Journals / International Journal of Arts and Social Studies / 2019 / Cilt: 2 - Sayı: 2

THE ROLE OF LEARNED RESOURCEFULNESS IN RELATION TO ENTREPRENEURIAL BEHAVIOUR: A THEORETICAL APPROACH

TEORİK ÇERÇEVEDE GİRİŞİMCİ DAVRANIŞI İLE ÖĞRENİLMİŞ GÜÇLÜLÜK ARASINDAKİ İLİŞKİYE BETİMSEL BİR DEĞERLENDİRME

Pages
1–20
Publication Date
2019-08-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

A literature review and the study’s findings suggest that learned resourcefulness is a concept which should be considered as an important factor in relation to entrepreneurial behaviour

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this study is to examine, within a theoretical framework, the role of individuals’ learned resourcefulness level in relation to entrepreneurial behaviour.
📊
Key Findings & Data:During such incidents, some individuals may establish self-control by using their intrinsic reactions and deal with the situation, while others may yield to the negative impact of the incident.
💡
Conclusion & Impact:A literature review and the study’s findings suggest that learned resourcefulness is a concept which should be considered as an important factor in relation to entrepreneurial behaviour
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Öğrenilmiş Güçlülük · Girişimcilik · Girişimci

Abstract

The aim of this study is to examine, within a theoretical framework, the role of individuals’ learned resourcefulness level in relation to entrepreneurial behaviour. As a social being, man is the subject in each stage of life starting with the birth. Throughout their lives, individuals constantly interact and communicate with the external environment. In their lifetime, they may encounter many incidents occurring out of their control. During such incidents, some individuals may establish self-control by using their intrinsic reactions and deal with the situation, while others may yield to the negative impact of the incident. The individual’s learned resourcefulness skills have a prominent role in this behavioural difference. Whereas some individuals react with self-control and a spirit of struggle, others may give up and find themselves in a state of desperation. High level of learned resourcefulness gives the individual the power to establish self-control and struggle against a negative incident. Professional life can become more complicated, more risky and more difficult for company owners who are in an entrepreneurial position. In this context, the study examines individuals’ learned resourcefulness levels and entrepreneurial behaviours from a theoretical framework. A literature review and the study’s findings suggest that learned resourcefulness is a concept which should be considered as an important factor in relation to entrepreneurial behaviour

Özet

Bu çalışmanın amacı, bireylerin sahip olduğu öğrenilmiş güçlülük düzeylerinin, girişimci davranışı açısından rolünün teorik çerçevede incelenmesini oluşturmaktadır. İnsan sosyal bir canlı olarak doğduğu andan itibaren; hayatın her evresinde sürecin öznesi durumunda bulunmaktadır. Bireyler yaşamları süresince dış çevre ile sürekli etkileşim ve iletişim içerisindedir. Bu süreçte bireyler yaşamları boyunca kendi kontrolleri dışında beklenmedik birçok olay ile karşı karşıya kalabilmektedir. Böyle bir durumda bazı bireyler içsel tepkilerini kullanarak otokontrolü sağlayıp süreç ile baş edebilme yoluna giderken; bazı bireyler de yaşanılan olumsuz sürecin negatif etkisini kabul etme yolunu seçmektedir. Bu davranış farklılaşmasında, kişinin sahip olduğu öğrenilmiş güçlülük becerisi ön plana çıkmaktadır. Bazı bireyler mücadeleci ve otokontrollü davranırken; bazıları ise pes etme ve çaresizlik boyutuna geçebilmektedir. Bireyin sahip olduğu yüksek öğrenilmiş güçlülük becerisi bireye bu süreçte otokontrollü ve süreçle mücadele edebilme gücünü sağlamaktadır. İş yaşamında, özellikle firma sahibi bir girişimci konumunda olanlar için iş hayatı daha karmaşık, riskli ve zor bir hale gelmektedir. Bu yaklaşımla araştırma, bireylerin öğrenilmiş güçlülük beceri düzeyleri ile onların girişimcilik davranışlarını teorik çerçevede değerlendirmektedir. Öğrenilmiş güçlülük kavramı, yapılan alan yazın taraması ve değerlendirmeler sonucu, girişimci davranışı açısından önemli bir etken olarak değerlendirilmesi gereken bir kavram olarak karşımıza çıkmaktadır

🔖

Cite This Article

TURHAN, M., BAYSAL, H. (2019). THE ROLE OF LEARNED RESOURCEFULNESS IN RELATION TO ENTREPRENEURIAL BEHAVIOUR: A THEORETICAL APPROACH. International Journal of Arts and Social Studies, Cilt: 2 - Sayı: 2, 1–20. https://ajindex.com/articles/765624

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Ajzen, I., (1991), “The Theory of Planned Behavior”, Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50 (2), pp.179-211.
  2. Ajzen, I., (2011), “The Theory of Planned Behaviour: Reactions and Reflections”, Psychology and Health, 26, pp.1113-1127.
  3. Akbalık, Ö., (2005), “Üniversite Öğrencilerinde Kaygı Belirtileri ve İç-Dış Kontrol Odağı İnancı ile Öğrenilmiş Güçlülük Arasındaki İlişkiler”, Dicle Üniversitesi,
  4. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Diyarbakır. Akdeniz, H., (2018), “Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Öğrenilmiş Güçlülük ve Psikolojik Kırılganlık Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”, Sakarya Üniversitesi,
  5. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Sakarya. Amanvermez, Y., (2015), “Üniversite Birinci Sınıf Öğrencilerinin Üniversite Yaşamına Uyumlarının Güvengenlik ve Öğrenilmiş Güçlülük Düzeylerine Göre Yordanması”, Ege Üniversitesi,
  6. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İzmir.
  7. Argun, Y., (2005), “Anne Baba ve Öğretmenlerin Öğrenilmiş Güçlülüğü ile Okul Öncesi Çocukların Davranışsal-Duygusal Güçlülüğü ve Kendilik Algısı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”, Dokuz Eylül Üniversitesi,
  8. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, İzmir.
  9. Audretsch, D. B., (2007), “Entrepreneurship Capital and Economic Growth”, Oxford Review of Economic Policy, 23 (1), pp.63-78.
  10. Ay, İ., (2014), “Üniversite Öğrencilerinin Psikolojik Yardım Gereksinimlerine İlişkin Öznel Faktörlerin İncelenmesi”, Atatürk Üniversitesi,
  11. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Erzurum. Aydın, H., (2007), “Psikiyatri Kliniklerinde Çalışan Hemşirelerin Kişilik Özellikleri ve Stresle Baş Etme Durumları”, Haliç Üniversitesi,
  12. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
  13. Bağdatlı, B., (2016), “Çocuklukta Aile İçi Fiziksel Şiddete Maruz Kalmış ve Kalmamış Ergenlerde, Öğrenilmiş Güçlülük ve Öfke Kontrol Düzeylerinin Karşılaştırılması”, Beykent Üniversitesi,
  14. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
  15. Baron, R. A. ve Henry, H. A., (2010), “How Entrepreneurs Acquire the Capacity to Excel: Insights from Research on Expert Performance”, Strategic Entrepreneurship Journal, 4 (1), pp.49-65.
  16. Baum, J. R. ve Locke, E. A., (2004), “The Relationship of Entrepreneurial Traits, Skill and Motivation to Subsequent Venture Growth”, Journal of Applied Psychology, 89 (4), pp.587-598.
  17. Baum, J. R., Frese, M., Baron, R. A. ve Katz, J. A., (2007), Entrepreneurship as an Area of Psychology Study: An Introduction, In J. R. Baum, M. Frese and R. A. Baron (Eds.), The Psychology of