Journals / Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Non-Governmental Organizations for Children in Turkey: Associations

Türkiye’de Çocuklara Yönelik Sivil Toplum Kuruluşları: Dernekler

Pages
75–87
Publication Date
2021-06-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Also, it was observed that the associations that operate for children are mostly active in the field of child and family education, cooperation and solidarity.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, we aimed to investigate the associations holding activities for children in Turkey.
📊
Key Findings & Data:The study group of the research consisted of 108 associations.
💡
Conclusion & Impact:Also, it was observed that the associations that operate for children are mostly active in the field of child and family education, cooperation and solidarity.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:2011-2015 Verileri
⚙️Variables:Sivil toplum · Dernekler · Çocuk hakları

Abstract

In this study, we aimed to investigate the associations holding activities for children in Turkey. The study was designed through a qualitative approach using case study design. The study group of the research consisted of 108 associations. The data in the study were collected through document review and semi-structured interview form. The data obtained were analyzed using document analysis and content analysis method. As a result, the most number of associations for children were found to be based in the Marmara Region of Turkey, and the least in the Eastern Anatolia Region. The highest number of associations for children in Turkey were found to have been established 2011-2015 year. Also, it was observed that the associations that operate for children are mostly active in the field of child and family education, cooperation and solidarity.

Özet

Bu araştırmada, Türkiye’de çocuklara yönelik faaliyet gösteren derneklerin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma nitel modelde olup durum deseni şeklinde tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 108 dernek oluşturmuştur. Araştırmadaki veriler, doküman incelemesi ve yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmıştır. Elde edilen veriler ise, doküman analizi ve içerik analizi yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, Türkiye’de çocuklara yönelik kurulan derneklerin en fazla Marmara Bölgesinde en az ise Doğu Anadolu Bölgesinde bulunduğu tespit edilmiştir. Türkiye’de çocuklara yönelik en fazla derneğin 2011-2015 yılları arasında kurulmuş olduğu belirlenmiştir. Bununla birlikte, çocuklara yönelik faaliyet gösteren derneklerin en fazla çocuk ve aile eğitimi ile yardımlaşma ve dayanışma alanında faal olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

KUNDURACI, H. K. Ö., YARALI, K. T. (2021). Non-Governmental Organizations for Children in Turkey: Associations. Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 75–87. https://ajindex.com/articles/752815

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Akın, F. ve Erdem, T. (2004). Sivil toplum kuruluşları üzerine bir araştırma: Konya örneği. Amsterdam: Türkevi–Akça Konak. Akyüz, E. (2012). Çocuk hukuku. Ankara:
  2. Pegem. Arslan, O. (2001). Kuramsal ve tarihsel aşamalarıyla sivil toplum ve Türkiye gerçeği. İstanbul:
  3. Bayrak. Aslan, M. ve Kaya, G. (2004). 1980 sonrası Türkiye’de siyasal katılımda sivil toplum kuruluşları. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 5(1), 213-223.
  4. Bordoloi, C., Kumar, D. ve Bordoloi, C. (2017). A review on the role of non-governmental organizations in achieving right to education. National Journal of Multidisciplinary Research and Development, 2(3), 7-11.
  5. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E.K., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  6. Pegem. Demirci, M.K. (2014). Sivil toplum kuruluşlarında hizmetkâr liderlik davranışı düzeyinin belirlenmesine yönelik bir çalışma: Turizm sektörü örneği. Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 6(1), 177-184.
  7. Dernekler Kanunu. (2004). T.C. Resmi Gazete, 25649, 23 Kasım 2004.
  8. Doftori, M.R. (2004). Education and child labour in developing countries: A study on the role of non-governmental organisations in Bangladesh and Nepal. (Doktora tezi). https:// helda.helsinki.fi/bitstream/handle/10138/23423/educatio.pdf?.2 sayfasından erişilmiştir. Glesne, C. (2015). Nitel araştırmalara giriş (A. Ersoy ve P. Yalçınoğlu, Çev.). Ankara:
  9. Anı. James, A. ve James, A. (2012). Key concepts in childhood studies. London: Sage. Karakaş, B. ve Çevik, Ö.C. (2016). Çocuk refahı: Çocuk hakları perspektifinden bir değerlendirme. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(3), 887-906.
  10. Karataş, Z. ve Mavili, A. (2019). Çocuk adalet sisteminde suça sürüklenen çocuklara yönelik uygulamalarda karşılaşılan sorunlar. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 19(45), 1013-1043.
  11. Karatay, Z. (2019). Sivil toplum kuruluşlarının çocuk haklarının korunması ve geliştirilmesinde yeri: Çocuk vakfı örneği. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir. Kıran, E. (2017). Toplumsal cinsiyet rolleri bağlamında Türkiye’de çocuk gelinler. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, (ICOMEP Özel Sayısı), 1-8.
  12. Kurt, S. ve Taş, H. (2015). Sivil toplum örgütlerinde profesyonel ve gönüllü çalışma ilişkileri: Tehditler ve fırsatlar. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 4(8), 199-214.
  13. Lordoglu, K. ve Aslan, M. (2018). Görünmeyen göçmen çocukların işçiliği: Türkiye'deki Suriye'li çocuklar. Çalışma ve Toplum, 57(2)