Journals / History Studies / 2012 / Cilt: 0 - Sayı: özel sayı

The Transformation of a City‟s Name from Nikomedia to Izmit

Nikomedia’dan İzmit'e Bir Kent Adının Dönüşümü

Pages
279–295
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Therefore, the request for spelling of Izmid as Izmit, which was brought to the agenda of the Ottoman bureaucracy towards the end of the 19th century, was approved and came into effect in 1910

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The city of Nikomedia, to which the Bithynian King Nikomedes gave its name, was one of the most important urban centers during the Roman, Byzantine and Ottoman times.
📊
Key Findings & Data:The city of Nikomedia, after reigned by the Ottoman,was named as Iznikmid/Iznikümid and Izmid in 1327.
💡
Conclusion & Impact:Therefore, the request for spelling of Izmid as Izmit, which was brought to the agenda of the Ottoman bureaucracy towards the end of the 19th century, was approved and came into effect in 1910
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The city of Nikomedia, to which the Bithynian King Nikomedes gave its name, was one of the most important urban centers during the Roman, Byzantine and Ottoman times. The Turks who started to reign in Anatolia since the beginning of the eleventh century renamed many of the existing sites in accordance with the phonetic system of Turkish. The city of Nikomedia, after reigned by the Ottoman,was named as Iznikmid/Iznikümid and Izmid in 1327. The city was mostly registered as Iznikmid in the Ottoman historical texts and referred as so within the Ottoman bureaucracy between the 15th and 19th centuries. Towards the mid 19th century, Izmid was commonly used to call the city.. Hovewer, according to foreign literature of the 17th century and “Seyahatname” (Book of Travels) by Evliya Çelebi, the city was called as Izmit by its people as the name “Izmid” became widespread, it also caused some problems . When written in Ottoman Turkish characterized by Arabic letters the spelling of words Izmid and Izmir might look similar to each other if one didn‟t pay particular attention. This similarity of spelling sometimes caused trouble as offical and classified documents were sent to the wrong city. Therefore, the request for spelling of Izmid as Izmit, which was brought to the agenda of the Ottoman bureaucracy towards the end of the 19th century, was approved and came into effect in 1910

Özet

Bithynia Kralı Nikomedes"in adını verdiği Nikomedia şehri Bithynia, Roma ve Bizans döneminde Anadolu"nun önemli merkezlerinden biriydi. Türkler, 11. yüzyıldan itibaren Anadolu"da egemenlik kurmaya başladığında mevcut yerleşim alanlarının bazıları Türkçenin ses sistemine uygun olarak yeniden adlandırdı. Nikomedia kenti de 1327 yılında Osmanlı hâkimiyetine girdikten sonra İznikmid/İznikümid ve İzmid adlarını almıştı. Şehir, 15-19. yüzyıl Osmanlı kronikleri ve bürokrasisinde genellikle İznikmid adıyla kaydedilmişti. 19. yüzyıl ortalarına doğru ise İzmid adı yaygınlık kazanmaya başlamıştı. Ancak 17. yüzyılda yazılmış yabancı kaynaklarda ve Evliya Çelebi Seyahatnamesi"nde halkın şehri İzmit olarak adlandırdığı ifade edilmiştir. İzmid adının yaygınlık kazanması beraberinde bir takım sorunları da gündeme getirmişti. Arap alfabesinin kullanıldığı Osmanlı Türkçesinde İzmid ve İzmir adlarının yazımı dikkat edilmediği takdirde birbirine benzeyebilmekteydi. Bu yazım benzerliği zaman zaman resmi ve özel yazışmaların yanlış kente gönderilmesine neden olmuştur. Bu nedenle, Osmanlı bürokrasisinde 19. yüzyıl sonlarına doğru gündeme gelen İzmid"in İzmit olarak yazılması talebi 1910 yılında resmi olarak yürürlüğe girmişti

