AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe prognostic value of EPS is still controversial in asymptomatic patients with type 1 Brugada syndrome, without a family history of sudden cardiac death.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Brugada syndrome is characterized by ST-segment elevation in the leads V1-3 of electrocardiography (ECG) in the absence of a structural heart disease. A 26-year old male patient was admitted with sudden cardiac arrest. Cardiopulmonary resuscitation was successful and he was referred to the reanimation unit due to unconsciousness. A year before, he was diagnosed as having Brugada syndrome with type 1 ECG pattern at another center, at which time an electrophysiologic study (EPS) was not performed due to the lack of symptoms and a family history of sudden cardiac death. In addition, family screening revealed two asymptomatic brothers having Brugada syndrome with type 1 ECG pattern. Medical follow-up was recommended to one of them. The other sibling underwent EPS at a different center where ventricular fibrillation was induced. An implantable cardioverter defibrillator (ICD) was recommended, but the patient refused. A further analysis of the family made at our center showed type 2 ECG changes in the father and in one of the cousins. Due to the development of persistent brain injury and an expected survival of less than a year, an ICD was not considered in the patient. The prognostic value of EPS is still controversial in asymptomatic patients with type 1 Brugada syndrome, without a family history of sudden cardiac death.
Özet
Brugada sendromu, yapısal kalp hastalığı olmadan elektrokardiyografide (EKG) V1-3 derivasyonlarında ST-segment yükselmesinin görüldüğü bir durumdur. Yirmi altı yaşında erkek hasta, kalp durması nedeniyle acil servisimize getirildi. Uygulanan kardiyopulmoner canlandırmaya yanıt veren, ancak bilinci açılmayan hasta reanimasyon ünitesine sevk edildi. Asemptomatik olan hastaya bir yıl önce bir başka merkezde, EKG’de tip 1 özellik görülmesi üzerine Brugada sendromu tanısı konduğu; asemptomatik olması ve ailede ani ölüm öyküsü bulunmaması nedeniyle elektrofizyolojik çalışma (EFS) yapılmadığı öğrenildi. Ayrıca, aile taramasında hastanın asemptomatik olan iki erkek kardeşinde de tip 1 EKG bulguları saptanması üzerine, birine aynı merkezce sadece takip önerilmişti. Diğer kardeşe ise başka bir merkezde yapılan EFS’de ventrikül fibrilasyonu oluşturulması üzerine intrakardiyak defibrilatör (ICD) önerilmiş, ancak hasta bu girişimi kabul etmemişti. Hastanın kurumumuzda yapılan daha ayrıntılı aile taramasında, babasında ve bir erkek kuzeninde tip 2 EKG bulguları görüldü. Kalıcı beyin hasarı gelişen hastanın yaşam beklentisi bir yıldan az olduğundan ICD tedavisi düşünülmedi. Asemptomatik, ailede ani ölüm öyküsü bulunmayan, tip 1 Brugada sendromu olan hastalarda EFS’nin prognozu belirlemede etkisi olup olmadığı konusunda henüz görüş birliği bulunmamaktadır.