Journals / Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 0 - Sayı: 22

A Bibliography Essay Concerning Leyla Hanım

Leylâ Hanım Hakkında Bibliyografya Denemesi

Pages
203–224
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Since there was no bibliography about Leyla Hanım, this study was intended to be a helpful resource for those who would like to learn about Leyla Hanım.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Leyla Hanım one of the most important divan poets of the 19th century, she is also one of the last names representing divan literature in the transition to Tanzimat.
📊
Key Findings & Data:Although we draw attention to the naats and elegies of Leyla Hanım’s Divan, we witness that she is the Mevlevi in her poems.
💡
Conclusion & Impact:Since there was no bibliography about Leyla Hanım, this study was intended to be a helpful resource for those who would like to learn about Leyla Hanım.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Leylâ Hanım · Tanzimat · bibliyografya

Abstract

Leyla Hanım one of the most important divan poets of the 19th century, she is also one of the last names representing divan literature in the transition to Tanzimat. Although we draw attention to the naats and elegies of Leyla Hanım’s Divan, we witness that she is the Mevlevi in her poems. For this reason, in our study, the sources of Leyla Hanım are examined by considering the Mevlevi and Kerbela elegies. This study consists of an introduction and two parts. In the introduction part, the life and Divan of Leyla Hanım are briefly mentioned. In the first part, although the manuscripts of Leyla Hanım’s divan are given, information is given about the pressure of the divan. In the second part, the manuscripts which include Leyla Hanım’s poems, books, articles, papers and theses about Leyla Hanım and her poems are given. Since there was no bibliography about Leyla Hanım, this study was intended to be a helpful resource for those who would like to learn about Leyla Hanım.

Özet

Leylâ Hanım XIX. yüzyılın önemli divân şairlerinden olup aynı zamanda Tanzimata geçişte divân edebiyatını temsil eden son isimlerdendir. Leylâ Hanım’ın divânında yer alan naat ve mersiyeleri dikkat çekmekle beraber şiirlerinde Mevlânâ’ya olan övgüsünden Mevlevî olduğuna şahit olmaktayız. Bu sebepten araştırmamızda, Leylâ Hanım’ın divânından yola çıkılarak hususiyetle onun Mevlevî oluşu ve kerbela mersiyeleri dikkate alınarak kaynaklar irdelenmiştir. Bu çalışma giriş ve iki bölümünden müteşekkildir. Giriş bölümünde Leylâ Hanım’ın hayatından ve divânından kısaca bahsedilmiştir. Birinci bölümde Leylâ Hanım’ın divânının yazma nüshalarını vermekle birlikte divânın baskıları hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde Leylâ Hanım’ın şiirlerine yer veren yazma eserlere, Leylâ Hanım’dan ve şiirlerinden bahseden kitaplara, makalelere, bildiri ve tezlere yer verilmiştir. Leylâ Hanım hakkında herhangi bir bibliyografya çalışması yapılmamış olduğundan bu çalışmanın Leylâ Hanım hakkında bilgi sahibi olmak isteyenler için yardımcı bir kaynak olması arzu edilmiştir.

🔖

Cite This Article

ABBASOĞULLARI, G. (2022). A Bibliography Essay Concerning Leyla Hanım. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 22, 203–224. https://ajindex.com/articles/538635

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Aynur, Hatice, Üniversitelerde Eski Türk Edebiyatı Çalışmaları (Tezler- Yayınlar-Haberler), İstanbul: Hab Yayınları, 2005. Basılı Divanlar Kataloğu, (haz. Haluk İpekten, Mustafa İsen), Ankara: Akçağ Yayınları, 1997.
  2. Büyük Türk Klasikleri, Ötüken-Söğüt, İstanbul, 8, 1988. Fatîn Dâvud, Tezkire-i Fatîn (Hâtimetü’l-Eş‘âr), İstanbul, 1271. Hacıbegzâde Ahmed Muhtar, Şâir Hanımlarımız, İstanbul, 1311. http://www.yazmalar.gov.tr https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi Leylâ Hanım Divanı, (haz. Mehmet Arslan), İstanbul: Kitabevi, 2003. Mehmed Zihnî, Meşâhirü’n-Nisâ, İstanbul, 2, 1295.