Journals / Kaygı. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi / 2016 / Sayı: 27

John Rawls’un Siyasal Liberalizmi ve Hoşgörü Üzerine

Raşit Çelik(KARADENIZ TEKNIK UNIV)
Pages
183–200
Publication Date
2016-10-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ardından, siyasal liberalizminin özellikle muhakeme zorlukları, makullük ve siyasal adalet gibi temel kavramlarına odaklanarak, siyasal liberal hoşgörü düşüncesi tartışılmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma John Rawls’un siyasal liberalizmi içerisinde ortaya çıkan hoşgörü anlayışının bir analizini ve çağdaş çoğulcu demokrasiler açısından önemini ortaya koymayı amaçlamaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu doğrultuda bu yazıda, öncelikle hoşgörünün kavramsal analizlerinde ortaya çıkan bazı önemli görüşler ve hoşgörünün liberal düşünce geleneği içerisindeki yeri incelenmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Ardından, siyasal liberalizminin özellikle muhakeme zorlukları, makullük ve siyasal adalet gibi temel kavramlarına odaklanarak, siyasal liberal hoşgörü düşüncesi tartışılmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:John Rawls · Siyasal Liberalizm · Adalet

Özet

Bu çalışma John Rawls’un siyasal liberalizmi içerisinde ortaya çıkan hoşgörü anlayışının bir analizini ve çağdaş çoğulcu demokrasiler açısından önemini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu doğrultuda bu yazıda, öncelikle hoşgörünün kavramsal analizlerinde ortaya çıkan bazı önemli görüşler ve hoşgörünün liberal düşünce geleneği içerisindeki yeri incelenmektedir. Ardından, siyasal liberalizminin özellikle muhakeme zorlukları, makullük ve siyasal adalet gibi temel kavramlarına odaklanarak, siyasal liberal hoşgörü düşüncesi tartışılmaktadır.

🔖

Cite This Article

Çelik, R. (2016). John Rawls’un Siyasal Liberalizmi ve Hoşgörü Üzerine. Kaygı. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi, Sayı: 27, 183–200. https://doi.org/10.20981/kaygi.287753

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. CLARK, Samuel (2009). “No Abiding City: Hume Naturalism, and Toleration”, Philosophy, 84: 75-94.
  2. COHEN, Andrew J. (2004). “What Toleration Is”, Ethics, 115(1): 68-95.
  3. DEVEAUX, Monique (1998). “Toleration and Respect”, Public Affairs Quarterly, 12(4): 407-427.
  4. FIALA, Andrew G. (2002). “Toleration and Pragmatism”, The Journal of Speculative Philosophy, 16(2): 103-116.
  5. GILBERT, Paul (2000). “Toleration or Autonomy?”, Journal of Applied Philosophy, 17(3): 299-302.
  6. HEYD, David (2008). “Is Toleration a Political Virtue?”, Nomos, 48: 171-194.
  7. JONES, Peter (2007). “Making Sense of Political Toleration”, British Journal of Political Science, 37(3): 383-402.
  8. LANGERAK, Edward (1994). “Pluralism, Tolerance, and Disagreement”, Rhetoric Society of America, 24: 95-106.
  9. MURPHY, Andrew R. (1997). “Tolerance, Toleration, and the Liberal Tradition”, Polity, 29(4): 593-623.
  10. RAWLS, John (1971). A Theory of Justice, Cambridge: Harvard University Press.
  11. RAWLS, John (1993). Political Liberalism, New York: Columbia University Press.
  12. SMITH, Steven D. (2008). “Toleration and Liberal Commitments”, Nomos, 48: 243-280.
  13. WALZER, Michael (1997). On Toleration, New Haven: Yale University Press.