SavedAdd your journal

Journals / YASAMA DERGİSİ / 2021 / Cilt: 0 - Sayı: 44

TÜRKİYE’DE POLİTİKA KURULLARININ İŞBİRLİKLİ YÖNETİŞİM AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Cenay BABAOĞLU
Onur KULAÇ
Pages
101–121
Publication Date
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Böylelikle, çalışma işbirlikli yönetişim, kamu politikası yapım süreci ve politika kurulları etkileşimi kapsamındaki alan yazınındaki boşluğu doldurmaya adaydır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Politika süreçlerinde aktif rol oynayan karar alıcılar, toplumda yer alan problemleri çözebilmek ve alternatif politikalar üzerinde çalışabilmek için iş birliği odaklı yönetişime büyük önem vermeye başlamıştır.
📊
Key Findings & Data:Türkiye’de yeni hükümet sistemiyle birlikte hayata geçirilen Cumhurbaşkanlığı Politika Kurulları, farklı politika alanlarında hizmet veren yeni bir kamu politikası aktörü olarak değerlendirilebilir.
💡
Conclusion & Impact:Böylelikle, çalışma işbirlikli yönetişim, kamu politikası yapım süreci ve politika kurulları etkileşimi kapsamındaki alan yazınındaki boşluğu doldurmaya adaydır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Cumhurbaşkanlığı Politika Kurulları · İşbirlikçi Yönetişim · Sivil Katılım

Özet

Politika süreçlerinde aktif rol oynayan karar alıcılar, toplumda yer alan problemleri çözebilmek ve alternatif politikalar üzerinde çalışabilmek için iş birliği odaklı yönetişime büyük önem vermeye başlamıştır. Böylelikle, işbirlikli yönetişim yaklaşımı kamu yönetimi ve politikaları alanlarında daha da ön plana çıkmaktadır. Türkiye’de yeni hükümet sistemiyle birlikte hayata geçirilen Cumhurbaşkanlığı Politika Kurulları, farklı politika alanlarında hizmet veren yeni bir kamu politikası aktörü olarak değerlendirilebilir. Çalışmanın temel amacı, politika kurullarının işleyiş, çalışma usulleri ve özellikle politika aşamalarındaki rolü ve katkısını, işbirlikli/işbirlikçi yönetişim (collaborative governance) çerçevesinde irdelemektir. Böylelikle, çalışma işbirlikli yönetişim, kamu politikası yapım süreci ve politika kurulları etkileşimi kapsamındaki alan yazınındaki boşluğu doldurmaya adaydır.

🔖

Cite This Article

BABAOĞLU, C., KULAÇ, O. (2022). TÜRKİYE’DE POLİTİKA KURULLARININ İŞBİRLİKLİ YÖNETİŞİM AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ. YASAMA DERGİSİ, Cilt: 0 - Sayı: 44, 101–121. https://ajindex.com/articles/646483

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. 1 Sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi, Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi, https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/19.5.1.pdf (erişim tarihi: 11.12.2020).
  2. Ackoff, R. L. Redesigning the Future: Systems Approach to Societal Problems, New York: John Wiley and Sons Inc., 1974.
  3. Akman, Ç. “Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde Politika Kurulları: Sosyal Politikalar Kurulu Üzerinden Bir Değerlendirme”, Route Educational and Social Science Journal, 2019, Cilt: 6, Sayı: 3, ss. 659-676.
  4. Akman, E. “Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde Kamu Politikası Aktörleri”, Paradoks Ekonomi Sosyal ve Politika Dergisi, 2019, Cilt: 15, Sayı: 1, ss. 35-54.
  5. Anderson, J. E. Public Policymaking: An Introduction, 2nd Edition. New York: Hold, Rinehart and Winston, 1979.
  6. Ansell, C. ve Gash, A. “Collaborative Governance In Theory and Practice”, Journal of Public Administration Research and Theory, 2008, Cilt: 18, Sayı: 4, ss. 543-571.
  7. Ansell, C., Sørensen, E. ve Torfing, J. “Improving Policy Implementation Through Collaborative Policymaking”, Policy & Politics, 2017, Cilt: 45, Sayı: 3, ss. 467-486.
  8. Babaoğlu, C. ve Kulaç, O. “Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde Politika Kurulları” İçinde Farklı Boyutlarıyla Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi, Yayına Hazırlayan: Akman, E., 179-199. Ankara: Nobel, 2021.
  9. Bang, M. S. ve Kim, Y. “Collaborative Governance Difficulty and Policy Implication: Case Study of the Sewol Disaster In South Korea”, Disaster Prevention and Management, 2016, Cilt: 25, Sayı: 2, ss. 212-226.
  10. Bassarab, K., Clark, J. K., Santo, R., & Palmer, A. (2019). “Finding our way to food democracy: Lessons from us food policy council governance”. Politics and Governance, 2019, Cilt. 7, Sayı. 4, ss. 32-47.
  11. Batory, A. ve Svensson, S. Transforming into Open, Innovative and Collaborative Governance: Literature and Report Review, Budapest: Center for Policy Studies, Central European University, 2017.
  12. Birkland, T. A. An Introduction to the Policy Process: Theories, Concepts, and Models of Public Policy Making, 4th Edition, New York and London: Routledge, 2016.
  13. Birkland, T. A. An Introduction to the Policy Process: Theories, Concepts, and Models of Public Policy Making, 2nd Edition, New York: M. E. Sharpe, 2005.
  14. Bromell, D. The Art And Craft of Policy Advising: A Practical Guide, Switzerland: Springer, 2017.
  15. Carboni, J., Siddiki, S., Koski, C. ve Sadiq, A-A. “Using Network Analysis to Identify Key Actors in Collaborative Governance Processes”, Nonprofit Policy Forum, 201