorum sunmaktadır.

🔖

Cite This Article

AYDOĞAN, D. (2019). HAKİKAT YİTİMİ KOŞULLARINDA SANAT VE SİNEMA: SİMÜLASYON, POST-TRUTH ve GERÇEKÇİLİK. Kurgu, Cilt: 27 - Sayı: 4, 79–98. https://ajindex.com/articles/787497

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (45)

  1. Adorno, T. (2009). Kültür Endüstrisi. (N. Ü.-M.-E. Gen, Çev.) İstanbul:
  2. İletişim Yayınları.
  3. Baldini, M. (2000). İletişim Tarihi. (G. Batuş, Çev.) İstanbul:
  4. Avcıol Basım Yayın. Barbier, F., & Lavenir, C. B. (2001). Diderot'tan İnternete Medya Tarihi. İstanbul:
  5. Okuyan Us Yayıncılık. Baudrillard, J. (2002).
  6. İllüzyon, Yitirilen İllüzyon ve Estetik. Doğu Batı Düşünce Dergisi(19), 9.25. Baudrillard, J. (2005). Şeytana Satılan Ruh Ya Da Kötülüğün Egemenliği. (O. Adanır, Çev.) Ankara:
  7. Doğu Batı Yayınları.
  8. Baudrillard, J. (2006). Sessiz Yığınların Gölgesinde Toplumsalın Sonu. Ankara:
  9. Doğu Batı Yayınları.
  10. Baudrillard, J. (2008a). Simülakrlar ve Simülasyon. (O. Adanır, Çev.) Ankara:
  11. DoğuBatı Yayınları.
  12. Baudrillard, J. (2008b). Tüketim Toplumu. İstanbul:
  13. Ayrıntı Yayınları.
  14. Bauman, Z. (2000). Siyaset Arayışı. (T. Birkan, Çev.) İstanbul:
  15. Metis Yayınları.
  16. Bauman, Z. (2017). Akışkan Modernite. (S. O. Çavuş, Çev.) İstanbul:
  17. Can Sanat Yayınları.
  18. Benjamin, W. (2004). Tekniğin Olanaklarıyla Yeniden Üretilebildiği Çağda Sanat Yapıtı. W. Benjamin içinde, Pasajlar (A. Cemal, Çev., s. 50-86). İstanbul:
  19. Yapı Kredi Yayınları.
  20. Berger, J. (2014). Görme Biçimleri. (Y. Salman, Çev.) İstanbul:
  21. Metis Yayınları.
  22. Best, S., & Kellner, D. (2011). Postmodern Teori. (M. Küçük, Çev.) İstanbul:
  23. Ayrıntı Yayınları.
  24. Caille, A. (2007). Faydacı Aklın Eleştirisi. (D. Çetinkasap, Çev.) İstanbul:
  25. İlerişim Yayınları.
  26. Çiğdem, A. (2001). Taşra Epiği. İstanbul:
  27. Birikim Yayınları.
  28. Dökmen, Ü. (2008). Empati. İstanbul:
  29. Remzi Kitabevi.
  30. Elsaesser, T., & Hagener, M. (2011). Film Kuramı. (B. Soner, & B. Yıldırım, Çev.) Ankara:
  31. Dipnot Yayınları.
  32. Erkılıç, H. (2017). Dijital Sinema Teorisi Üzerine: Akışkan Sinema ve Akışkan Sinema Teorisi. SineFilozofi, 2(4), 56-72.
  33. Freud, S. (2009). Uygarlığın Huzursuzluğu. (H. Barışcan, Çev.) İstanbul:
  34. Metis Yayınları.
  35. Girard, R. (2003). Şiddet ve Kutsal. (N. Alpay, Çev.) İstanbul:
  36. Kanat Kitap. Han, B.-C. (2015). Şiddetin Topolojisi. İstanbul:
  37. Metis Yayıncılık. Lefebvre, H. (2007). Modern Dünyada Gündelik Yaşam. İstanbul:
  38. Metis Yayınları.
  39. Lövy, M., & Sayre, R. (2007). İsyan ve Melankoli. (I. Ergüden, Çev.) İstanbul:
  40. Versus Kitap. Lyotard, J. F. (2013). Postmodern Durum. (İ. Birkan, Çev.) Ankara:
  41. Bilgesu Yayıncılık. Mattelart, A., & Mattelart, M. (2016). İletişim Kuramları Tarihi. (M. Zıllıoğlu, Çev.) İstanbul:
  42. İletişim Yayınları.
  43. Moran, B. (2017). Edebiyat Kuramları Eleştirisi. İstanbul:
  44. İletişim Yayınları.
  45. Nairn, T. (1993). Internationalism and the second coming. Daedalus, 155-17