Bu çalışma kurum içinde çatışma stratejilerine yönelik bir eğitim ihtiyacı olup olmadığına da ışık tutacağından yapılması gerekenler konusunda kurum için önemli önerilerde bulunabilecek verileri sunacaktır.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Kurumlarda sıklıkla yaşanan iletişim çatışmalarının doğru yönetildiğinde kaliteyi ve verimi artırıcı etkileri olmasının yanı sıra yanlış yönetildiğinde olumsuz bir dizi yeni çatışma koşullarının oluşması kurumlar için önemli bir problemdir.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmanın amacı bir kurumu oluşturan bireylerin çatışmalar karşısında nasıl bir tutum sergilediğini tespit etmektir.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışma kurum içinde çatışma stratejilerine yönelik bir eğitim ihtiyacı olup olmadığına da ışık tutacağından yapılması gerekenler konusunda kurum için önemli önerilerde bulunabilecek verileri sunacaktır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Çatışma · çatışma yönetimi
Özet
Kurumlarda sıklıkla yaşanan iletişim çatışmalarının doğru yönetildiğinde kaliteyi ve verimi artırıcı etkileri olmasının yanı sıra yanlış yönetildiğinde olumsuz bir dizi yeni çatışma koşullarının oluşması kurumlar için önemli bir problemdir. Bu çalışmanın amacı bir kurumu oluşturan bireylerin çatışmalar karşısında nasıl bir tutum sergilediğini tespit etmektir. Ayrıca çalışmada başvurulan eylem stillerinin yaşa göre dağılımına da bakılacaktır. Bu çalışma kurum içinde çatışma stratejilerine yönelik bir eğitim ihtiyacı olup olmadığına da ışık tutacağından yapılması gerekenler konusunda kurum için önemli önerilerde bulunabilecek verileri sunacaktır.
Akçakaya, M. (2003). Çatışma Yönetimi ve Örgüt Verimliliğine Etkisi. Kamu-iş; C: 7, S: 2/2003
Akkirman, A. D. (1998). Etkin Çatışma Yönetimi ve Müdehale Stratejileri. D.E.Ü.İ.İ.B.F.Dergisi Cilt:13, Sayı:II, Yıl:1998, ss:1-11
AYDIN, M. (1984),
Örgütlerde Çatışma, Ankara:
Bizim Büro Yayınevi.
BARTOL, K. Başaran, İ.E. (2000).
Örgütsel Davranış. Ankara Bumin, B.(edt.) Göksel, A. Devrani, T.K., Özdoğan, F.B, Alabay, N.( 2003). Çağdaş İşletme Teknikleri. Ankara:
Gazi Kitabevi Callanan, A., Davis, N. F., McGloughlin, T. M., & Walsh, M. T. (2014). The effects of stent interaction on porcine urinary bladder matrix employed as stent-graft materials. Journal of Biomechanics, 47(8), 1885-1893. Ceylan,A. vd (2004). “Çatışmanın Sebepleri ve Yönetimi”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, Sayı: 2, 2004, ss.42-44.
Driscoll, C. (1996). Fostering constructive conflict management in a multistakeholder context: The case of the forest round table on sustainable development. International Journal of Conflict Management, 7(2), 156-172.
Erdoğan, İ. (1996). İşletme Yönetiminde Örgütsel Davranış, Avcıol Basım – Yayın, İ.Ü. İşletme Fakültesi Yayın No: 266, 1. Baskı,
İstanbul, Haziran 1996, s. 146. Eren, E. (1991). Yönetim ve organizasyon. İstanbul:
İÜ İşletme Fakültesi Yayınları.
Eren, E. (2008). Örgütsel Davranuş ve Yönetim Psikolojisi. Istanbul: Beta Eren, E. (2000). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi. Istanbul: Beta Hampton, D., Summer C. ve Webber R. (1982). Organizational Behavior and the Practice of Management. Scott Foresman Company, Illinois. Jones, B. (2014). Ensuring a political space for conflict by applying Chantal Mouffe to post-war reconstruction and development. Progress in Development Studies, 14(3), 249-259.
Karadağ, E. Tosun, Ü. (1999). Çatışma Eylem Stilleri Ölçeği(ÇESÖ): Türkçe’ye Uyarlanması Dil Geçerliliği ve Ön Psikometrik İncelemesi Karip, E.(2003). Çatışma Yönetimi 3.Basım Pegem Yayınları: Ankara. S.43) Kırel, Ç. (2011). “Örgütlerde Çatışma” Örgütsel Davranış. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Yayını Koçel, T. (1998). İşletme Yöneticiliği: Yönetim Ve Organizasyonlarda Davranış KlasikModern-Çağdaş Yaklaşımlar. İstanbul:
Beta. Koçel, T. (2005). İşletme Yöneticiliği. 10. Baskı.İstanbul:
Arıkan Yayıncılık McCoy, K. P., George, M. R. W., Cummings, E. M., & Davies, P. T. (2013). Constructive and Destructive Marital Conflict, Parenting, and Children’s School and Social Adjustment. Social Development, 22(4), 641-662.