AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFurther clinical studies should be carried out on higher number of patients with different malignancies to identify the clinical significance of HHV-8 in these patients.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The purpose of this study is to compare the HHV-8 IgM and IgG positivity rates in patients with different malignancies, including non-Hodgkin lymphoma, Hodgkin’s lymphoma, acute lymphocytic leukemia, acute myelocytic leukemia, multiple myeloma, and chronic myelocytic leukemia.Material and Method: Totally 58 individuals, fifty patients with malignancies and eight healthy individuals were included in the study. Indirect fluorescent antibody method was used to analyze HHV-8 IgM and HHV-8 IgG antibodies in patient and control groups. Statistical analysis was conducted with SPSS software. Fischer’s Exact Ki-kare test and the Mann-Whitney U-test were used in the statistical evaluation. P values ≤0.05 were considered statistically significant. Findings: In the patient group, 20% of the patients (10/50) were HHV-8 IgM positive. On the other hand, none of the individuals in the control group were HHV-8 IgM positive. In the patient group, 56% of the patients (28/50) were HHV-8 IgG positive, whereas 50% of the individuals (8/16) in the control group were HHV-8 IgG positive. HHV-8 IgM positivity was significantly higher in the patient group when compared to the control group. The highest level of HHV-8 IgM positivity was detected in AML patients, whereas MM patients had the highest level of HHV-8 IgG positivity.Conclusion: HHV-8 IgM and HHV-8 IgG positivity in patients with malignancies can be associated with reactivation or reinfection. Further clinical studies should be carried out on higher number of patients with different malignancies to identify the clinical significance of HHV-8 in these patients.
Özet
Amaç: Bu çalışmada değişik maligniteleri olan non-Hodgkin lenfoma, Hodgkin lenfoma, akut lenfositer lösemi, akut myelositer lösemi, multipl myelom, kronik myelositer lösemi hastalarında HHV-8 IgM ve IgG pozitiflik oranlarının karşılaştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 50 maligniteli hasta ile 8 sağlıklı birey olmak üzere 58 kişi dahil edildi. Hasta ve kontrol grubunda HHV-8 IgM ve HHV-8 IgG antikorları indirekt floresan antikor yöntemiyle araştırıldı. İstatistiksel analizler SPSS programı kullanılarak yapıldı. İstatistiksel değerlendirmede Fisher’in Kesin Ki-kare testleri kullanıldı. İstatistiksel olarak p<0,05 değerleri anlamlı kabul edildi. Bulgular: Maligniteli hastalarda HHV-8 IgM antikor pozitifliği %20 (10/50) oranında saptanırken, kontrol grubunda HHV-8 IgM pozitifliği saptanmadı. Maligniteli hastalarda HHV-8 IgG pozitifliği %56 (28/50) oranında saptanırken, kontrol grubunda ise %50 (10/16) oranında saptandı. HHV-8 IgM pozitifliği hasta grubunda kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı oranda yüksekti. HHV-8 Ig M pozitifliği en fazla AML saptanırken, HHV-8 IgG pozitifliği en fazla MM hastalarında saptandı. Sonuç: Maligniteli hastalarda saptadığımız HHV-8 IgM ve HHV-8 IgG pozitiflikleri reaktivasyon veya reenfeksiyonla ilişkili olabilir. HHV-8 virüsünün maligniteli hastalardaki klinik öneminin belirlenebilmesi için farklı maligniteleri olan daha fazla sayıda olguyla yapılacak ve virüs DNA’sının da moleküler yöntemlerle (PZR vb.) araştırıldığı başka çalışmalara gereksinim olduğu görüşündeyiz.