AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that while worship procrastination is related to general self-regulatory deficits, it is largely shaped by its own distinct psychological dynamics.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to examine worship procrastination behaviors among theology faculty students from a multidi-mensional perspective. To this end, the relationships between worship procrastination and general procrastination tendency, subjective religiosity perception, perfectionism orientations, gender, and year of study were investiga-ted. The study employed a quantitative relational survey design. The sample consisted of 356 undergraduate students enrolled at the Faculty of Theology of Sakarya University and selected through quota sampling based on year level. Data were collected using a Personal Information Form, the General Procrastination Scale (Çakıcı, 2003), and the Worship Procrastination Scale (Abanoz & Belen, 2023). The independent samples t-test, one-way analysis of variance (ANOVA), Pearson correlation analysis, and simple linear regression analysis were used to analyze the data. A moderate, positive, and significant relationship was found between general procrastination and worship procrastination (r = .437, p < .001). Regression analysis revealed that general procrastination acco-unted for only 19.1% of the variance in worship procrastination. Subjective religiosity perception emerged as the most significant predictor of worship procrastination; students who defined themselves as religious showed significantly lower levels of worship procrastination (F(2, 353) = 10.034, p < .001). Regarding perfectionism orientations, the socially prescribed perfectionism group scored significantly higher on general procrastination (F(2, 353) = 8.665, p < .001), whereas no significant difference was observed among perfectionism groups in terms of worship procrastination (p = .153). No significant differences in general or worship procrastination were found according to gender or year of study. The findings indicate that while worship procrastination is related to general self-regulatory deficits, it is largely shaped by its own distinct psychological dynamics. The significant role of subjective religiosity perception highlights the importance of supporting not only knowledge acquisition but also identity development and meaning-making within religious education.
Özet
Bu araştırma, ilahiyat fakültesi öğrencilerinin ibadet erteleme davranışlarını çok boyutlu bir perspektiften incelemeyi amaçlamaktadır. Bu doğrultuda ibadet ertelemenin genel erteleme eğilimi, öznel dindarlık algısı, mükemmeliyetçilik yönelimleri, cinsiyet ve sınıf düzeyi değişkenleriyle ilişkisi ele alınmaktadır. Araştırma, ilişkisel tarama modeline dayalı nicel bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemi, Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde öğrenim gören ve sınıf düzeylerinin örneklemde temsilini sağlamak amacıyla kota örnekleme yöntemiyle belirlenen 356 lisans öğrencisinden oluşmaktadır. Veriler; Kişisel Bilgi Formu, Genel Erteleme Ölçeği (Çakıcı, 2003) ve İbadet Erteleme Ölçeği (Abanoz & Belen, 2023) aracılığıyla toplanmıştır. Analizlerde bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Pearson korelasyon analizi ve basit doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırmada genel erteleme ile ibadet erteleme arasında orta düzeyde pozitif ve anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir (r = .437, p < .001). Regresyon analizi, genel ertelemenin ibadet erteleme varyansının %19.1’ini açıkladığını ortaya koymuştur. Öznel dindarlık algısı da ibadet erteleme üzerinde belirleyici bir değişken olarak öne çıkmış; kendini dindar olarak tanımlayan öğrencilerin ibadet erteleme düzeyleri anlamlı biçimde daha düşük bulunmuştur (F(2, 353) = 10.034, p < .001). Mükemmeliyetçilik yönelimleri açısından sosyal yönelimli mükemmeliyetçilik grubu genel ertelemede anlamlı düzeyde yüksek puan alırken (F(2, 353) = 8.665, p < .001) ibadet erteleme üzerinde mükemmeliyetçilik türleri arasında anlamlı bir fark gözlemlenmemiştir (p = .153). Cinsiyet ve sınıf düzeyi değişkenlerinin genel erteleme ve ibadet erteleme üzerinde anlamlı bir farklılık oluşturmadığı belirlenmiştir. Bulgular, ibadet ertelemenin genel öz düzenleme zafiyetiyle ilişkili olmakla birlikte büyük ölçüde kendine özgü psikolojik dinamiklerle şekillendiğini göstermektedir. Öznel dindarlık algısının belirleyici rolü, din eğitiminde bilgi aktarımı ile kimlik gelişimi ve anlam inşasının da desteklenmesinin önemine dikkat çekmektedir.