Diğer taraftan Geçinme İndeksi’nin uzun dönemde kredi kartı harcamalarını pozitif yönlü etkilediği sonucuna varılmıştır.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu çalışmada Türkiye’de kredi kartı harcamaları ile tüketici güveni ve enflasyon arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu doğrultuda Türkiye’de 2012:2-2018:2 döneminde yapılan kredi kartı harcamaları ile aynı döneme ait Tüketici Güven Endeksi verileri ve İstanbul Ticaret Odası 1995 bazlı Ücretliler Geçinme İndeksi verileri arasındaki ilişki gecikmesi dağıtılmış otoregresif modele (ARDL) dayalı sınır testi yaklaşımı ile analiz edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Diğer taraftan Geçinme İndeksi’nin uzun dönemde kredi kartı harcamalarını pozitif yönlü etkilediği sonucuna varılmıştır.
Öz Bu çalışmada Türkiye’de kredi kartı harcamaları ile tüketici güveni ve enflasyon arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda Türkiye’de 2012:2-2018:2 döneminde yapılan kredi kartı harcamaları ile aynı döneme ait Tüketici Güven Endeksi verileri ve İstanbul Ticaret Odası 1995 bazlı Ücretliler Geçinme İndeksi verileri arasındaki ilişki gecikmesi dağıtılmış otoregresif modele (ARDL) dayalı sınır testi yaklaşımı ile analiz edilmiştir. Değişkenler arasında eşbütünleşme ilişkisi tespit edilmiştir. Bu doğrultuda tahmin edilen uzun dönem katsayılarına göre Tüketici Güven Endeksi’nin kredi kartı harcamaları üzerindeki etkisi incelenen dönem kapsamında istatiksel olarak anlamsız bulunmuştur. Diğer taraftan Geçinme İndeksi’nin uzun dönemde kredi kartı harcamalarını pozitif yönlü etkilediği sonucuna varılmıştır.
SÖNMEZLER, G., GÜNDÜZ, İ. O., TORUN, M. (2019). TÜRKİYE’DE KREDİ KARTI HARCAMALARI İLE TÜKETİCİ GÜVEN ENDEKSİ VE ENFLASYON ARASINDAKİ İLİŞKİ ÜZERİNE AMPİRİK BİR ÇALIŞMA. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 28 - Sayı: 1, 17–29. https://ajindex.com/articles/73240
Altan, M. ve Göktürk, İ. (2008). Türkiye’de memurların kredi kartı kullanım alışkanlıkları üzerine bir araştırma. Muhasebe ve Finansman Dergisi, 39, 110 – 127. Altan, M. ve Göktürk, İ. (2007). Türkiye’de kredi kartlarının toplam özel nihai tüketim harcamalarına etkisi: Bir çoklu regresyon analizi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18, 25-47. American Institute for Economic Research (AIER). (2012).
Chicago Fed Letter (2009). Trends in consumer sentiment and spending, May 2009/262, 1-4.
Chung, Y. S. (1998). Culture and consumption expenditure patterns: Comparison between Korean and United States households. J Consumer Studies & Home Economics, 22 (1), 39-50.
Dickey, D. A. ve Fuller, W. A. (1979). Distrubition of the estimators for autoregressive time series with a unit root. Journal of American Statistical Association, 74 (366), 427-431.
Dickey, D. A. ve Fuller, W. A. (1981). Likelihood ratio statistics for autoregressive time series with a unit root. Econometrica, 49 (4), 1057-1072.
Ekici, T. ve Dunn, L. (2010). Credit card debt and consumption: Evidence from household-level data. Applied Economics, 42 (4), 455-462.
Esen, E., Yıldırım, S. ve Kostakoğlu, S. F. (2012). Feldstein-Horioka hipotezinin Türkiye ekonomisi için sınanması: ARDL modeli uygulaması. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 7(1), 251-267.
Feinberg, Richard A. (1986). Credit cards as spending facilitating stimuli: A conditioning ınterpretation. Journal Of Consumer Research, 13(3), 348-356.
Fineberg, G. (2013). Mobile credit: The effect of credit cards on consumer spending in the United States in the second half of the twentieth century. Penn History Review, 20 (1), 94-120.
Gan, L. ve Mosquera, R. (2008). An empirical study of the credit market with unobserved consumer typers. NBER Working Paper, 13873, 1-26.
Gross, D.B. ve Souleles, N. S. (2001). Do liquidity constraints and interest rates matter for consumer behavior? Evidence from credit card data. NBER Working Paper, 8314, 1-36. İstanbul Ticaret Odası (İTO). İstatistiki bilgiler, http://www.ito.org.tr/wps/portal/bilgibankasi/istatistiki-veriler/fiyat indeksleri/1995/genel?p