Dergiler / Muhafazakar Düşünce Dergisi / 2020 / Cilt: 16 - Sayı: 58

DEMOKRASİYİ TARTIŞMAK: TÜRKİYE’DE DEMOKRASİ TARTIŞMALARI ÜZERİNE BİR DÖNEMLENDİRME

Sayfa
165–187
Yayın Tarihi
2020-06-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu kapsamda dönemsel olarak Türkiye’de demokrasi ve demokratikleşme tartışmalarının özellikle 1990’lardan 2010’lara kadarki süreçte genel itibariyle siyaset ve iktidar alanının sivilleşmesi, toplumsallaşması bağlamında içerik edindiği tezi öne sürülmektedir. 2010 sonları itibariyle ise Türkiye’de söz konusu tartışmanın, yaşanan siyasal değişmeler etrafında, siyaset ve iktidar alanının sivil düzlemde denetlenmesi–dengelenmesi bağlamında yoğunluk kazandığı iddia edilmektedir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Cumhuriyet Türkiye’sinde siyasetin ve iktidar ilişkilerinin genel oy bağlamında kurumsal olarak merkezden çevreye doğru yayıldığı çok partili dönemle birlikte demokrasi ve demokratikleşme serüveni Türkiye siyaseti için kurumsal anlamda temel gündem başlıklarından biri haline gelmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada demokratikleşme gündeminin yoğunlaştığı 1990 sonrası dönemde, Türkiye’de demokrasi ve demokratikleşme tartışmalarının muhtevası ve bu muhtevadaki dönemsel farklılaşma ele alınmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu kapsamda dönemsel olarak Türkiye’de demokrasi ve demokratikleşme tartışmalarının özellikle 1990’lardan 2010’lara kadarki süreçte genel itibariyle siyaset ve iktidar alanının sivilleşmesi, toplumsallaşması bağlamında içerik edindiği tezi öne sürülmektedir. 2010 sonları itibariyle ise Türkiye’de söz konusu tartışmanın, yaşanan siyasal değişmeler etrafında, siyaset ve iktidar alanının sivil düzlemde denetlenmesi–dengelenmesi bağlamında yoğunluk kazandığı iddia edilmektedir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2010 Verileri
⚙️Değişkenler:Türkiye’de demokrasi · sivilleşme · sivil siyaset dönemi

Özet

Cumhuriyet Türkiye’sinde siyasetin ve iktidar ilişkilerinin genel oy bağlamında kurumsal olarak merkezden çevreye doğru yayıldığı çok partili dönemle birlikte demokrasi ve demokratikleşme serüveni Türkiye siyaseti için kurumsal anlamda temel gündem başlıklarından biri haline gelmiştir. Siyasal düzen, rejimin istikrarı, diğer taraftan milli irade, toplumsal katılım gibi tematik konular, bu demokrasi gündeminin güzergahını şekillendiren ana hatları oluşturmuştur. Bu çalışmada demokratikleşme gündeminin yoğunlaştığı 1990 sonrası dönemde, Türkiye’de demokrasi ve demokratikleşme tartışmalarının muhtevası ve bu muhtevadaki dönemsel farklılaşma ele alınmaktadır. Çalışmada 1990’lardan günümüze Türkiye’de demokrasi ve demokratikleşme tartışmalarının dönemsel olarak muhteva değiştirdiği öne sürülmekte ve bir dönemlendirme önerisinde bulunulmaktadır. Bu kapsamda dönemsel olarak Türkiye’de demokrasi ve demokratikleşme tartışmalarının özellikle 1990’lardan 2010’lara kadarki süreçte genel itibariyle siyaset ve iktidar alanının sivilleşmesi, toplumsallaşması bağlamında içerik edindiği tezi öne sürülmektedir. 2010 sonları itibariyle ise Türkiye’de söz konusu tartışmanın, yaşanan siyasal değişmeler etrafında, siyaset ve iktidar alanının sivil düzlemde denetlenmesi–dengelenmesi bağlamında yoğunluk kazandığı iddia edilmektedir

