Journals / Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 4 - Sayı: 2

ARAP DİLİNDE MÜKESSER (DÜZENSİZ) ÇOĞULLARDA AZLIK VE ÇOKLUK OLGUSU

Pages
103–121
Publication Date
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmamızda kıllet ve kesret çoğullarının kullanımı anlatılmış ve ilim adamlarının ortaya koymuş oldukları olumlu ya da olumsuz görüşlere yer verilerek konu tartışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Arap gramerinde kıllet (azlık) ve kesret (çokluk) olgusu, mükesser(düzensiz) çoğulun alt iki kolu cemi kıllet ve cemi kesret olarak yer almaktadır.
📊
Key Findings & Data:Arap gramercilerinin çoğunluğuna göre cemi kıllet, sayı değeri olarak “üç” ten başlar ve “on” da sona erer; cemi kesret ise “onbir” sayısından başlar ve sonsuza kadar gitmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmamızda kıllet ve kesret çoğullarının kullanımı anlatılmış ve ilim adamlarının ortaya koymuş oldukları olumlu ya da olumsuz görüşlere yer verilerek konu tartışılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Dilbilim · Arap Dili · Mükesser Çoğul

Özet

Arap gramerinde kıllet (azlık) ve kesret (çokluk) olgusu, mükesser(düzensiz) çoğulun alt iki kolu cemi kıllet ve cemi kesret olarak yer almaktadır. Arap gramercilerinin çoğunluğuna göre cemi kıllet, sayı değeri olarak “üç” ten başlar ve “on” da sona erer; cemi kesret ise “onbir” sayısından başlar ve sonsuza kadar gitmektedir. Arapçada kıllet ve kesret çoğulları kullanımda karşımıza üç şekilde çıkar: Her ikisi için yalnızca bir, biri kıllet ve diğeri de kesret için iki ve kıllet ve kesretin her birisi için birden fazla mükesser çoğul kelime. Bunlar konulmuş oldukları anlam çerçevesinde ya da birbirlerinin yerine hakikat, mecaz, niyabet bağlamında kullanılmıştır. Arap dilinin temel kaynaklarında yer alan ve ilim adamlarının çoğunluğunun kabul ettiği bu konuya birtakım itirazlar olmuştur. Çalışmamızda kıllet ve kesret çoğullarının kullanımı anlatılmış ve ilim adamlarının ortaya koymuş oldukları olumlu ya da olumsuz görüşlere yer verilerek konu tartışılmıştır.

🔖

Cite This Article

IŞKIN, G. S. (2021). ARAP DİLİNDE MÜKESSER (DÜZENSİZ) ÇOĞULLARDA AZLIK VE ÇOKLUK OLGUSU. Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 2, 103–121. https://ajindex.com/articles/739536

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Buheytâvî, İmâd Muhammed Mahmûd el-, (2004) “Edevâtu’t-teklîl ve’t-teksîr fi’l-Arabiyye dirâse dilâliyye nahviyye”, Yüksek Lisans Tezi, Bağdat Üniversitesi.
  2. Bulut, Ali, (2016), “Belağatı Müyessere”, istanbul: İFAV. Cürcânî, Seyyid Şerîf el-, (1983) “Mucemu’t-taʿrîfât”, (thk.) Muhammed Sıddık el-Minşâvî, Beyrut: Daru’l-Fadîle. Esterabâdî, Radiyyüddîn el-, (1996) “Şerhu’r-Râdî ale’l-Kâfiye”, (thk.) Yusuf Hasan Ömer, 4 Cilt. Câmi’âtü Kâri Yunus. Fazlıoğlu, Şükran "Vaz‘", TDV İslâm Ansiklopedisi, https://islamansiklopedisi.org.tr/vaz--dilbilim (08.11.2021). Ferâhîdî, Halil b. Ahmed el-, (2003) “Kitâbü’l-‘Ayn” (thk.) Abdulhamid Hindâvî, 4 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye. Galâyînî, Mustafa el-, (1993), “Câmi‘u’d-durûsi’l-‘Arabiyye”, 3 Cilt, 28. Baskı, Beyrut: el-Mektebetu’l-‘Asriyye. Güngör, İ, ( 2017 ) “Arapçada Çoğulun Sayısal Değeri Üzerine Bir İnceleme”, Nüsha, 45:75-106. Hadîsî, Hadice el-, (1965), “Ebniyetu’s-sarf-i fi Kitab-i Sibeveyh”, 1. Baskı, Bağdat: Mektebetu’n-Nahda. Hasan, Abbas, (1966) “el-Luğatu ve’n-nahv beyne’l-kadîm ve’l-hadîs”, Mısır: Dâru’l-Meârif. Hasan, Abbâs, (ts.) “en-Nahvu’l-vâfî”, 4 Cilt 3. Baskı Dâru’l-Ma’ârif, Mısır. Hudarî, (2003) “Haşiyetu’l-Hudarî alâ Şerhi İbni Akîl alâ Elfiyyeti İbn-i Malik” (tsh.) Yusuf eş-Şeyh Muhammed el-Bekâ’î, 2 Cilt, 1.Baskı, Beyrut: Daru’l-fikr. Hulvânî, Muhammed Hayru’l-, (1987) “el-Vâdıh fi’s-sarf”, 4. Baskı, Beyrut: Dâru’l-Me’mûn li’t-Turâs. İbn Manzûr, Muhammed b. Mükerrem, (ts.) “Lisânü’l-ʿArab” 15 Cilt. Beyrut: Dâru Sâdir. İbn Akîl, Bahâuddin Abdullah, (1980) “Şerhu İbn Akîl alâ Elfiyyeti İbni Mâlik” 4 Cilt, 20. Baskı Kahire: Daru’t-turâs İbn Cinnî, Ebu’l-Feth Osman, (ts.), “el-Hasâis”, (thk.) Muhammed Ali Neccâr, 3 Cilt. Beyrut: Dâru’l-kitâbi’l-Arabi İbn Fâris, Ahmet b.Zekeriyyâ Ebu’l-Huseyn, (1997) “es-Sahibî fî fıkh’l-luğati’l-Arabiyyeti ve mes’ailuha ve sunenu’l-Arab fî kelâmihâ” 1. Baskı, Beyrut: Dâru’l-kutubi’l-ilmiyye. İbn Hamdûn, (2003) “Haşiyetu İbn Hamdûn alâ Şerhi’l-Mekûdî alâ Elfiyyeti İbni Mâlik” 2 Cilt, Daru’l-fikr. İbn Hişâm, Cemâluddin el-Ensârî, (2005), “Şerhu Katri’n-nedâ ve bellu’s-sadâ”, Beyrut: Mektebetu’l-Asriyye. İbnu’l- Enbârî, Ebi’l-Beraket Abdurrahmân b. Ebi Saîd el-Enbârî, (1967) “Esraru’l-Arabiyye” (thk.) Muhammed Behcet El-Beytâr, Dimeşk: Mecmau’l-lugati’l-Arabiyye. İbnu’s-Serrâc, Ebu Bekir, (ts.) “el-Usûl fi’nahv” (thk.) Abdulhuseyin el-Fetlî, 3 Cilt Müessesetu’r-risâle Mâcid, Vafî Hâc, (2003) “Zahiratu cem’i teksîr fi’i-Arabiyye Dirâsetun li ebrazi hasâisihâ’