KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kaygı. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi / 2016 / Sayı: 27

John Rawls’un Siyasal Liberalizmi ve Hoşgörü Üzerine

Raşit Çelik(KARADENIZ TEKNIK UNIV)
Sayfa
183–200
Yayın Tarihi
2016-10-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ardından, siyasal liberalizminin özellikle muhakeme zorlukları, makullük ve siyasal adalet gibi temel kavramlarına odaklanarak, siyasal liberal hoşgörü düşüncesi tartışılmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma John Rawls’un siyasal liberalizmi içerisinde ortaya çıkan hoşgörü anlayışının bir analizini ve çağdaş çoğulcu demokrasiler açısından önemini ortaya koymayı amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu doğrultuda bu yazıda, öncelikle hoşgörünün kavramsal analizlerinde ortaya çıkan bazı önemli görüşler ve hoşgörünün liberal düşünce geleneği içerisindeki yeri incelenmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Ardından, siyasal liberalizminin özellikle muhakeme zorlukları, makullük ve siyasal adalet gibi temel kavramlarına odaklanarak, siyasal liberal hoşgörü düşüncesi tartışılmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:John Rawls · Siyasal Liberalizm · Adalet

Özet

Bu çalışma John Rawls’un siyasal liberalizmi içerisinde ortaya çıkan hoşgörü anlayışının bir analizini ve çağdaş çoğulcu demokrasiler açısından önemini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu doğrultuda bu yazıda, öncelikle hoşgörünün kavramsal analizlerinde ortaya çıkan bazı önemli görüşler ve hoşgörünün liberal düşünce geleneği içerisindeki yeri incelenmektedir. Ardından, siyasal liberalizminin özellikle muhakeme zorlukları, makullük ve siyasal adalet gibi temel kavramlarına odaklanarak, siyasal liberal hoşgörü düşüncesi tartışılmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Çelik, R. (2016). John Rawls’un Siyasal Liberalizmi ve Hoşgörü Üzerine. Kaygı. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi, Sayı: 27, 183–200. https://doi.org/10.20981/kaygi.287753

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. CLARK, Samuel (2009). “No Abiding City: Hume Naturalism, and Toleration”, Philosophy, 84: 75-94.
  2. COHEN, Andrew J. (2004). “What Toleration Is”, Ethics, 115(1): 68-95.
  3. DEVEAUX, Monique (1998). “Toleration and Respect”, Public Affairs Quarterly, 12(4): 407-427.
  4. FIALA, Andrew G. (2002). “Toleration and Pragmatism”, The Journal of Speculative Philosophy, 16(2): 103-116.
  5. GILBERT, Paul (2000). “Toleration or Autonomy?”, Journal of Applied Philosophy, 17(3): 299-302.
  6. HEYD, David (2008). “Is Toleration a Political Virtue?”, Nomos, 48: 171-194.
  7. JONES, Peter (2007). “Making Sense of Political Toleration”, British Journal of Political Science, 37(3): 383-402.
  8. LANGERAK, Edward (1994). “Pluralism, Tolerance, and Disagreement”, Rhetoric Society of America, 24: 95-106.
  9. MURPHY, Andrew R. (1997). “Tolerance, Toleration, and the Liberal Tradition”, Polity, 29(4): 593-623.
  10. RAWLS, John (1971). A Theory of Justice, Cambridge: Harvard University Press.
  11. RAWLS, John (1993). Political Liberalism, New York: Columbia University Press.
  12. SMITH, Steven D. (2008). “Toleration and Liberal Commitments”, Nomos, 48: 243-280.
  13. WALZER, Michael (1997). On Toleration, New Haven: Yale University Press.