Journals / Muhafazakar Düşünce Dergisi / 2020 / Cilt: 16 - Sayı: 58

DEMOKRASİYİ TARTIŞMAK: TÜRKİYE’DE DEMOKRASİ TARTIŞMALARI ÜZERİNE BİR DÖNEMLENDİRME

Pages
165–187
Publication Date
2020-06-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu kapsamda dönemsel olarak Türkiye’de demokrasi ve demokratikleşme tartışmalarının özellikle 1990’lardan 2010’lara kadarki süreçte genel itibariyle siyaset ve iktidar alanının sivilleşmesi, toplumsallaşması bağlamında içerik edindiği tezi öne sürülmektedir. 2010 sonları itibariyle ise Türkiye’de söz konusu tartışmanın, yaşanan siyasal değişmeler etrafında, siyaset ve iktidar alanının sivil düzlemde denetlenmesi–dengelenmesi bağlamında yoğunluk kazandığı iddia edilmektedir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Cumhuriyet Türkiye’sinde siyasetin ve iktidar ilişkilerinin genel oy bağlamında kurumsal olarak merkezden çevreye doğru yayıldığı çok partili dönemle birlikte demokrasi ve demokratikleşme serüveni Türkiye siyaseti için kurumsal anlamda temel gündem başlıklarından biri haline gelmiştir.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmada demokratikleşme gündeminin yoğunlaştığı 1990 sonrası dönemde, Türkiye’de demokrasi ve demokratikleşme tartışmalarının muhtevası ve bu muhtevadaki dönemsel farklılaşma ele alınmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu kapsamda dönemsel olarak Türkiye’de demokrasi ve demokratikleşme tartışmalarının özellikle 1990’lardan 2010’lara kadarki süreçte genel itibariyle siyaset ve iktidar alanının sivilleşmesi, toplumsallaşması bağlamında içerik edindiği tezi öne sürülmektedir. 2010 sonları itibariyle ise Türkiye’de söz konusu tartışmanın, yaşanan siyasal değişmeler etrafında, siyaset ve iktidar alanının sivil düzlemde denetlenmesi–dengelenmesi bağlamında yoğunluk kazandığı iddia edilmektedir
🔬Design:Research Article
📍Scope:2010 Verileri
⚙️Variables:Türkiye’de demokrasi · sivilleşme · sivil siyaset dönemi

Özet

Cumhuriyet Türkiye’sinde siyasetin ve iktidar ilişkilerinin genel oy bağlamında kurumsal olarak merkezden çevreye doğru yayıldığı çok partili dönemle birlikte demokrasi ve demokratikleşme serüveni Türkiye siyaseti için kurumsal anlamda temel gündem başlıklarından biri haline gelmiştir. Siyasal düzen, rejimin istikrarı, diğer taraftan milli irade, toplumsal katılım gibi tematik konular, bu demokrasi gündeminin güzergahını şekillendiren ana hatları oluşturmuştur. Bu çalışmada demokratikleşme gündeminin yoğunlaştığı 1990 sonrası dönemde, Türkiye’de demokrasi ve demokratikleşme tartışmalarının muhtevası ve bu muhtevadaki dönemsel farklılaşma ele alınmaktadır. Çalışmada 1990’lardan günümüze Türkiye’de demokrasi ve demokratikleşme tartışmalarının dönemsel olarak muhteva değiştirdiği öne sürülmekte ve bir dönemlendirme önerisinde bulunulmaktadır. Bu kapsamda dönemsel olarak Türkiye’de demokrasi ve demokratikleşme tartışmalarının özellikle 1990’lardan 2010’lara kadarki süreçte genel itibariyle siyaset ve iktidar alanının sivilleşmesi, toplumsallaşması bağlamında içerik edindiği tezi öne sürülmektedir. 2010 sonları itibariyle ise Türkiye’de söz konusu tartışmanın, yaşanan siyasal değişmeler etrafında, siyaset ve iktidar alanının sivil düzlemde denetlenmesi–dengelenmesi bağlamında yoğunluk kazandığı iddia edilmektedir

