Yapılan analizler sonucunda ölçeğin bütününün güvenilir olmasına karşılık, alt boyutları itibariyle istatistiki açıdan yetersiz kaldığı görülmüştür.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Öz Girişimcilik konusu ekonomik ve sosyal sonuçları itibariyle literatürde sıklıkla ele alınan konuların başında gelmektedir.
📊
Key Findings & Data:Girişimci kişilerin girişimci olmayanlardan bazı özellikler itibariyle farklılaştığı ifade edilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Yapılan analizler sonucunda ölçeğin bütününün güvenilir olmasına karşılık, alt boyutları itibariyle istatistiki açıdan yetersiz kaldığı görülmüştür.
Öz Girişimcilik konusu ekonomik ve sosyal sonuçları itibariyle literatürde sıklıkla ele alınan konuların başında gelmektedir. Girişimci kişilerin girişimci olmayanlardan bazı özellikler itibariyle farklılaştığı ifade edilmektedir. Bu çalışmada girişimcilik kavramı teorik olarak tartışılmakta ve girişimci kişilerin girişimcilik özelliklerini değerlendirmek amacıyla geliştirilen Genel Girişimcilik Eğilimi (GET 2) ölçeğinin Türkiye örnekleminde geçerlilik ve güvenirlilik analizlerine yer verilmektedir. Yapılan analizler sonucunda ölçeğin bütününün güvenilir olmasına karşılık, alt boyutları itibariyle istatistiki açıdan yetersiz kaldığı görülmüştür.
Aksay, B., İplik, E. (2014). Girişimcilik Eğilimi Ölçeğinin (get 2) Türkiye Bağlamında Değerlendirilmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 2, 199–210. https://ajindex.com/articles/73494
Anderson, A. R., & Smith, R. (2007). The moral space in entrepreneurship: an exploration of ethical imperatives and the moral legitimacy of being enterprising. Entrepreneurship and Regional Development, 19(6), 479-497.
Baron, R. A. (1998). Cognitive mechanisms in entrepreneurship: Why and when enterpreneurs think differently than other people. Journal of Business Venturing, 3(4), 275–294.
Begley, T. M., & Boyd, D. P. (1987). Psychological characteristics associated with performence in entrepreneurial firms and smaller businesses. Journal of Business Venturing, 2(1), 79–93.
Bonnett, C., & Furnham, A. (1991). Who wants to be an entrepreneur? A study of adolescents interested in a young enterprise scheme. Journal of Economic Psychology, 12(3), 465-478.
Brandstatter, H. (1997). Becoming an entrepreneur- a question of personality structure? Journal of Economic Psychology, 18, 157-177.
Brockhaus, R. H. (1975). 'I-E locus of control scores as predictors of entrepreneurial intentions. Proceedings of the 35th Annual Meeting (s. 433-435).
Academy of Management, New Orleans. Brockhaus, R. H. (1980). 'Risk taking propensity of entrepreneurs. Academy of Management Journal, 23(3), 509-520.
Caird, S. (1991). Testing enterprising tendency in occupational groups. British Journal of Management, 2, 177–186.
Caird, S. (2013). General measure of enterprising tendency test. www.get2test.net. Carland, J. A., & Carland, J. W. (1991). An Empirical investigation into the distinctions between male and female entrepreneurs and managers. International Small Business Journal, 9(3), 62-72.
Clark, L. A., & Watson, D. (1995). Constructing validity: Basic issues in objective scale development. Psychological Assessment, 7(3), 309-319.
Collins, C. J., Hanges, P. J., & Locke, E. A. (2004). The relationship of achievement motivation to entrepreneurial behavior: A meta-analysis. Human Performance, 17(1), 95-117.
Crant, M. J. (1996). The proactive personality scale as a predictor of entrepreneurial intentions. Journal of Small Business Management, 34(3), 42-50.
Demirci, E. (2013). Cross cultural differences in entrepreneurial tendencies: An exploratory view in Turkey and Canada. International Journal of Entrepreneurship, 17, 21-40.
Diener, E., Oishi, S., & Lucas, R. E. (2003). Personality, culture and subjective well being: Emotional and cognitive evaluations of life. Annual Review of Psychology, 54, 403–25.
Fineman, S. (1977). The achievement motive and its measurement: Where are we now? Britis