SavedAdd your journal

Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi / 2009 / Cilt: 10 - Sayı: 1

KUZEY KIBRIS TÜRK CUMHURİYETİ’NDE ÇEVRE BİLİNÇLİ TÜKETİCİLERİN PROFİLİ

Figen YEŞİLADA
Pages
79–95
Publication Date
2009-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗

Abstract

-

Özet

Bu çalışmanın amacı, çevre bilinçli tüketim davranışını demografik ve psikografik değişkenlerle açıklamaktır. 17 yaş ve üzeri Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) tüketicisini temsil eden örneklem üzerinde yapılan çalışmanın bulgularına göre, algılanan tüketici etkililiği ve yaş, çevre bilinçli tüketici davranışını açıklayan değişkenlerdir. Araştırma bulgularına göre çevre bilinçli tüketim yapan KKTC tüketicisi kırk yaş ve üzeri olup bireysel davranışının çevrenin korunmasında etkili olacağına inananlardan oluşmaktadır.

🔖

Cite This Article

YEŞİLADA, F. (2009). KUZEY KIBRIS TÜRK CUMHURİYETİ’NDE ÇEVRE BİLİNÇLİ TÜKETİCİLERİN PROFİLİ. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 1, 79–95. https://ajindex.com/articles/74513

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Alkibay, S. (2001). Yeşil Pazarlama Faaliyetlerine Üniversite Öğrencilerinin İlgisi Üzerine Bir Araştırma. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 4, 76-93.
  2. Anderson, W.T. Jr. & Cunningham, W.H. (1972). The Socially Conscious Consumer. Journal of Marketing, 36(July), 23-31.
  3. Antil, J.H. (1984). Socially Responsible Consumers: Profile and Implications for Public Policy. Journal of Macromarketing, 4(Fall), 18-39.
  4. Ay, C. & Ecevit, Z. (2005). Çevre Bilinçli Tüketiciler. Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi, 10, 238-263.
  5. Balderjahn, I. (1988). Personality Variables and Environmental Attitudes as Predictors of Ecologically Responsible Consumption Patterns. Journal of Business Research, 17, 51-56.
  6. Berger, I.E. & Corbin, R.M. (1992). Perceived Consumer Effectiveness and Faith in Others as Moderators of Environmentally Responsible Behaviors. Journal of Public Policy and Marketing, 11(2), 79-90.
  7. Blocker, T.J. & Eckberg, D.L. (1997). Gender and Environmentalism: Results from the 1993 General Social Survey. Social Science Quarterly, 78(4), 841-858.
  8. Bohlen, G., Schlegelmilch, B.B. & Diamantopoulos, A. (1993). Measuring Ecological Concern: A Multi-construct Perspective. Journal of Marketing Management, 9, 415-430.
  9. Brown, S. & Turley, D. (1997). Consumer Research. London: Routledge. Chan, R.Y.K. & Lau, L.B.Y. (2000). Antecedents of Green Purchases: A Survey in China. Journal of Marketing, 17(14), 338-357.
  10. Christensen, P.D. (1995). The Environment: It’s not Time to Relax. McKinsey Quarterly, 4. Çabuk, S.M.A. & Nakıpoğlu, B. (2003). Çevreci Pazarlama ve Tüketicilerin Çevreci Tutumlarının Satın Alma Davranışlarına Etkileri ile İlgili Bir Uygulama. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(12), 39-54.
  11. Çabuk, S.M.A., Nakıboğlu, B. & Keleş, C. (2008). Tüketicilerin Yeşil (Ürün) Satın Açısından İncelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(1), 85-102.
  12. Sosyo-Demografik Değişkenler Dagnoli, J. (1990). Green Buying Takes Root. Advertising Age, 61(September), 27. Dagnoli, J. (1991). Consciously Green. Advertising Age, 62(September), 14. Demirbaş, A. (1999). Yeşil Pazarlama (Green Marketing) ve Tüketicinin Yeşil Pazarlamaya Yaklaşımı. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, Ankara.
  13. Denton, D.K. (1994). Enviro-Management How Smart Companies Turn Environmental Costs into Profits. New Jersey: Prentice-Hall. Diekmann, A. & Franzen, A.l. (1999). The Wealth of Nations and Environmental Concer