Journals / Avrasya Dosyası / 2022 / Cilt: 13 - Sayı: 1

TÜRK PANAVRASYA KURAMI

Pages
91–123
Publication Date
2022-06-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu birliğin adı da Neo-Avrasya değil, Pan-Avrasya’dır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Küresel sistem, tek bir güç etrafında konumlandırılmayı reddediyor.
📊
Key Findings & Data:Gelecek, geçmiş doğru değerlendirildiği takdirde başarılı yönetilir. 2050 yılında Türkiye Avrupa’nın en büyük, dünyanın 7.
💡
Conclusion & Impact:Bu birliğin adı da Neo-Avrasya değil, Pan-Avrasya’dır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2050 Verileri
⚙️Variables:kimlik · avrasyacılık · panavrasya

Özet

Sistem değişiyor. Küresel sistem, tek bir güç etrafında konumlandırılmayı reddediyor. Küreselleşme ile yerelleşme ön plana çıkmış ve bölgeselcilik öncelik halini almıştır. Devletler, kendi bölgelerindeki devletlerle müttefiklik ve bölgesel ortaklıklar kurarak, vatandaşlarını küresel tehlikelerden korumak ve görece refah toplumu vaadini yerine getirmeye çalışmaktadır. Coğrafya dünyada değişmeyecek bir unsurdur. Orta Asya coğrafyasına baktığımızda din olarak İslam, Ortadoksluk, Hristiyanlık millet olarak Türk ve Slav kimliği öne çıkmaktadır. Bu bize bölgenin sosyal gen rengini işaret etmektedir. Gözümüzün rengini saçımızın rengini fiziki genlerimiz nasıl belirliyorsa, sosyal genimiz de sosyal geleceğimizi(epigenetik) belirler. Tarih boyunca geçiş dönemlerindeki arayışları hep temel genetik davranış kalıpları belirlemiştir. İçselleştirilemeyen fikirler coğrafyalarda uzun süre kalıca olmaz. Silah ve para gücü geçicidir. Medeniyetler ve onları oluşturan töreyi somutlaştıran Milletlerin Karakteri esas güçlü aktörlerdir. Sonucu belirleyen, milletlerin karakteridir. Gelecek, geçmiş doğru değerlendirildiği takdirde başarılı yönetilir. 2050 yılında Türkiye Avrupa’nın en büyük, dünyanın 7. Büyük ekonomisi olarak, aynı zamanda dinamik nüfusu ile bölgesel güç olacaktır. İşte bu minvalde Türkiye, Neo-Avrasyacılığı değil, kendi liderliğinde yada eşit oy hakkının olduğu, oybirliğinin karar mercii olarak kabul gördüğü bir yapılanmada güçlü bir müttefik olarak kabul görecektir. Bu birliğin adı da Neo-Avrasya değil, Pan-Avrasya’dır.

🔖

Cite This Article

ATAY, A. G. (2022). TÜRK PANAVRASYA KURAMI. Avrasya Dosyası, Cilt: 13 - Sayı: 1, 91–123. https://ajindex.com/articles/725735

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Karabağ, M., Rus Emperyalizmi İçin Yeni Bir İdeoloji: Neo-Avrasyacılık, http://www.bilgesam.org/incele/1071/-rus-emperyalizmi-icin-yeni-bir-ideoloji--neo-avrasyacilik
  2. Riasonovsky, Nicholas V., “Afterword: The Emergence of Eurasinism”, Ed: İlya Vinkovetsky ve Charles Schlacks, Exodus to the East: Forebodings and an Affirmation of the Eurasians, JR, Idyllwild: Charles schlacks Jr. Publisher, 1996, s.115-140.
  3. Gacheva, A.G., “Unknown Pages from Late 1920s and 1930s Eurasianism” (1920’lerin sonundan 1930’lara Avrasyacılığın Bilinmeyen Sayfaları), Russian Studies in Philosophy, Cilt: 47, No: 1, Summer 2008, ss. 9–39.
  4. Gumilev, Lev, “Avrasya’nın Ritmi, (Ritmı Evrazii)”, Naş Sovyemennik (Наш современник), 1992, № 10.http://www.kulichki.com/~gumilev/articles/Article05.htm. 24.12.2010.
  5. Açmarskiy, Oleg, “Çingizhanın Mirası: Tarih, İlgi, Avrasya” (Naslediye Çingizhana: İstoria, İnterecno, Evrazia), http://www.newsland.ru/news/detail/id/471423/cat/42/, 10.03.2010.
  6. Dugin, Aleksandr, Moskova-Ankara Ekseni:’’Avrasya Hareketi’’nin Temel Görüşleri, Kaynak Press, İstanbul, 2007
  7. Dmitry, Shlapentokh,’’Dugin, Eurasianism, and Central Asia.’’ Communist & Post-Communist Studies, Vol. 40, No. 2, 2007, pp. 143-156.
  8. Dugin, Aleksandr, Rus Jeopolitiği: Avrasyacı Yaklaşım, translated by Vügar Imanov, Küre press, İstanbul, 2010
  9. Laurelle, Marlene, Russian Eurasianism:An Ideology of Empire, Woodrow Wilson Center Press,
  10. Washington, D.C. 2008 Mark Bassin, “`Classical’ Eurasianism and the Geopolitics of Russian Identity,” Ab Imperio, Vol. 2, 2003, pp. 257-266
  11. Boray, F.E., Bilinmeyen Tarih ve Türkler, Kum Saati Y., İstanbul, 2005, s.55-59
  12. Laypanov, K., Miziyev, İ., Türk Halklarının Kökeni, Selenge y., 2008, s.77-101
  13. Güler, Ali 2001
  14. Türklük Bilgisi, Tamga Yayıncılık, ANKARA www.yesevi.edu.tr/bilig/biligTur/pdf/29/1_29.pdf (23.10.2012) http://www.turkiyekulturportali.gov.tr/Sayfalar/Tarih/TurkTarihi/TarihteTurkDevletveBeylikleri-TurkiyeDisi/TarihteTurkDevletveBeylikleriTurkiyeDisiTurkTarihininArkeolojikDonemi.aspx?isp=1 (6.12.2012)
  15. Kayser, Manfred, et. al., Reduced Y-Chromosome, but Not Mitochondrial DNA, Diversity in Human Populations from West New Guinea, Am. J. Hum. Genet. 72:281–302, 2003
  16. Abdrasul İsakov, Kırgızistan Tarihi ile ilgili Türkiye’de Yayınlanmış Bilimsel Çalışmalar (1910-2009), Usak Yayınları, http://www.usakgundem.com/ftp/article/85.pdf
  17. Prof.Dr.Saadettin Gömeç, Kırgız Türkleri Tarihi, Berikan Y., Ankara, 2011, s.23 Zekiyev, M., Türklerin ve Tatarların kökeni, Selenge y., İstanb