SavedAdd your journal

Journals / Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2015 / Cilt: 24 - Sayı: 2

TÜRKÇEDE İŞTE SÖZCÜĞÜ ve ORHAN KEMAL’İN ÖNCE EKMEK ADLI ÖYKÜSÜNDEKİ GÖRÜNÜMLERİ

Yasemin ÇELİK
Pages
397–410
Publication Date
2015-10-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu amaçla işte sözcüğü üzerine tespitler yapılarak (anlam, etimoloji ve tür özellikleri bakımından) bu sözcüğe açıklık getirilmeye çalışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu çalışmada işte sözcüğünün kullanımları üzerinde durulmuştur.
📊
Key Findings & Data:İşte sözcüğü ile ilgili bulgular bazı sözlükler, gramer kitapları ve bazı dönemlere (11-15. yüzyıl arası) ait eserlerin dizin kısımlarının incelenmesi yolu ile elde edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bu amaçla işte sözcüğü üzerine tespitler yapılarak (anlam, etimoloji ve tür özellikleri bakımından) bu sözcüğe açıklık getirilmeye çalışılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler İşte · anlam · etimoloji

Özet

Öz Bu çalışmada işte sözcüğünün kullanımları üzerinde durulmuştur. İşte sözcüğü ile ilgili bulgular bazı sözlükler, gramer kitapları ve bazı dönemlere (11-15. yüzyıl arası) ait eserlerin dizin kısımlarının incelenmesi yolu ile elde edilmiştir. Bu malzemelere dayanılarak işte sözcüğünün ilk olarak 13. ve 14. yüzyıllarda Eski Anadolu Türkçesi döneminde ortaya çıktığı, ancak daha önceki dönemlerde daha başka bazı biçimlerde (uş, uşbu, uşol vs.) işte işlevi ve anlamıyla kullanılan sözcüklerin olduğu görülmüştür. İşte sözcüğünü değerlendirirken bu sözcüğün anlamsal özellikleri, etimolojisi, tür ve söz dizimi özellikleri incelenmiş ve bu tespitler Orhan Kemal’in Önce Ekmek adlı eseriyle desteklenmiştir. İşte sözcüğü, araştırmacılar tarafından ayrıntılı olarak incelenmemiş; birkaç gramer kitabı, makale ve sözlüğün dışında bu sözcüğe değinilmemiştir. Bu amaçla işte sözcüğü üzerine tespitler yapılarak (anlam, etimoloji ve tür özellikleri bakımından) bu sözcüğe açıklık getirilmeye çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

ÇELİK, Y. (2015). TÜRKÇEDE İŞTE SÖZCÜĞÜ ve ORHAN KEMAL’İN ÖNCE EKMEK ADLI ÖYKÜSÜNDEKİ GÖRÜNÜMLERİ. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 24 - Sayı: 2, 397–410. https://ajindex.com/articles/73452

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (53)

  1. Abik, A. D. (2005). Meyveler Münazarası (Doğu Türkçesi), Ankara,
  2. Seçkin Yayınevi.
  3. Aktunç, H. (2010). Büyük Argo Sözlüğü (Tanıklarıyla), İstanbul,
  4. Yapı Kredi Yayınları.
  5. Arat, R.R. (1979). Kutadgu Bilig III İndeks. Hazırlayanlar: Kemal Eraslan, Osman F. Sertkaya, Nuri Yüce, İstanbul, Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayınları.
  6. Arat, R.R. (2006). Edib Ahmed b. Mahmud Yükneki Atabetü’l Hakayık. Ankara,
  7. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  8. Ata, A. (1998). Nehcü’l Ferādīs Uştmaḫlarnıŋ Açuḳ Yolı (Cennetlerin Açık Yolu) III Dizin-Sözlük, Ankara,
  9. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  10. Ata, A. (2004). Karahanlı Türkçesi - Türkçe İlk Kur'an Tercümesi (Rylands Nüshası - Giriş, Metin, Notlar, Dizin), Ankara,
  11. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  12. Atalay, B. (2006). Kāşgarlı Mahmud Divanü Lūgati’t-Türk (Çeviri). Cilt (I-II), Ankara,
  13. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  14. Banguoğlu, T. (2007).
  15. Türkçenin Grameri, Ankara,
  16. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  17. Bilgegil, M. K. (1984).
  18. Türkçe Dilbilgisi, Dergah Yayınları.
  19. Borovkov, A.K (2002). Orta Asya’da Bulunmuş Kur’an Tefsirinin Söz Varlığı. Çeviren: H. İbrahim Usta. Ebulfez Amanoğlu, Ankara, Türk Dil Kurumu Yayınları.
  20. Büyük Türk Sözlüğü (1969).
  21. İstanbul,
  22. Hayat Yayınları.
  23. Clauson, S.G. (1972). An Etymological Dictionary of Pre- Thirteenth Century Turkish. Oxford University Press.
  24. Derleme sözlüğü I-VI (2009).
  25. Ankara,
  26. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  27. Ediskun, H. (2005). Türk Dilbilgisi (Sesbilgisi-Biçimbilgisi-Cümle Bilgisi), Remzi Kitabevi.
  28. Emre, A. C. (1945).
  29. Türk Dilbilgisi, İstanbul,
  30. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  31. Ergin, M. (2003).
  32. Türk Dil Bilgisi, İstanbul, Bayrak Basım / Yayım / Tanıtım. Gabain, A. (2003).
  33. Eski Türkçenin Grameri, Çeviren: Mehmet Akalın, Ankara,
  34. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  35. Gencan, T. N. (2001).
  36. Dilbilgisi, İstanbul,
  37. Ayraç Yayınları.
  38. Gökyay, O. Ş. (1973).
  39. Dedem Korkudun Kitabı, İstanbul, Başbakanlık Kültür Müsteşarlığı Kültür Yayınları.
  40. Hançerlioğlu, O. (1992).
  41. Türk Dili Sözlüğü, Remzi Kitabevi.
  42. Karamanlıoğlu, A. F. (1989).
  43. Gülistan Tercümesi, Ankara,
  44. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  45. Korkmaz, Z. (2003).Türkiye Türkçesi Grameri (Şekil Bilgisi), Ankara,
  46. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  47. Kurgan, Ş. (1943). İzahlı Eski Metinler Antolojisi. İstanbul,
  48. MFV Yayınları.
  49. Meninski, F. M. (2002). Thesaurus Linguarum Orientalium Turcicae-Arabicae - Persicae = Lexicon Turcico - Arabico - Persicum 1 – 6, İstanbul,
  50. Simurg Yayınları.
  51. Özmen, M. (1995), “Cümlenin Altıncı Ögesi ve Bir Terim Önerisi”, Türk Dili Dergisi. Ankara, Türk Dil Kurumu Yayınları.
  52. Püsküllüoğlu, A. (2004).
  53. Türkçe Sözlük, Ankara,