Özellikle bilişsel kuramlarda ön plana çıkan hikâye etkinlikleri öğrencileri aktifleştirerek motivasyonun artmasına ve DKAB ders programında belirtilen kazanımların gerçekleşmesine katkı sağlar.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu araştırmada, ilköğretim Din Kültürü ve Ahlâk Bilgisi (DKAB) derslerinde hikâye kullanımının gerekliliği, öğrencilerin gelişim özellikleri ve öğrenme kuramları açısından temellendirilmeye çalışılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Bu gereklilik özetle şöyle ifade edilebilir:Soyut kavramları somut nesneler yardımıyla öğrenebilen 9-12 yaşlarındaki öğrenciler soyut dini kavramları hikâyeler yardımıyla anlamlandırabilirler.
💡
Conclusion & Impact:Özellikle bilişsel kuramlarda ön plana çıkan hikâye etkinlikleri öğrencileri aktifleştirerek motivasyonun artmasına ve DKAB ders programında belirtilen kazanımların gerçekleşmesine katkı sağlar.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Hikâye · İlköğretim · Din Kültürü ve Ahlâk Bilgisi
Özet
Öz Bu araştırmada, ilköğretim Din Kültürü ve Ahlâk Bilgisi (DKAB) derslerinde hikâye kullanımının gerekliliği, öğrencilerin gelişim özellikleri ve öğrenme kuramları açısından temellendirilmeye çalışılmıştır. Bu gereklilik özetle şöyle ifade edilebilir:Soyut kavramları somut nesneler yardımıyla öğrenebilen 9-12 yaşlarındaki öğrenciler soyut dini kavramları hikâyeler yardımıyla anlamlandırabilirler. Hikâye kahramanlarına hayranlık duyulan bu yaşlarda ve inançların irdelendiği 13-15 yaşlarında hikâyeler aracılığıyla olumlu örnekler sunulması öğrencilerin dini ve ahlâki tutumlarını doğru şekillendirmelerini kolaylaştırır. Özellikle bilişsel kuramlarda ön plana çıkan hikâye etkinlikleri öğrencileri aktifleştirerek motivasyonun artmasına ve DKAB ders programında belirtilen kazanımların gerçekleşmesine katkı sağlar.
Pakdemirli, M. N. (2011). İlköğretim DKAB Derslerinde Hikâye Kullanımının Önemi: Eğitim Psikolojisi Açısından Bir Yaklaşım. Değerler Eğitimi Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 21, 99–129. https://ajindex.com/articles/58184
Albayrak, İ. (2001). Charles C. Torrey’s concept of the Qur’an and its narratives. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 3, 137-150.
Akıncı, A. (1996). Din öğretiminde örnek olay incelemesi yöntemi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Harran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Şanlıurfa, 1996).
Akıncı, A. (2001). Din eğitiminde etkili bir yöntem: Hikâye. İstanbul:
Feza Yayınları.
Arı, R. vd. (1999). Gelişim ve öğrenme psikolojisi. Konya: Mikro Yayınları.
Avest, I. T. (2003). Çocuğuma İbrahim’in hikâyesini ne zaman anlatabilirim? (D. Nasman, Çev.). Din öğretiminde yeni yöntem arayışları uluslararası bildiri ve tartışmalar (ss. 405-424). Ankara:
MEB Yayınları.
Aydın, M. Z. (2005). Ahlâk öğretiminde örnek olay incelemesi yöntemi. Ankara:
Nobel Yayınları.
Bilgin, B. (1994). Çocukta ferdi, dini ve milli duygunun gelişimi. I. Çocuk Edebiyatı Sempozyumu. Ankara.
Bilgin, B. (1994). Ahlâk terbiyesinde dini hikâyeler. Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi. 1. Cox, V., & Woolley, J. D. (2007). Development of beliefs about storybook reality. Developmental Science, 10(5), 681-693
Cüceloğlu, D. (1994). İnsan ve davranışı. İstanbul:
Remzi Kitabevi.
Çakır, M. (2002). Bir tebliğ metodu olarak Hz. Peygamber’in hadislerinde kıssa (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 2002).
Çelik, M. (2006). Kur’an’ın ikna hususiyeti. İzmir:
Akademi Yayınları.
Demirezen, İ. (2007). Hikâyeler ve ahlâk tasavvuru. R. Kaymakcan, H. Hökelekli, vd. (Ed.), Değerler ve eğitimi (ss. 355-370). İstanbul:
DEM Yayınları.
Doğan, R., & Tosun, C. (2003). DKAB öğretimi 6-8. Ankara:
Pegem Yayınları.
Erden, M., & Akman, Y. (2005). Gelişim ve Öğrenme. Ankara:
Arkadaş Yayınları.
Feinberg, W. (2004). How religious stories work to make us good and the goodness that they make. Studies in Philosophy and Education, 23(1), 1-19.
Fidan, N., & Erden, M. (2001). Eğitime giriş. İstanbul:
Alkım Yayınları.
Ganzevoort, R. R. (1998). A narrative reformulation. Journal of Psychology and Theology, 26(3), 276-286.
Greenwood, D. (1982). Psychology and the use of stories in religious education. British Journal of Religious Education, 4(3), 120-123.
Jablonski, P. (2005). Children’s understanding of religious language, Belgium: Burocad Digitale Durukkerij. Kantarcıoğlu, S. (1991). Eğitimde masalın yeri. İstanbul:
MEB yayınları. Kaya, M. (1996). Örnek olay incelemesi yönteminin ahlâk eğitiminde kullanılması. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 8, 135-1