Journals / Diyanet İlmi Dergi / 2022 / Cilt: 58 - Sayı: 3

ABU AL-YŪSR MUHAMMAD ALPAZDAWĪ'S APPROACH TO THE ISSUE OF ADAM'S PROPHETY

EBÜ’L-YÜSR MUHAMMED EL-PEZDEVÎ’NİN HZ. ÂDEM’İN PEYGAMBERLİĞİ MESELESİNE YAKLAŞIMI

Pages
1157–1182
Publication Date
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Unanimously accepted by Pezdavi Sunni theology and theologians, He fiercely defended Adam's becoming a prophet against some Mu'tazilite theologians who did not agree with this idea.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Abū al-Yūsr Muhammad al-Pazdawī is one of the theologians whose identity and books have been studied very little, although he came from a scholarly family that adhered to the Hanafi-Maturidi tradition.
📊
Key Findings & Data:Pezdavi sees the institution of prophethood as a human, social and social necessity.
💡
Conclusion & Impact:Unanimously accepted by Pezdavi Sunni theology and theologians, He fiercely defended Adam's becoming a prophet against some Mu'tazilite theologians who did not agree with this idea.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kelâm · Ebü’l-Yüsr Muhammed el- Pezdevî · Peygamberlik

Abstract

Abū al-Yūsr Muhammad al-Pazdawī is one of the theologians whose identity and books have been studied very little, although he came from a scholarly family that adhered to the Hanafi-Maturidi tradition. Pezdavi sees the institution of prophethood as a human, social and social necessity. Pezdavi discussed the issue of Adam's prophethood, which is not much discussed in other theological books, and tried to prove that Adam was a prophet by citing the evidences of some of the Mu'tazila that he was not a prophet. Some Mu'tazilites base their view that Adam could not be a prophet on the verse that states that he rebelled against God, that he would not be worthy of prophethood because of rebellion, and that there were no people to be sent as prophets to them when Adam was created. Pezdavi, on the other hand, states that Adam became a prophet, that Eve was with him after Adam was created, that Eve and Adam himself needed a prophet and the divine decrees that he would bring, and that all the minor and major characteristics of the prophets adopted by the Mu'tazilites. It is based on proving the wrong understanding of innocence in the sense of being protected from sins. Unanimously accepted by Pezdavi Sunni theology and theologians, He fiercely defended Adam's becoming a prophet against some Mu'tazilite theologians who did not agree with this idea.

Özet

Hanefî-Mâtürîdî geleneğe bağlı ilim sahibi âlim bir aileden gelmesine rağmen kimliği ve kitapları hakkında oldukça az araştırma yapılan kelâmcılardan biri de Ebü’l-Yüsr Muhammed el-Pezdevî’dir. Pezdevî, peygamberlik kurumunu, beşerî, sosyal ve içtimaî bir gereklilik olarak görmektedir. Pezdevî, peygamberlikle ilgili olarak diğer kelâm kitaplarında pek tartışılmayan Hz. Âdem’in peygamberliği meselesini tartışmış, Mu’tezile’den bazılarının onun peygamber olmadığı yönündeki görüşlerini ileri sürdükleri delilleri nakzederek Hz. Âdem’in peygamber olduğunu kanıtlamaya çalışmıştır. Bazı Mu’tezilîler Hz. Âdem’in peygamber olamayacağı şeklindeki görüşlerini, onun Allah’a isyan ettiğini ifade eden âyete, isyandan dolayı da peygamberliğe layık olamayacağına ve Hz. Âdem yaratıldığında kendilerine peygamber olarak gönderilecek insanların olmadığına dayandırmaktadırlar. Pezdevî ise Hz. Âdem’in peygamber oluşunu, Âdem’in yaratılmasından sonra yanında Havva’nın bulunduğuna, Havva’nın ve Âdem’in bizzat kendisinin de peygambere ve onun getireceği ilâhî hükümlere gereksinim duyduğuna ve Mu’tezilîlerin benimsediği peygamberlerin niteliklerinden olan bütün küçük ve büyük günahlardan korunmuş olma anlamındaki masumiyet anlayışlarının yanlışlığını kanıtlama üzerine kurmuştur. Pezdevî, Sünnî kelâmın ve kelâmcıların ittifakla kabul ettiği Hz. Âdem’in peygamber oluşunu bu fikirde olmayan bazı Mu’tezilî kelâmcılara karşı hararetle savunmuştur

🔖

Cite This Article

ÖZARSLAN, S. (2022). ABU AL-YŪSR MUHAMMAD ALPAZDAWĪ'S APPROACH TO THE ISSUE OF ADAM'S PROPHETY. Diyanet İlmi Dergi, Cilt: 58 - Sayı: 3, 1157–1182. https://ajindex.com/articles/649753

