AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn our last part of study, the regulations on the waiver of the right to object against the arbitrator’s decision in Turkish law are examined with “the waiver setting aside action” placed in the in the International Arbitration Act and “waiver of the right to object” in the Code of Civil Procedure.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The parties may waive their right to object against arbitral awards by making a prior agreement or they may be deemed to have waived the right to object as a consequence of several actions. In many of the institutional arbitration proceedings, as a result of predicating the freedom of will upon, waiving of the right to object and the consequent binding effect of arbitral awards has been made possible. In this regard, the UNCITRAL Model Law remarked that, the parties could be validly waived the right to object against the arbitrators’ decision by pre-stated provision having placed in their arbitration agreement. Moreover, the waiver of the parties' right to object is not limited with the UNCITRAL Model Law; in the other arbitration rules of institutional arbitration institutions such as ICC, LCIA, ICSID, WIPO and even DIS, the waiver of the right to object has become an opportunity that seems possible to do within the scope of an arbitration agreement. In this context, in our study, the validity of the waiver of the right to object agreements, accepted by the parties in advance of the arbitral awards examined in detail. Within this scope, the regulations relating to waiver the right to object against the arbitrator’s decision were analyzed in the international context initially. In our last part of study, the regulations on the waiver of the right to object against the arbitrator’s decision in Turkish law are examined with “the waiver setting aside action” placed in the in the International Arbitration Act and “waiver of the right to object” in the Code of Civil Procedure.
Özet
Taraflar, hakem kararlarına karşı itiraz haklarından önceden yapılan bir anlaşma ile feragat edebilir ya da bazı davranışlar sonucunda itiraz hakkından feragat edilmiş sayılabilirler. Kurumsal tahkim yargılamalarının birçoğunda, irade serbestisinin esas alınmasının bir sonucu olarak, itiraz hakkından feragat edilmesi ve buna bağlı olarak hakem kararlarının bağlayıcı etkisi mümkün kılınmıştır. UNCITRAL Model Kanununda, tahkim sözleşmesine taraflarca konulacak bir şart ile geçerli bir şekilde hakem kararlarına karşı itiraz hakkından feragat edilebileceği belirtmiştir. Tarafların, itiraz hakkından feragat etmeleri yalnızca UNCITRAL Model Kanunu ile sınırlı olarak kalmamış; ICC, LCIA, ICSID, WIPO ve hatta DIS gibi kurumsal tahkim kurumlarının tahkim kurallarında da bir anlaşma çerçevesinde yapılması mümkün görülen bir imkân haline gelmiştir. Bu kapsamda çalışmamızda, tarafların tahkim yargılaması sonucunda verilen hakem kararlarının bağlayıcını önceden kabul ettikleri anlaşmaların geçerliliği konusu ele alınmıştır. Hakem kararlarına karşı itiraz hakkından feragat edilmesine ilişkin düzenlemeler öncelikle milletlerarası boyutta ele alınırken, çalışmamızın son bölümünde Türk hukukundaki hakem kararlarına karşı itiraz hakkından feragate ilişkin düzenlemeler Milletlerarası Tahkim Kanununun 15.maddesinde yer alan “iptal davası açma hakkından feragat” ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 409.maddesinde yer alan “itiraz hakkından feragat” düzenlemeleri çerçevesinde incelenmiştir.