Bu durumun hem bireysel hem de örgütsel anlamda sosyal ilişkilerde çok önemli bir rol oynadığına dikkat çekilmekte, ayrıca güvensiz bağlanma stiline sahip bireylere etkin iletişim becerileri kazandırmak amacıyla programlar düzenlenmesi gerektiği vurgulanmaktadır.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bağlanma ve iletişim kavramları hakkında yapılan araştırmalar incelendiğinde; bağlanma stillerinin iletişim becerileri üzerinde önemli bir etkisi olduğu görülmektedir.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmada; ilgili literatür taraması ışığında, bağlanma ve iletişim becerisi kavramları ayrı ayrı incelendikten sonra, erken çocukluk döneminde gelişen bağlanma stillerinin yetişkinlik dönemindeki sosyal ilişkiler üzerinde başrol üstlenen iletişim becerilerini nasıl etkilediği ortaya konulmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu durumun hem bireysel hem de örgütsel anlamda sosyal ilişkilerde çok önemli bir rol oynadığına dikkat çekilmekte, ayrıca güvensiz bağlanma stiline sahip bireylere etkin iletişim becerileri kazandırmak amacıyla programlar düzenlenmesi gerektiği vurgulanmaktadır.
Öz Bağlanma ve iletişim kavramları hakkında yapılan araştırmalar incelendiğinde; bağlanma stillerinin iletişim becerileri üzerinde önemli bir etkisi olduğu görülmektedir. Bu çalışmada; ilgili literatür taraması ışığında, bağlanma ve iletişim becerisi kavramları ayrı ayrı incelendikten sonra, erken çocukluk döneminde gelişen bağlanma stillerinin yetişkinlik dönemindeki sosyal ilişkiler üzerinde başrol üstlenen iletişim becerilerini nasıl etkilediği ortaya konulmaktadır. Çalışma sonucunda; güvensiz bağlanma stili geliştirmiş bireylere göre güvenli bağlanma stiline sahip bireylerin daha sağlıklı ve etkin iletişim becerilerine sahip oldukları görülmüştür. Bu durumun hem bireysel hem de örgütsel anlamda sosyal ilişkilerde çok önemli bir rol oynadığına dikkat çekilmekte, ayrıca güvensiz bağlanma stiline sahip bireylere etkin iletişim becerileri kazandırmak amacıyla programlar düzenlenmesi gerektiği vurgulanmaktadır.
KILIÇ, T., KÜMBETLİOĞLU, M. (2016). BAĞLANMA STİLLERİNİN İLETİŞİM BECERİLERİNE ETKİSİNİ ARAŞTIRMA. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 25 - Sayı: 3, 381–396. https://ajindex.com/articles/73395
Bartholomew, K. ve Horowitz, L. M. (1991). Attachment Styles Among Young Adults: A Test of a Four-Category Model. Journal of Personality and Social Psychology, 61(2), 226-244.
Berk, L. E. (2009). Emotional Development. Child development. (8 ed.). Boston: Pearson International Edition.
Carver, C. S. ve Scheier, M. F. (2012). Psychosocial Theories. Perspectives on Personality. (7 ed.). Boston: Pearson International Edition.
Collins, N. L., ve Read, S. J. (1990).
Adult Attachment, Working Models, and Relationship Quality in Dating Couples. Journal of Personality and Social Psychology, 58(4), 644-663.
Crowell, J. A., Treboux, D., Gao, Y., Fyffe, C., ve Pan, H. (2002). Assessing Secure Base Behavior in Adulthood: Development of a Measure, Links to Adult Attachment Representations, and Relations to Couples Communication and Reports of Relationships. Developmental Psychology, 38(5), 679-693.
Çalışkan, S. C. (2011). Çalışanların Psikolojik Güçlendirme Algıları Üzerinde İşyeri Arkadaşlıkları ve Örgütsel İletişimin Etkisi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(3): 77-92.
Erigüç, G., ve Eriş, H. (2013). Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin İletişim Becerileri: Harran Üniversitesi Örneği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(46): 232-254.
Erigüç, G., Şener, T., ve Eriş, H. (2013). İletişim Becerilerinin Değerlendirilmesi: Bir Meslek Yüksekokulu Öğrencileri Örneği. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 16(1): 45-65.
Erözkan, A. (2007). Üniversite Öğrencilerinin İletişim Becerilerini Etkileyen Faktörler. Marmara Üniversitesi Açık Arşiv Sistemi: 59-72.
Grossmann, K., Grosmann, K. E., Fremmer-Bombik, E., Kindler, H., Scheurer-English, H., ve Zimmermann, P. (2002). The Uniqueness of the Child-Father Attachment Relationship: Fathers’ Sensitive and Challenging Play as a Pivotal Variable in a 16-year Longitudinal Study. Social Development, 11(3), 307-331.
Hazan, C., ve Shaver, P. (1987). Romantic Love Conceptualized as an Attachment Process. Journal of Personality and Social Psychology, 52(3), 511-524.
Jang, S. A., Smith, S., ve Levine, T. (2002). To stay or to leave? The role of attachment styles in communication patterns and potential termination of romantic relationships following discovery of deception. Communication Monographs, 69(3), 236-252.
Jones, S. M. (2005). Attachment Style Differences and Similarities in Evaluations of Affective Communication Skills and Person-centered Comforting Messages. Western Journal of Communication, 69(3), 233-249. Karcı