Journals / Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 0 - Sayı: 23

The Method of Scientific Demonstration in Averroes

İbn Rüşd’de Bilimsel Kanıtlama Yöntemi

Pages
27–86
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This scientific demonstrative method, which Averroes put at the center of his philosophical system and Islamic philosophy, corresponds to a scientific method that can be called “the inductive-deductive method” based on induction.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Averroes wrote small, medium, and magnum commentaries on the Posterior Analytics, which is translated and commented many times until the 12th century, and also originated in original studies.
📊
Key Findings & Data:Averroes has established the demonstration once again with his medium and magnum commentaries that are named Talkhis al-Burhan and Sharh al-Burhan/ Tafsir al-Burhan, which have been largely successful in reflecting the authenticity of the Posterior Analytics, by placing the demonstration at the center of both his philosophical system and Islamic philosophy.
💡
Conclusion & Impact:This scientific demonstrative method, which Averroes put at the center of his philosophical system and Islamic philosophy, corresponds to a scientific method that can be called “the inductive-deductive method” based on induction.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Mantık · kanıtlama · metot

Abstract

Averroes wrote small, medium, and magnum commentaries on the Posterior Analytics, which is translated and commented many times until the 12th century, and also originated in original studies. Averroes has established the demonstration once again with his medium and magnum commentaries that are named Talkhis al-Burhan and Sharh al-Burhan/ Tafsir al-Burhan, which have been largely successful in reflecting the authenticity of the Posterior Analytics, by placing the demonstration at the center of both his philosophical system and Islamic philosophy. The demonstration, in five arts which are an art encompassing human knowledge types and a method of obtaining these types of knowledge, refers to a method of scientific demonstration that builds the theoretical framework of definitive scientific knowledge. This scientific demonstrative method, which Averroes put at the center of his philosophical system and Islamic philosophy, corresponds to a scientific method that can be called “the inductive-deductive method” based on induction.

Özet

İbn Rüşd, 12. yüzyıla gelinceye kadar birçok defa tercüme ve şerh edilen, ayrıca özgün çalışmalara da kaynaklık eden İkinci Analitikler üzerine küçük, orta ve büyük şerhler kaleme almıştır. İbn Rüşd, İkinci Analitikler’in otantikliğini yansıtmada büyük ölçüde başarılı olan Telhîsu’l-Burhân ve Şerhu’l-Burhân/Tefsîru’l-Burhân adlı orta ve büyük şerhleriyle burhân’ı, hem kendi felsefe sisteminin hem de İslâm felsefesinin merkezine koyarak bir kez daha tesis etmiştir. Beşerî bilgi türlerini kuşatan birer sanat ve bu bilgi türlerinin elde edilmesinin birer yöntemi olan beş sanat içerisinde burhân, kesin bilginin kuramsal çerçevesini oluşturan bir bilimsel kanıtlama yöntemine karşılık gelmektedir. İbn Rüşd’ün kendi felsefi dizgesinin ve İslâm felsefesinin merkezine koyduğu bu bilimsel kanıtlama yöntemi, “tümevarım-tümdengelim yöntemi” olarak adlandırılabilecek, temelinde tümevarım yatan bir bilimsel yönteme denk düşmektedir.

🔖

Cite This Article

KAYA, H. (2022). The Method of Scientific Demonstration in Averroes. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 23, 27–86. https://ajindex.com/articles/538632

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Aristoteles, Birinci Çözümlemeler, çev. Ali Houshiary, 1. Baskı, Ankara: Dost Kitabevi, 1998.
  2. Aristoteles, Fizik, çev. Saffet Babür, 7. Baskı, İstanbul: Yapı Kredi Ya- yınları, 2019.
  3. Aristoteles, İkinci Çözümlemeler, çev. Ali Houshiary, 1. Baskı, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2005.
  4. Aristoteles, Kategoriler, çev. Saffet Babür, 2. Baskı, İmge Kitabevi, 1996.
  5. Aristoteles, Metafizik, çev. Ahmet Arslan, 3. Baskı, İstanbul: Sosyal Yayınları, 2010.
  6. Aristoteles, Organon I, Kategoryalar, çev. Hamdi Ragıp Atademir, 2. Baskı, Ankara: Milli Eğitim Basımevi, 1963.
  7. Aristoteles, Organon II, Önerme, çev. Hamdi Ragıp Atademir, 2. Baskı, Ankara: Milli Eğitim Basımevi, 1963.
  8. Aristoteles, Organon V, Topikler, çev. Hamdi Ragıp Atademir, 2. Baskı, İstanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1967.
  9. Aristoteles, Poetika, çev. İsmail Tunalı, 13. Baskı, İstanbul: Remzi Kita- bevi, 2006.
  10. Aristoteles, Retorik, çev. Mehmet H. Doğan, 16. Baskı, İstanbul: Yapı kredi Yayınları, 2018.
  11. Aristoteles, Sofistçe Çürütmeler, çev. Y. Gurur Sev, 1. Baskı, İstanbul: Pinhan Yayıncılık, 2019. Aristotle, “Posterior Analytics”, Posterior Analytics, Topica içinde, trans- lated by Hugh Tredennick & E. S. Forster, London: Harvard Uni- versity Press, 1997.
  12. Atademir, Hamdi Ragıp, “Giriş”, Aristoteles, Organon V, Topikler, çev. Hamdi Ragıp Atademir, 2. Baskı, İstanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1967. Averrois, “Expositionibus, Media & Magna”, Aristotelis, “Posteriorum Analiticorum”, Tomus Secundus Operum Aristotelis, eam duntaxat logicae partem continensquae resolutiua nuncupatur seu Posteriora Analitica cum Ambabus Averrois Altividi, Aristotelicoru vestigatoris penetralium, expositionibus Media & Magna içinde, çev. Ioan. Fran- cisco Burana, Venetiis: MDLX. Ayık, Hasan, İslâm Mantık Geleneği ve Doğuluların Mantığı, 1. Baskı, İstanbul: Ensar Neşriyat, 2007.
  13. Bacon, Francis, Novum Organum, Tabiatın Yorumu ve İnsan Âlemi Hak- kında Özlü Sözler, çev. Sema Önal, 1. Baskı, İstanbul: Say Yayınları, 2012. Bedevî, Abdurrahman, “Tasdîr ‘âmm”, İbn Rüşd, Şerhu’l-Burhân li- Aristû ve Telhîsu’l-Burhân, nşr. Abdurrahman Bedevi, Kuveyt: el- Meclisu’l-Vatanî li’s-Sakâfe ve’l-Fünûn ve’l-Âdâb, 1984.
  14. Bertrand, Alexis, Mebâdi-i Felsefe-i İlmiyye, Kitâb-ı Evvel: Felsefe-i İlmiyye, çev. Salih Zeki, İstanbul: Matbaa-i Âmire, h. 1333. Burnett, Charles, “Arapça Mantık Eserlerinin Ortaçağ ve Rönesansta Latinceye Tercümesi”, çev. Nazım Hasırcı, Sakarya Üniversitesi İla- hiyat Fakültesi Dergisi, C. XV, S. 27 (2013), ss. 263-273. Câbirî, Muhammed Âbid