Journals / Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2017 /

Sürdürülebilir Gelişme İçin Eğitim Bağlamında Sınıf Öğretmenlerinin Çevre Okuryazarlığı Düzeyleri

Pages
81–103
Publication Date
2017-12-22
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen bulgular ilgili çalışmalarla karşılaştırılarak tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı sınıf öğretmenlerinin çevre okuryazarlık düzeylerini ve derslerine çevre eğitimini entegre etme niteliklerini belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Deneysel olmayan, betimsel ve ilişkisel desende tasarlanan bu çalışma 2013-2014 akademik yılında Türkiye’nin Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde yer alan bir ilçede 269 sınıf öğretmeninin katılımıyla gerçekleştirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen bulgular ilgili çalışmalarla karşılaştırılarak tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2013-2014 Verileri
⚙️Variables:Sürdürülebilir gelişme için eğitim · Çevre eğitimi · Çevre okuryazarlığı

Özet

Bu çalışmanın amacı sınıf öğretmenlerinin çevre okuryazarlık düzeylerini ve derslerine çevre eğitimini entegre etme niteliklerini belirlemektir. Deneysel olmayan, betimsel ve ilişkisel desende tasarlanan bu çalışma 2013-2014 akademik yılında Türkiye’nin Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde yer alan bir ilçede 269 sınıf öğretmeninin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak çevre okuryazarlığı ölçeği ve bu çalışmanın araştırmacıları tarafından hazırlanmış 6 açık uçlu sorudan oluşan anket kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistik ve içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlar sınıf öğretmenlerin çevre ile ilgili kullanımlar, çevre sorunlarına ilgi puanlarının iyi, çevreye yönelik tutum puanlarının orta ve bilgi boyutu puanlarının düşük olduğunu göstermiştir. Sınıf öğretmenlerin çevre okuryazarlıklarının boyutları arasındaki ilişkiyi belirlemek için korelasyon analizi yapılmıştır. Sınıf öğretmenlerinin çevreye yönelik tutumlarıyla çevreyle ilgili kullanımları (r=.53, p<0.01) ve çevre sorunlarına olan ilgileri (r=.23, p<0.01) arasında anlamlı ve orta düzeyde bir ilişki tespit edilmiştir. Bunun yanısıra öğretmenlerin çevreyle ilgili kullanımlarıyla çevre sorunlarına olan ilgileri arasında da anlamlı ve orta düzeyde bir ilişki (r=.30, p<0.01) sözkonusu iken çevre okuryazarlığının bilgi boyutu ile diğer boyutları arasında anlamlı bir ilişki gözlenmemiştir. Bu çalışmanın nitel bulguları çalışmaya katılan sınıf öğretmenlerinin büyük bir çoğunluğunun (%87.7) öğretimlerine çevre eğitimini entegre ettiklerini ortaya koymuştur. Elde edilen bulgular ilgili çalışmalarla karşılaştırılarak tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

Derman, A., Hacıeminoğlu, E. (2017). Sürdürülebilir Gelişme İçin Eğitim Bağlamında Sınıf Öğretmenlerinin Çevre Okuryazarlığı Düzeyleri. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 81–103. https://ajindex.com/articles/66295

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Kaynakça Chawla, L. & Cushing, D., F. (2007). Education for strategic environmental behavior. Environmental Education Research, (Vol. 13. No. 4. pp. 437–452.)
  2. Çalık, M., & Sözbilir, M. (2014). Parameters of content analysis. Egitim ve Bilim, 39(174). Dillon, P.J., Gayford, C.G. (1997). A psychometric approach to investigating the environmental beliefs, intentions and behaviours of pre-service teachers. Environmental Education Research, 3, 283–297.
  3. Eroğlu, B. (2009). Fen bilgisi öğretmen adaylarının küresel ısınma hakkındaki bilgi düzeylerinin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
  4. Hsu, S., Roth, R.E., (1999). Predicting Taiwanese secondary teachers’ responsible environmental behavior through environmental literacy variables. Journal of Environmental Education, 30, 11–19.
  5. Hungerford, H.R., Volk, T.L. (1990). Changing learner behavior through environmental education. Journal of Environmental Education, 21, 8–21.
  6. Kaplowitz, M. D., & Levine, R. (2005). How environmental knowledge measures up at a big ten university. Environmental Education Research, 11(2), 143-160.
  7. McKeown, R. (2002). Progress has been made in education for sustainable development. Applied Environmental Education and Communication, 1, 21–23.
  8. Michail, S., Stamou, A., Stamou, G. (2007). Greek primary school teachers’ understanding of current environmental issues: an exploration of their envir environmental knowledge and images of nature. Science Education, 91, 244–259.
  9. Moody, G., Alkaff, H., Garrison, D., & Golley, F. (2005). Assessing the environmental literacy requirement at the University of Georgia. The Journal of Environmental Education, 36(4), 3-9.
  10. Özden, M. (2008). Environmental awareness and attitudes of student teachers: An empirical research. International Research in Geographical and Environmental Education, 17(1), 40-55.
  11. Sambur, Bilal. (2014). “Çevre, İnsan ve Kültürü Birbirine Bağlayan Etmen: Su”. Çevre ve ahlak sempozyum bildiri metinleri kitabı, 261-267.
  12. Sözbilir, M. (2010). Fen eğitiminde nicel araştırma yöntemleri. Retrieved from https://mustafasozbilir.wordpress.com/derslerim/ Course’s Blog: http://fenicay.wordpress.com. ( 2015, Kasım 9). Teksoz, G., Sahin, E., & Ertepinar, H. (2010). Environmental literacy, pre-service teachers, and a sustainable future. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (H. U. Journal of Education) 39: 307-320.
  13. Thomas, I., & Nicita, J. (2002). Sustainability education and Australian universities.