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. Ahmed b. Hanbel, Ebu Abdullah Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî. el-Müsned. Beyrût: Dâru’s- Sadr, trs. Âmidî, Seyfeddin. Gâyetü’l-merâm fî ilmi’l-kelâm. Kahire: y.y.,1391. Bağdâdî, Ebû Mansûr Abdulkâhir b. Tahir. Kitâbu Usûlu’d-dîn. Beyrût: Dâru’l-Afâki’l-Cedîde, 1401/1981.
  2. Bardakçı, Safa. el-Kifâye fi’l-Hidâye Tercümesi. Ankara: Sage, 2018.
  3. Bardakçı, Safa. el-Kifâye fi’l-Hidâye Tercümesi. Ankara: Sage, 2018.
  4. Bolay, Süleyman Hayri. “Âdem” Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 1/358. İstanbul: TDV Yayınları, 1988. Cürcânî, Seyyid Şerif Ali b. Muhammed. Kitâbü’t-Ta’rifât. Beyrût: Dâru’l- Kütübi’l-İlmiyye,1416/1995. Cüveynî, Ebü’l-Meâlî Abdulmelik. Kitabü’l-İrşâd ilâ kavâti’l-edilleti fî usûli’li’tikâd. thk. Esad Temim. Beyrût: y. y., 1413/1992. Cüveynî, İmamü’l-Harameyn. İnanç Esasları Kılavuzu/ Kitâbü’l-İrşâd. çev. A. Bülent Baloğlu vd. Ankara: TDV Yayınları, 2010.
  5. Erdem, Mustafa. Hz. Âdem (İlk İnsan). Ankara: TDV Yayınları, 1994. Eş’arî, Ebü’l-Hasan Ali b. İsmâil. Makâlâtü’l-İslâmiyyîn ve ihtilâfü’l-musallîn. thk. Muhammed Muhyiddin Abdulhamit. Beyrût: Mektebetü’l-Asriyye, 1411/1990. Gazzâlî, Ebû Hâmid Muhammed. İhyâü ulûmi’d-dîn. İstanbul: y.y., 1986. Gazzâlî, Ebû Hâmid Muhammed. el-İktisâd fi’l-i’tikâd. Beyrût: Daru’l-Kütübü’lİlmiyye, 1409/1988.
  6. Gölcük, Şerafettin- Toprak, Süleyman. Kelâm. Konya: Tekin Yayınları, 1991. Hamevî, Şihâbuddîn Ebi Abdullah Yâkût b. Abdillah. el-Mu’cemu’l-büldân. Beyrût: y. y., 1979. İbn Ebû Şerif, Kemâleddin. el-Müsâmere (el-Müsâyere ve İbn Kutluboğa’nın Hâşiyesi ile birlikte). Mısır: Bulak, 1317/1899. İbn Fûrek, Ebû Bekir Muhammed b. Hasan. Mücerredü makâlâti’ş-şeyh Ebi’l-Hasen el-Eş’ârî. thk. Daniel Gimaret. Beyrût: y. y., 1986, 1987. İbn Hümâm, Kemalüddîn Muhammed. el-Müsayere fi’l-akâidi’l-münciye fi’lâhireti (İbn Kutluboğa, Zeyneddin Kasım el-Hanefî. Şerhu’l- Müsayere ile beraber). Mısır: Bulak, 1317/1899. İbn Kutluboğa. Tâcü’t- terâcim fî tabakâti’l-Hanefîyye. Bağdat: y.y. 1962. İbn Manzûr, Muhammed b. Mükerrem. Lisânu’l- Arab. Beyrût: Dâru’s-Sadr, 1414/1994. İbn Murtazâ, Ahmed b. Yahyâ. Tabakâtü’l- Mu’tezile. thk. Susanna Diwald – Wilzer. Beyrût: Dâru’l-Muntazar, 1409/1988. İbn Nedîm, Ebü’l-Ferec Muhammed b. Ebû Yâkûb İshâk. el-Fihrist. thk. eş-Şeyh İbrâhîm Ramazan. Beyrût: Dâru’l-Marife, 1417/1997. İcî, Adudüddîn, Abdurrahman b. Ahmed. el-Mevâkıf fî ilmi’l-kelâm. Beyrût: Âlemu’l-Kutub, trs. Kâdî Abdülcebbâr, Ahmed. el-Muhtasar fî usûli’d-din/ Dinîn Temel İlkeleri. çev. Hulusi Arslan, İstanbul: Endülüs Yayınla