🔖

Cite This Article

KARAKOÇ, Ş. M. (2020). DEMOKRASİYİ TARTIŞMAK: TÜRKİYE’DE DEMOKRASİ TARTIŞMALARI ÜZERİNE BİR DÖNEMLENDİRME. Muhafazakar Düşünce Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 58, 165–187. https://ajindex.com/articles/59300

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. Alkan, H. (1998). “Türkiye’de İşadamı Örgütleri ve Devlet”. Birikim. (114). 43-62.
  2. Alkan, H. (2018). Kurumsalcı Yaklaşım Işığında Yeni Sistemin Analizi: Cumhurbaşkanlığı Sistemi, Ankara:
  3. Liberte Yayınları.
  4. Altan, M. (1992). “İkinci Cumhuriyet Nedir Ne Değildir?”. Türkiye Günlüğü. (20), 10-14.
  5. Argın, Ş. (2008). “Bir Sosyalist Düşünce Platformu: Birikim”. Gültekingil, M. (Ed.). Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Sol, içinde (s. 967-988). İstanbul:
  6. İletişim Yayınları.
  7. Ayata, A. (1997). “The Emergence of Identity Politics in Turkey”. New Perspectives on Turkey. (17). 59-73.
  8. Bayramoğlu, A. (2012, 15 Kasım). “Tayyip Erdoğan neden başkanlık sistemini istiyor?”. Yeni Şafak. Beriş, H. E. (2018). “FETÖ ile Mücadele”. Miş, N., Aslan, A. (Ed.). Kuruluşunda Bugüne AK Parti: Siyaset, (2. Baskı) içinde (s. 379-408). İstanbul:
  9. SETA Yayınları.
  10. Buğra, A. (1998). “Class, Culture, and State: An Analysis of Interest Representation by Two Turkish Business Associations”. International Journal of Middle East Studies. 30 (4). 521- 539. Cizre, Ü. (2001). “Turkey’s Kurdish Problem: Borders, Identity and Hegemony. In O’Leary, B., Lustic, I. & Callaghy, T. M. (Ed.)”. Right-sizing the State: The Politics of Moving Borders. (s. 222-252).
  11. Oxford University Press.
  12. Coşkun, V. (2016, 26 Nisan). “HDP’nin Mecburi Dönüşü”. aljazeera.com.tr. http://www.aljazeera.com.tr/gorus/hdpnin-mecburi-donusu (Erişim Tarihi: 22 Eylül 2018).
  13. Çolak, Y. (2009). “Türkiye’de Laiklik ve İslamcılık Arasında Vatandaşlık”. Keyman, E. F. & İçduygu, A. (Der.). Küreselleşme, Avrupalılaşma ve Türkiye’de Vatandaşlık. (Ulukan, B. Çev.) içinde (s. 293-327). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  14. Demirel, T. (2017). “Anayasa Değişiklik Teklifi Üzerine”. Liberal Düşünce Dergisi. (85). 137-155.
  15. Erdoğan, N. & Üstüner, F. (2005). “1990’larda ‘Siyaset Sonrası’ Söylemler ve Demokrasi”. Yılmaz, M. (Ed.). Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Liberalizm içinde (s. 658-666). İstanbul:
  16. İletişim Yayınları.
  17. Erdoğan, N. (2001). “‘Kalpaksız Kuvvacılar’: Kemalist Sivil Toplum Kuruluşları”. Yerasimos, S. vd. (Ed.). Türkiye’de Sivil Toplum ve Milliyetçilik içinde (s. 235-263). İstanbul:
  18. İletişim Yayınları.
  19. Ertem, C. & Esayan, M. (2013). Dünyayı Durduran 60 Gün: Meydan Darbe Demokrasi. İstanbul:
  20. Etkileşim Yayınları.
  21. Gürsel, S. (1996). Seçim Sistemi Tartışması ve İki Turlu Sistem. (TÜSİAD - T/95 - 4/197). https://tusiad.org/tr/yayinlar/raporlar/item/1824-secim-sistemini-tartismasi-ve-iki-turlusecim-sistemi
  22. Heper, M. (2010). Türkiye’de D