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARAKOÇ, Ş. M. (2020). DEMOKRASİYİ TARTIŞMAK: TÜRKİYE’DE DEMOKRASİ TARTIŞMALARI ÜZERİNE BİR DÖNEMLENDİRME. Muhafazakar Düşünce Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 58, 165–187. https://ajindex.com/articles/59300

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Alkan, H. (1998). “Türkiye’de İşadamı Örgütleri ve Devlet”. Birikim. (114). 43-62.
  2. Alkan, H. (2018). Kurumsalcı Yaklaşım Işığında Yeni Sistemin Analizi: Cumhurbaşkanlığı Sistemi, Ankara:
  3. Liberte Yayınları.
  4. Altan, M. (1992). “İkinci Cumhuriyet Nedir Ne Değildir?”. Türkiye Günlüğü. (20), 10-14.
  5. Argın, Ş. (2008). “Bir Sosyalist Düşünce Platformu: Birikim”. Gültekingil, M. (Ed.). Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Sol, içinde (s. 967-988). İstanbul:
  6. İletişim Yayınları.
  7. Ayata, A. (1997). “The Emergence of Identity Politics in Turkey”. New Perspectives on Turkey. (17). 59-73.
  8. Bayramoğlu, A. (2012, 15 Kasım). “Tayyip Erdoğan neden başkanlık sistemini istiyor?”. Yeni Şafak. Beriş, H. E. (2018). “FETÖ ile Mücadele”. Miş, N., Aslan, A. (Ed.). Kuruluşunda Bugüne AK Parti: Siyaset, (2. Baskı) içinde (s. 379-408). İstanbul:
  9. SETA Yayınları.
  10. Buğra, A. (1998). “Class, Culture, and State: An Analysis of Interest Representation by Two Turkish Business Associations”. International Journal of Middle East Studies. 30 (4). 521- 539. Cizre, Ü. (2001). “Turkey’s Kurdish Problem: Borders, Identity and Hegemony. In O’Leary, B., Lustic, I. & Callaghy, T. M. (Ed.)”. Right-sizing the State: The Politics of Moving Borders. (s. 222-252).
  11. Oxford University Press.
  12. Coşkun, V. (2016, 26 Nisan). “HDP’nin Mecburi Dönüşü”. aljazeera.com.tr. http://www.aljazeera.com.tr/gorus/hdpnin-mecburi-donusu (Erişim Tarihi: 22 Eylül 2018).
  13. Çolak, Y. (2009). “Türkiye’de Laiklik ve İslamcılık Arasında Vatandaşlık”. Keyman, E. F. & İçduygu, A. (Der.). Küreselleşme, Avrupalılaşma ve Türkiye’de Vatandaşlık. (Ulukan, B. Çev.) içinde (s. 293-327). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  14. Demirel, T. (2017). “Anayasa Değişiklik Teklifi Üzerine”. Liberal Düşünce Dergisi. (85). 137-155.
  15. Erdoğan, N. & Üstüner, F. (2005). “1990’larda ‘Siyaset Sonrası’ Söylemler ve Demokrasi”. Yılmaz, M. (Ed.). Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Liberalizm içinde (s. 658-666). İstanbul:
  16. İletişim Yayınları.
  17. Erdoğan, N. (2001). “‘Kalpaksız Kuvvacılar’: Kemalist Sivil Toplum Kuruluşları”. Yerasimos, S. vd. (Ed.). Türkiye’de Sivil Toplum ve Milliyetçilik içinde (s. 235-263). İstanbul:
  18. İletişim Yayınları.
  19. Ertem, C. & Esayan, M. (2013). Dünyayı Durduran 60 Gün: Meydan Darbe Demokrasi. İstanbul:
  20. Etkileşim Yayınları.
  21. Gürsel, S. (1996). Seçim Sistemi Tartışması ve İki Turlu Sistem. (TÜSİAD - T/95 - 4/197). https://tusiad.org/tr/yayinlar/raporlar/item/1824-secim-sistemini-tartismasi-ve-iki-turlusecim-sistemi
  22. Heper, M. (2010). Türkiye’de D