AI Summary & Key Takeaways
AI InsightKore ayırıcı tanısı özellikle de rekürrens olduğunda akla getirilmelidir.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: Amacımız; kore ön tanısıyla yönlendirilen hastaların klinik ve laboratuvar özelliklerini, son tanılarını, Sydenham kore tanılı hastaların ise kardiyolojik bulgularını vurgulayarak değerlendirmektir. Yöntem: Çalışmaya Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Nöroloji Polikliniği’ne Ocak 2017 - Ocak 2020 tarihleri arasında akut,subakut kore ön tanısı ile yönlendirilen 4-18 yaş arası hastalar retrospektif olarak dâhil edildi. Kronik kore ve kronik kore ile ilişkili hastalıklarçalışmadan dışlandı. Hastaların klinik ve laboratuvar özellikleri, kardiyolojik bulguları, etiyolojileri, tedavileri, rekürrens oranları ve izlemleriile ilgili bilgiler kaydedildi. Tanımlayıcı istatistiksel analizler SPSS 21.0 kullanılarak yapıldı. Bulgular: Toplam 15 hasta çocuk nöroloji polikliniğine kore ön tanısıyla yönlendirilmişti. Hastaların başvuru yaşı 11,5±2,2 yıl idi. On (%67) hasta kız, 5 (%33) hasta erkek idi. Başvurudan sonra 8 (%54) hastaya Sydenham koresi, 2 (%13) hastaya rekürren Sydenham koresi tanıları kondu. Muayenede 5 (%33) hastada kore saptanmadı, üç hasta tik bozukluğu olarak değerlendirildi. Yeni Sydenham koresi tanısı konulan 8 hastadan, 3 (%37,5) hastada subklinik kardit, 5 (%62,5) hastada klinik kardit vardı. Kore haloperidol/biperiden, valproik asit, prednizolon seçeneklerinden biri ile tedavi edildi. Düzenli takibe gelen 6 hastanın tedavisi 2-6 ay süre sonunda kesildi. İzlemimizde rekürrens iki hastada oldu, ilk atak Sydenham koresi olan bir hasta rekürrens sonrası antifosfolipid antikor sendromu tanısı aldı. Sonuç: Çocukluk çağında Sydenham koresi edinilmiş korenin en sık nedenidir. Genellikle kendi kendini sınırlar. Kore ayırıcı tanısı özellikle de rekürrens olduğunda akla getirilmelidir.
Özet
Objective: Our aim is to evaluate patients being referred with an initial diagnosis of chorea according to their clinical, laboratory features and final diagnoses while emphasizing cardiological findings of patients with Sydenham chorea. Method: Children aged 4-18 years who were referred to Okmeydanı Research and Training Hospital Pediatric Neurology department with an initial diagnosis of acute, subacute chorea between January 2017-January 2020 were retrospectively included. Chronic chorea and diseases associated with chronic chorea were excluded from the study . Data concerning clinical, laboratory features, cardiological findings, etiologies, treatments, recurrence rates and follow-ups of patients were recorded. Descriptive statistical analysis were performed using SPSS 21.0. Results: Fifteen patients has been referred with the initial diagnosis of chorea. Mean age of the patients was 11.5±2.2 years. Ten (67%) patients were females, 5 (33%) patients were male. After admission, 8 (54%) patients were diagnosed with Sydenham chorea, and 2 (13%) patients with recurrent Sydenham chorea. During physical examination, 5 (33%) patients did not have chorea, and 3 cases had tic disorder. Out of 8 patients with new diagnosis of Sydenham chorea, 3 (37.5%) patients had subclinical carditis, and 5 (62.5%) patients clinical carditis. Chorea had been treated with one of haloperidol/biperiden, valproic acid and prednisolon options. The treatment of 6 patients attending regular follow-up visits was stopped 2-6 months later. Chorea of two patients recurred during our follow-up, and one of our newly diagnosed Sydenham chorea patients had been recognized as antiphospholipid antibody syndrome after recurrence. Conclusion: Sydenham chorea is the most common cause of acquired chorea in childhood. Most of the time it is self limiting. Differential diagnosis of chorea must be kept in mind especially when there is a recurrence.