SavedAdd your journal

Journals / Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2016 / Cilt: 25 - Sayı: 3

TATARLI HÖYÜK ZOOARKEOLOJİ ÇALIŞMALARI

Okşan BAŞOĞLU
Özge KAHYA
Pages
155–166
Publication Date
2016-10-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Fauna içinde yabani hayvan (%16.21) örneklerine rastlanması avcılık faaliyetlerinin devam ettiğini göstermektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Tatarlı Höyük Adana’nın Ceyhan İlçesi’nin sınırları içinde yer almaktadır.
📊
Key Findings & Data:İlçenin yaklaşık 24 km. doğusunda ve Osmaniye sınırındaki Mustafabeyli Mahallesi’nin 5 km. kuzeyindeki Tatarlı (Yedioluk) Mahallesi’ndedir.
💡
Conclusion & Impact:Fauna içinde yabani hayvan (%16.21) örneklerine rastlanması avcılık faaliyetlerinin devam ettiğini göstermektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2007 Verileri
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Tatarlı Höyük · Tunç Çağı · Helenistik Dönem

Özet

Öz Tatarlı Höyük Adana’nın Ceyhan İlçesi’nin sınırları içinde yer almaktadır. İlçenin yaklaşık 24 km. doğusunda ve Osmaniye sınırındaki Mustafabeyli Mahallesi’nin 5 km. kuzeyindeki Tatarlı (Yedioluk) Mahallesi’ndedir. Tatarlı Höyük Kazıları, 2007 yılından itibaren Çukurova Üniversitesi Arkeoloji Bölümü öğretim üyesi Yrd. Doç. Dr. K. Serdar Girginer'in başkanlığında sürdürülmektedir. Tatarlı Höyük, Neolitik Dönemden Geç Hellenistik Dönem sonuna kadar kesintisiz bir iskân sergileyen bölgedeki ender höyüklerden birisidir. Gerek konumu ve gerekse yakın çevresindeki su kaynaklarının/pınarların bolluğu yerleşimin her dönemde iskân görmesine sebep olmuştur. 2010 yılı kazı dönemine ait olan hayvan kemikleri höyüğün Orta Tunç Çağı, Geç Tunç Çağı, Orta ve Geç Demir Çağı ve Helenistik tabakalarından ele geçmiştir. Faunayı oluşturan hayvan kemikleri üzerinde aile ve cins/tür sınıflandırılması yapılmıştır. Kemikler üzerinde yapılan incelemeler tanımlanabilen cins\türlerin memeli sınıfına ait olduğunu göstermektedir. Faunanın büyük bir bölümü evcil memelilerden oluşmakta, çoğunluk koyun ve keçilerden (%45.39) meydana gelmektedir. Fauna içinde yabani hayvan (%16.21) örneklerine rastlanması avcılık faaliyetlerinin devam ettiğini göstermektedir.

🔖

Cite This Article

BAŞOĞLU, O., KAHYA, Ö. (2016). TATARLI HÖYÜK ZOOARKEOLOJİ ÇALIŞMALARI. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 25 - Sayı: 3, 155–166. https://ajindex.com/articles/73380

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Atıcı, L. (1998). Zooarkeoloji: Amacı, Yöntemleri ve Arkeolojideki Önemi. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, Cilt 38, (1.2): 230-246.
  2. Çakırlar, C. (2008). Aççana Höyüğü’nde Arkeozooloji Çalışmaları: 2007 Yılı Raporu. 24. Arkeometri Sonuçları Toplantısı, 253-267.
  3. Davis, S. J. M. (1995). The Archaeology of Animals. Yale University Press,
  4. New Haven and London. Falconer S. E. (1995). Rural responses to early urbanism: Bronze Age household and village economy at Tell el-Hayyat, Jordan. Journal of Field Archaeology, 22(4), 399- 419. Girginer, K. S., Girginer O.Ö., Akıl, H. (2010). Tatarlı Höyük (Ceyhan) Kazısı: İlk İki Dönem, 31. Kazı Sonuçları Toplantısı, Cilt 3, s.453-476.
  5. Girginer, K. S., Girginer O.Ö., Akıl, H. (2011). Tatarlı Höyük Kazısı 2009-2010, Excavations at Tatarlı Höyük in 2009-2010, ANMED 9, s.128-135.
  6. Girginer, K.S. & Collon, D. (2014). Cylinder and stamp seals from Tatarlı Höyük, Anatolian Studies 64, 59-72.
  7. Gumerman IV G. (1997).
  8. Food and complex societies, Journal of Archaeological Theory, 4(2), pp. 105-139.
  9. Hesse, B. & Wapnısh, P. (1985). Animal Bone Archaeology From Objectives to Analysis. Washington. Hesse, B. (1986). Animal use at Tel Migne-Ekron in the Bronze Age and Iron Age. Bulletin of the American Schools of Oriental Research, 264, 17-27.
  10. Hillson, S. (1992) Mammal Bones and Teeth: An Introductry Guide to Methods of Identification. Institute of Archaeology, London. Hillson, S. (2005).
  11. Teeth. Cambridge University Press,
  12. New York. Hopkins, L. (2003) Archaeology at the Northeast Anatolian Frontier. VI. An Ethnoarchaeological Study of Sos Höyük and Yiğittaşı Village, Louvain. Klein, R.G. & Cruz-Urıbe, K. (1984). The Analysis of Animal Bones from Archaeologieal Sites. Prehistoric Archaeology and Ecology series, The University of Chicago Press, Chicago and London. O’connor, T. (2004). The Archaeology of Animal Bone. Sutton Publishing. Great Britain. Omar, L. ve Erkman, A. C. (2012). Anadolu ve Yukarı Mezopotamya Tunç Çağı Yerleşkelerinin Faunal Analizi. Güleç, E., Özer, İ., Koca Özer, B., Sağır, M. (Ed.) Biyolojik Antropoloji, A. Ü. DTCF Yayınları,
  13. Ankara.
  14. Payne, S. (1969). Metrical Distinction Between Sheep and Goat Metacarpals. In; Ucko P. And Dimbleby G. (eds) The Domestication and Exploitation of Plants and Animals, 295-305.
  15. London, Duckworth. Payne, P. (1985). Morphological Distinctions Between the Mandibular Cheek Teeth of Young Sheep, Ovis and Goats, Capra. Journal of Archaeological Science, 12, 139-147. Reitz