🔖

Cite This Article

POLATEL, O. (2022). The Transformation of a City‟s Name from Nikomedia to Izmit. History Studies, Cilt: 0 - Sayı: özel sayı, 279–295. https://ajindex.com/articles/537285

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (3)

  1. Anonim Osmanlı Kroniği (1299-1512),
  2. Haz. Necdet Öztürk, İstanbul 2000. - Aşık Paşazade Tarihi, Tevârih-i Âl-i Osmân, Haz. Ali Bey, İstanbul 1332. Aşık Paşazade, Osmanoğulları’nın Tarihi / Tevârih-i Âl-i Osmân, Haz. Kemal Yavuz, M. A. Yekta Saraç, İstanbul 2007. -Charles Wilkinson, A Tour Through Asia Minor and the Greek Islands: With an Account of the Greek İslands, London 1806. -Cornelis de Bruyn, Voyage au Levant, 3. bsk., Paris 1725. -Die frühosmanischen jahrbücher des Urudsch. Haz. Franz Babinger, Hannover 1925. -Ebû Abdullah Muhammed b. Musa Harizmi, Suretü'l-Arz, Yay. Hans v. Mzik, Leipzig 1926. -Eli Smith, Researches of The Rev.E.Smith and Rev. H.G.O.Dwight in Armenia, Vol.1, Boston 1833. -Evliya Çelebi Seyahatnamesi, Evliya Çelebi Mehemmed Zıllî b. Dervîş, 2. Cilt, Tâbii: Ahmed Cevdet, İstanbul 1314. -Evliya Çelebi Seyahatnamesi, Süleymaniye Kütüphanesi, Pertev Paşa Nüshası. -Evliya Çelebi Seyahatnamesi, Süleymaniye Kütüphanesi Hacı Beşir Ağa Nüshası. -Evliya Çelebi Seyahatnamesi: Topkapı Sarayı Bağdat 304 Yazmasının Tıpkıbasımı: 1. Kitap (1a-106a), 2. Kitap (106a-217b), Haz. Şinasi Tekin, Gönül Alpay Tekin, Harvard Unv. 1989. -Evliya Çelebi Seyahatnamesi: Topkapı Sarayı Bağdat 304 yazmasının traskripsiyonu – dizini, Haz. Zekeriya Kurşun, Seyit Ali Kahraman, Yücel Dağlı, İstanbul 1999. -Françiscus a Mesgnien Meninski, Complementum Thesauri Linguarum Orientalium seu Onamasticum Latino-Turcico-Arabico-Persicum, Viyana 1687. -Françiscus a Mesgnien Meninski, Thesaurus Linguarum Orientalium Turcicae, Arabicae, Persicae, Viyana 1680. -Giovanni Molino, Dittionario della Lingua Italiana Tvrchesca, Roma 1641. -Hadidi, Tevarih-i Al-i Osman (1299-1523),
  3. Haz. Necdet Öztürk, İstanbul 1991. -Hezarfen Hüseyin Efendi, Telhîsü’ül Beyân fî Kavânîn-i Âl-i Osman, Paris Nüshası, Bibliotheque Nationale No: 40. -Hezarfen Hüseyin Efendi, Telhîsü’ül Beyân fî Kavânîn-i Âl-i Osman, Haz. Sevim İlgüler, TTK Yay., Ankara 1998. -İbn Hurdazbih, El-Mesalik ve'l-Memalik, Ed. Michael Jan de Goeje, 2. ed., Leiden 1967. -İsmail Hami Danişmend, “Gurbetnâme-i Cem”, Fetih ve İstanbul, Cilt: 2, Sayı:7-12, 1954. -James Edward Alexander, Travels from İndia to England: Comprehending a Visit to the Burman Empire, and a Journey through Persia, Asia Minor, Europen Turkey, in the year 1825-1826, London 1827. -John Jackson, Journey From India Towards Englandi, in the year 1797, London 1799. -John Knox, “The Voyages and Traveles of Mr. John Thevenot, from Italy to Constantinople” A New Collection