AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCONCLUSION: We concluded that initial empirical antibiotic therapy for nosocomial sepsis with Teicoplanin+Piperacillin-tazobactam/Meropenem plus antifungal therapy (Fluconazole or Amphotericine B) may be the best combination until the culture results arrive.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
PURPOSE: Despite advances in supportive care and use of antibiotics, sepsis neonatorum preserves its importance due to its high mortality and morbidity. Identifying the causative agents and antibiotic resistance yearly in a neonatal intensive care unit (NICU) helps the physician to choose the most appropriate empirical therapy. In this study we aimed to evaluate positive blood cultures and antibiotic susceptibilities of newborns with proven sepsis in the years 2000-2001 in our NICU. MATERIALS-METHODS: The charts of hospitalized newborns between,2000-2001 were retrospectively studied. The causative agents and antibiotic susceptibilities in newborns with proven sepsis were evaluated. RESULTS: Atotal of 48 positive results were obtained in 44 newborns among 576 newborns in this time period. Although most of the admitted patients were preterm infants (86.7 %) the1 frequency of proven sepsis was low (7.6%). Mortality rate of septicemia was 15.9 %. The most commonly isolated microorganisms'-were Coagulase- negative Staphylococci (CNS) (27.1%), Candida spp. (18.8%), Staphylococcus aureus (14.6%), Enterobacter spp (14.6%). The antibiotic susceptibilities of microorganisms were as follows: For CNS: Teicoplanin and Vancomycin 100%, Gentamicin 54% for S. aureus: Teicoplanin and Vancomycin 100%, Clindamycin 72%, Gentamicin 57%, for Enterobacter spp.: Meropenem and Piperacillin-tazobactam 100%, quinolones 86%. Methicillin resistance was 100% for CNS and 72% for S. aureus. In the year 2001, a significant increase in the frequency of Enterobacter spp. (11-16.6%) and Candida spp. infections (5.5-26.7%) was observed compared to the previous year. CONCLUSION: We concluded that initial empirical antibiotic therapy for nosocomial sepsis with Teicoplanin+Piperacillin-tazobactam/Meropenem plus antifungal therapy (Fluconazole or Amphotericine B) may be the best combination until the culture results arrive.
Özet
Amaç: Nozokomiyal sepsis, son yıllardaki gelişmelere ve antibiyotik tedavisindeki ilerlemelere rağmen yüksek mortalite ve morbidite nedeniyle hala önemini korumaktadır. Yenidoğan yoğun bakım ünitelerinde (YYBÜ) her yıl; etken mikroorganizma spektrumunun ve kullanılan antibiyotiklere duyarlılığın izlenmesi, enfeksiyon geliştiğinde ampirik antibiyotik seçimi için yol gösterici olacaktır. Bu nedenle; YYBÜ'mizde 2000- 2001 yıllarında kanıtlanmış nozokomiyal sepsisli yenidoğanların kan kültürü ve antibiyotik duyarlılıklarının değerlendirilmesi amaçlandı. Materyal Metod: İki yıl içinde YYBÜ'ne yatırılmış olan hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi. Kanıtlanmış sepsis olgularının etken ve antibiyiotik duyarlılıkları değerlendirildi.Bulgular: Toplam 576 yenidoğan arasında 44 olguda toplam 48 pozitif sonuç saptandı. İzlenen olguların %86,7'si preterm olmasına rağmen kanıtlanmış sepsis sıklığı %7,6 olarak oldukça düşük saptandı. Sepsis gelişen bebeklerde eksitus oranı ise % 15,9 idi. Etken dağılımına bakıldığında ön sıralarda Koagülaz negatif stafilokok (KNS) (%27,1), Candida spp (% 18,8), S. aureus (%14,6), Enterobacter spp. (%14,6). yer aldığı görüldü. Mikroorganizmaların antibiyotik duyarlılık profilleri de şöyle idi: KNS için; teikoplanin ve vankomisin % 100, gentamisin % 54; S. aureus için; teikoplanin ve vankomisin % 100, klindamisin % 72, gentamisin % 57, Enterobacter spp. için; meropenem ve piperasilin-tazobaktam % 100, kinolonlar % 86. Metisilin direnci KNS için % 100 ve S. için aureus % 72 olarak yüksek saptanmıştır. 2001 yılında bir önceki yıla göre Enterobacter (%11- 16,6) ve Candida (%5,5-26,7) enfeksiyonlarında belirgin artış olduğu görüldü.Sonuç: Bu durumda ünitemizde; geç sepsis gelişen bebeklerde teikoplanin+piperasilin-tazobaktam/ meropenem+antifungal (Flukonazol veya Amphotericine B) tedavisinin ampirik olarak başlanması ve kültür sonuçlarına göre monoterapiye dönülmesi uygun bulunmuştur.