Journals / Değerler Eğitimi Dergisi / 2004 / Cilt: 2 - Sayı: 7

A Socio-Psychological Investigation of the Concepts of God and Holy: An Example of Çukurova University

Allah ve Kutsal Kavramlarının Çağrıştırdıkları Anlamlara Sosyo-Psikolojik Bir Bakış: Çukurova Üniversitesi Örneği

Pages
169–206
Publication Date
2004-07-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırmanın tezi ise, ilahi ile mukaddesin gençler tarafından farklı bir biçimde algılanacağı, bu sebeple de dini tanımlamada kutsalın gerekli, fakat yeterli kavram olmadığı yönündedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Her din, mensuplarına bir dünya görüşü sunar.
📊
Key Findings & Data:Bu sebeple tanrının ve kutsalın nasıl algılandığının tespit edilmesi inanan insanın değer yargılarının anlaşılmasında önemli bir rol oynayabilir.
💡
Conclusion & Impact:Araştırmanın tezi ise, ilahi ile mukaddesin gençler tarafından farklı bir biçimde algılanacağı, bu sebeple de dini tanımlamada kutsalın gerekli, fakat yeterli kavram olmadığı yönündedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Din · Allah · Tanrı

Özet

Öz Her din, mensuplarına bir dünya görüşü sunar. Bu dünya görüşü ise, dinlerin tanrı ve kutsal anlayışla yakından ilişkilidir. Bu sebeple tanrının ve kutsalın nasıl algılandığının tespit edilmesi inanan insanın değer yargılarının anlaşılmasında önemli bir rol oynayabilir. Ancak, kutsal kavramı din bilimlerinde kazandığı anlam genişliği ile oldukça esnek ve kaygan bir zemin üzerinde durmaktadır. On dukuzuncu yüzyıldan itibaren yapılan din tanımlarında sık sık kutsal ve din dışı ayrımına atıf yapılması gelenek haline gelmiştir. Kutsal; büyüleyici, hayranlık uyandırıcı ve korkutucu bir sır olarak tanımlanmıştır. Bu süreçte din olgusunu anlamada "kutsalın tecrübesi" ifadesi anahtar bir kavram olarak kullanılmıştır. Bu da kutsal ile ilahi olanın birbirine benzer kavramlar olduğu fikrini beraberinde getirmiş, hatta dini olan ile kutsal olan neredeyse birlikte anılmaya başlamıştır. Neticede kutsal, bir yandan, korkulan ve hayranlık uyandıran, öte yandan, çift kutuplu, belirsiz(muğlak) bir güç olarak tarif edilmiştir. Bu haliyle kutsal terimi aşırı bir nalam yükü ile doldurulmuştur. Bir de onun "sır" olduğu söylenince bu kavram daha da belirsiz bir hal almıştır. Böyle bir kutsal kavramıyla dini ve ilahi olanı açıklamaya çalışmak çeşitli hatlara sebep olabilmektedir. Bu düşünceden hareketle, bu ampirik çalışmada tansı ve kutsal kavramlarının nasıl tanımlandıkları araştırılmıştır. Araştırma verileri Çukurova Üniversitesi öğrencileri üzerinde gerçekleştirilen bir anketten elde edilmiştir. Araştırmanın tezi ise, ilahi ile mukaddesin gençler tarafından farklı bir biçimde algılanacağı, bu sebeple de dini tanımlamada kutsalın gerekli, fakat yeterli kavram olmadığı yönündedir.

🔖

Cite This Article

YAPICI, A. (2004). A Socio-Psychological Investigation of the Concepts of God and Holy: An Example of Çukurova University. Değerler Eğitimi Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 7, 169–206. https://ajindex.com/articles/58252

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Arkonaç, A. S. (1998). Sosyal psikoloji. İstanbul:
  2. Alfa Basım Yayım Dağıtım. Armstrong, K. (1998). Tanrı'nın tarihi: İbrahim'den günümüze 4000 yıllık tanrı arayışı (Çev. O. Özel, H. Köyukan & K. Emiroğlu). Ankara:
  3. Ayraç Yayınevi.
  4. Arslan, M. (2002). Sosyolojik din tanımları ve din olgusunu anlamada uygun bir kavram olarak kutsal. Tabula Rasa, 2 (6). 159-172.
  5. Aydın, M. (1999). Din felsefesi. İzmir: İzmir İlâhiyat Fakültesi Vakfı Yay. Bacanlı. H. (2002). Psikolojik kavram analizleri. Ankara:
  6. Nobel Yay. Beit-Hallahmi, B. (1989). Prolegomena to thepsychological stüdy ofreligion. Lewisburg, PA: Bucknell üniversity.-Press.
  7. Berger, P. L. (1999). Dinin sosyal gerçekliği (Çev. A. Çoşkun). İstanbul:
  8. İnsan Yay. Berktay, F. (2000). Tektanrıll dinler karşısında kadın. İstanbul:
  9. Metis Yay. CaiIIois, R. (1950). L'homme et le sacré. Paris: Gallimard. Catalan, J. F. (1994). L'homme et sa religion: Approche psychologique. Paris: Desclée de Brouwer. Chelhod, J. (1986). Les structures du sacröchez les arabes. Paris: Maisonneuve & Larose. Cox, J. L. (2004). Kutsalı ifade etmek: Din fenomenolojisine giriş (Çev. F. Aydın). İstanbul:
  10. İz Yay. Desjardins, A. (1998). Le sens sacre de la fradition. Question de Albin Michel: Le Sens du sacrâ, 114, 93-112.
  11. Derrida, J. (2003). Kime vermeli: Bilmemeyi bilmek. (Çev. A. Demirhan). A. Demirhan (Ed.), Kierkegaard ve din içinde (ss. 69—100). İstanbul:
  12. Gelenek Yay. Durkheim, E. (1968). Les formes élémentaires de la vie religieuse. Paris: PUF. (Orijinali 1912).
  13. Eliade, M. (1965). Le sacré et le profane. Paris: Gallimard. Eliade, M. (1975). Traité d'histoire des religions. Paris: Payot. Eliade, M. (1980). Images et symboles: Essais sur le symbolisme magico-reIigieux. Paris: Gallimard. Eliade, M. (1994). Ebedi dönüş mitosu (Çev. Ü. Altuğ). Ankara:
  14. İmge Kitabevi.
  15. Eliade, M. (1995). Dinin anlamı ve sosyal fonksiyonu (Çev. M. Aydın). Konya: Din Bilimleri Yay. Englert, R. (1999). Les valeurs sacrées des hommes et signes sacrâs de l'âglise. Lumen Vitae: Revue Internationale de CatEchEse et de Pastorale 54 (4), 404-422.
  16. Estrade, P. (1998). Apprendre â vivre ensemble. Question de Albin Michel: Le Sens du sacré 114, 156-170.
  17. Freud, S. (1965). Totem et tabou (Traduit par S. Jankâlâvitch). Paris: Payot. (Orijinali 1913).
  18. Fromm, E. (1993). Psikanaliz ve din (Çev. A. Arıtan). İstanbul:
  19. Arıtan Yay. Fromm, E. (2002). Le langage ounblié: Introduction â la compréhension des reves-des contes et des nıythes (Traduit par 5. Fabre). Paris: Payot. Girard, R. (2003). Ş