Journals / Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2017 / Sayı: 11

David Hume's God Perception and Criticism of Antropomorphism

David Hume’un Tanrı Anlayışı ve Antropomorfizm Eleştirisi

Pages
241–269
Publication Date
2017-04-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this article, Hume's views on understanding of God and anthropomorphism will be explored and evaluated.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:God have occupied the most important place in their lives from the first moment when people existed.
📊
Key Findings & Data:According to David Hume, one of the thinkers of the Age of Enlightenment, there is no truth as clear as the existence of God.
💡
Conclusion & Impact:In this article, Hume's views on understanding of God and anthropomorphism will be explored and evaluated.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Tanrı · antropomorfizm · David Hume

Abstract

God have occupied the most important place in their lives from the first moment when people existed. According to David Hume, one of the thinkers of the Age of Enlightenment, there is no truth as clear as the existence of God. The nature's structure witnesses an intelligent creator. In addition, people are equipped with the ability to reach the Superior Creator. Hume, who thinks that the attributes of God are impossible for humans to know, also opposes anthropomorphism by expressing that attributes of God should not be likened to humans, and that the characteristics of humans can not be given to God. In this way he is trying to prevent the misrepresentation of God. In this article, Hume's views on understanding of God and anthropomorphism will be explored and evaluated.

Özet

Tanrı, insanların var olduğu ilk andan itibaren hayatlarındaki en önemli yeri işgal etmiştir. Aydınlanma Dönemi düşünürlerinden olan David Hume’a göre, Tanrı’nın varlığı kadar açık bir hakikat yoktur. Doğanın yapısı zeki bir yaratıcıya tanıklık etmektedir. Ayrıca insanlar Üstün Yaratıcıya erişme yeteneğiyle donatılmışlardır. Tanrı’nın sıfatlarını insanların bilmelerinin imkânsız olduğunu düşünen Hume, Tanrı’nın özelliklerinin insanlara benzetilmemesi gerektiğini ve insanlara ait özelliklerin Tanrı’ya verilemeyeceğini ifade etmesiyle de antropomorfizme karşı çıkmaktadır. Böylece o, Tanrı’nın yanlış bir şekilde tasvir edilmesini engellemeye çalışmaktadır. Bu makalede Hume’un Tanrı anlayışı ve antropomorfizm hakkındaki görüşleri ele alınıp incelenecektir.

🔖

Cite This Article

ŞENER, H. (2017). David Hume's God Perception and Criticism of Antropomorphism. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 11, 241–269. https://ajindex.com/articles/726502

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Armstrong, Karen, Tanrı'nın Tarihi İbrahim'den Günümüze 4000 Yıllık Tanrı Anlayışı, çev. Oktay Özel & Hamide Koyukan & Kudret Emiroğlu, Ankara: Ayraç Yayınevi, 1998.
  2. Aydın, Mehmet S., Din Felsefesi, İzmir: İzmir İlâhiyat Vakfı Yayınları, 2010.
  3. Başcı, Vahdettin & Yazoğlu, Ruhattin & İmamoğlu, Tuncay, Din Felse- fesi Dersleri, Erzurum, Eser Basın Yayın Dağıtım Matbaacılık, 2015.
  4. Başcı, Vahdettin, 17. ve 18. Yüzyıl Aydınlanma Döneminde Rasyonel Din Anlayışları ve Deizm, Erzurum, Atatürk Üniversitesi Yayınları, Er- zurum 2002.
  5. Başcı, Vahdettin, “Aquino'lu Thomas'da Tanrı Anlayışı”, Felsefe Dünya- sı, 7, 1993, ss. 51-55.
  6. Baykan, Erdal, “Aydınlanma Dönemi Dine Eleştirel Yaklaşımlar: Ay- dınlanma ve Din”, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitü- sü Dergisi, 2, 2001, ss. 303-316.
  7. Baykan, Erdal, “Yeni Anlamlar/Sorunlar: Akıl, Din ve Bilim Ekseninde Değişim Süreci Eleştirel Bir Yaklaşım”, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14, 2008, ss. 173-181.
  8. Bolay, Süleyman Hayri, Felsefî Doktrinler ve Terimler Sözlüğü, İstanbul:
  9. Akçağ Yayınları, İstanbul 1999.
  10. Buhr, M. ve diğerleri, Aydınlanma Felsefesi, çev. Veysel Atayman, İstan- bul: Yenihayat Yayıncılık, İstanbul 2006.
  11. Cevizci, Ahmet, Paradigma Felsefe Sözlüğü, İstanbul: Paradigma Yayın- ları, 2010.
  12. Copleston, Frederick, Felsefe Tarihi, (Berkeley-Hume), çev. Aziz Yardım- lı, İstanbul: İdea Yayınevi, 1998, c. 5. Çevik, Mustafa, David Hume ve Din Felsefesi, İstanbul: Dergâh Yayınla- rı, 2006.
  13. Çiğdem, Ahmet, Aydınlanma Düşüncesi, İstanbul: İletişim Yayınları, 2011.
  14. Ferre, Frederick, Din Dilinin Anlamı (Modern Mantık ve İman), çev. Zeki Özcan, İstanbul: Alfa Basım Yayım Dağıtım, 1999.
  15. Gusdorf, Georges, İnsan ve Tanrı, çev. Zeki Özcan, İstanbul: Alfa Ya- yınları, 2000.
  16. Hume, David, “Dialogues Concerning Natural Religion”, The Philosop- hical Works, Vol. II, ed. Thomas Hill Green & Thomas Hodge Gro- se, London 1964, ss. 375-468.
  17. Hume, David, Din Üstüne, çev. Mete Tunçay, Ankara: İmge Kitabevi Yayınları, 2004.
  18. Hume, David, “An Enquiry Concerning Human Understanding”, The Philosophical Works, Vol. IV, ed. Thomas Hill Green & Thomas Hodge Grose, London 1964, ss. 1-135.
  19. Hume, David, “Essays, Moral, Political and Literary”, The Philosophical Works of David Hume, Vol. III, Printed for Adam Black & William Tait & Charles Tait, London 1826, ss. 1-579.
  20. Hume, David, İnsan Zihni Üzerine Bir Araştırma, çev. Selmin Evrim, İstanbul: Millî Eğitim Basımevi, 1945.
  21. Hume, David, “İnsanın Anlama Yetisi Üzerine Bir S