SavedAdd your journal

Journals / History Studies / 2012 / Cilt: 4 - Sayı: 4

Sources of the khanate of saidiya and the khojas period (1514-1762)

Saidiye hanlığı ve hocalar devri kaynakları (1514-1762)

M. Bilal ÇELİK
Pages
65–89
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This work aims to introduce these unexamined sources.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study introduces the main historical sources relating to the region variously referred as East Turkestan, Little Bukhara, Kashgar, Sixth Cities, Tarim Basin, Chinese Turkestan and Sinkiang.
📊
Key Findings & Data:After the rule of Khanate of Saidiya between 1514 and 1696, the members of Naqshbandi Order known as Khojas ruled this region until Chinese rule was established in 1762.
💡
Conclusion & Impact:This work aims to introduce these unexamined sources.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

This study introduces the main historical sources relating to the region variously referred as East Turkestan, Little Bukhara, Kashgar, Sixth Cities, Tarim Basin, Chinese Turkestan and Sinkiang. After the rule of Khanate of Saidiya between 1514 and 1696, the members of Naqshbandi Order known as Khojas ruled this region until Chinese rule was established in 1762. During this period there was not a powerful and successful rule in East Turkestan but there was still a central administration. A close examination of the Khanate of Saidiya and the Khojas reveals that there are noticeably large numbers of understudied sources about this period. This work aims to introduce these unexamined sources.

Özet

Bu çalışma tarih boyunca Doğu Türkistan, Küçük Buhara, Kaşgarya, Altışehir, Tarım Havzası, Çin Türkistanı ve Sincan (Sinkiang) isimleriyle anılan bölgenin belli başlı tarihi kaynaklarını tanıtmaktadır. Bu bölgede 1514-1696 yılları arasında Saidiye Hanlığı’nın hüküm sürmesinin ardından, Nakşibendî tarikatı mensubu ve Hocalar olarak maruf olan kişiler yönetime geçmiş ve 1762 yılında bölgede Çin hakimiyeti kurulana kadar bölgeye hakim olmuşlardır. Bu dönemde Doğu Türkistan’da güçlü ve başarılı bir iktidar olmasa da, nispeten merkezî bir yönetim varlığını korumuştur. Saidiye Hanlığı ve Hocalar dönemi yakından incelendiğinde bu dönem ile ilgili azımsanamayacak sayıda kaynağın olduğu görülmektedir. Bu çalışma büyük bir kısmı hâlâ incelenmemiş olan bu eserleri tanıtmayı amaçlamaktadır.

🔖

Cite This Article

ÇELİK, M. B. (2022). Sources of the khanate of saidiya and the khojas period (1514-1762). History Studies, Cilt: 4 - Sayı: 4, 65–89. https://ajindex.com/articles/537374

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. ABDURAHMAN, Amina ve Jin YU-PİNG, “Une vue d‟ensemble des manuscrits tchagatay du Xinjiang”, Cahiers d’Asie Centrale, Numéro 8, 2000, ss. 35-62.
  2. AHMEDOV, B. A., İstoriko-Geografiçeskaya Literatura Sredney Azii XVI-XVIII vv., (Pismennıe Pamyatniki), Taşkent: İzdatel‟stvo “FAN” Uzbekskoy SSR, 1985.
  3. AKIMUİKIN, O. F., “Kaşgarskiy Pohod Uzbekov Pri Abdallah Hane”, Srednevekovıy Iran: Kul’tura, İstoriya, Filologiya, Sankt-Peterburg: Nauka, 2004, ss. 212-216.
  4. BABUR, Gazi Zahireddin Muhammed, Baburname, Doğu Türkçesinden çeviren Reşit Rahmeti Arat; önsöz ve tarihi özet Y. Hikmet Baydur, İstanbul: Kabalcı, 2006.
  5. BABUR, Gazi Zahirüddin Muhammed, Le Livre de Babur: Mémoires de Zahiruddin Muhammad Babur de 1494 à 1529, Présenté et traduit du turc tchaghatay par Jean- Louis Bacqué-Grammont; annoté avec la collaboration de Mohibbul Hasan, Paris: Imprimerie Nationale, 1985.
  6. BABUR, Zahiru‟d-din Muhammad Padshah Ghazi, The Babur-Nama in English (Memoirs of Babur), c: I-II, translated from the original Turki text by Annette Susannah Beveridge, London: Luzac, 1922. Babur-Name: Zapiski Babura, perevod M. Sale; obşaya redaktsiya i dorabotka S. A. Azimcanovoy, Taşkent: Glav. red. entsiklopediy, 1992.
  7. BABUR, Gazi Zahirüddin Muhammed, Vekayi: Babur’un Hatıratı, Doğu Türkçesinden çeviren Reşit Rahmeti Arat, Ankara: Türk Tarih Kurumu, 1943-1946.
  8. BARTHOLD, V. V., “Çagatayskaya Literatura”, Soçineniya, c: V, Moskova, 1968, ss. 606- 610. BATHOLD, V. V., “Otçet O Komandirovke v Turkestan”, Soçineniya, c: VIII, Moskova, 1973, ss. 119–210.
  9. BAYDEMİR, Hüseyin, “Bâbürnâme‟de Folklorik ve Etnografik Unsurlar”, Gazi Türkiyat: Türklük Bilimi Araştırmaları Dergisi, Güz 2010, Sayı: 7, ss. 107-134. BELHÎ, Mahmud b. Emir Veli, Bahru’l-Esrar fî Menakibu’l-Ahyar, tedvin-i Hakim Muhammed Said, Seyyid Muinu‟l-Hak, Ensar Zahid Han, Karaçi: Pakistan Historikal Sosayeti, 1984-. BELHÎ, Mahmud b. Emir Veli, Bahru’l-Esrar fî Menakibu’l-Ahyar: Sefer-Name-yi Hind ve Seylan, be-ihtimam ve mukaddime-i Riyazu‟l-Islam, Karachi: Institute of Central & West Asian Studies, University of Karachi, 1980.
  10. BELLEW, Henry Walter, Kashmir and Kashghar: A Narrative of the Journey of the Embassy to Kashghar in 1873-74, London, 1875, ss. 326-327.
  11. BUĞRA, Mehmet Emin, Şark-i Türkistan Tarihi, Kabil, 1940.
  12. CEYLAN, Nimet, Gazi Zahirüddin Muhammed Bâbur Mirza’nın Eserlerindeki İkilemeler, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Adana, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2009.
  13. CUMANALİEV, T. D., Politiçeskaya Bor’ba s Mogul’s