SavedAdd your journal

Journals / History Studies / 2019 / Cilt: 11 - Sayı: 6

Ilm-i Nujûm and Munejjimness in Medieval Arab-Islamic States

ORTAÇAĞ ARAP-İSLAM DEVLETLERİNDE İLM-İ NÜCUM VE MÜNECCİMLİK

Seyfettin KAYA
Pages
2311–2324
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Even, from time to time the rulers would make decisions in consultation with astrologers; a war or peace decision would not be taken without consulting them.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The desire to prophesy and astrology has been closely followed by nations and civilizations since ancient times.
📊
Key Findings & Data:During the Abbasid (750-1258), In the Fatımids (909-1171) and Andalusian Umayyad (756-1031) periods, many munejjim were appointed by the rulers of the state palace at different times.
💡
Conclusion & Impact:Even, from time to time the rulers would make decisions in consultation with astrologers; a war or peace decision would not be taken without consulting them.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The desire to prophesy and astrology has been closely followed by nations and civilizations since ancient times. As a result of the conquest movements, the concepts related to astrology, which has been used since ancient times, have began to gained more attention in the Arab-Islamic State. Although it was stated that by Islamic religion and the Prophet was strictly prohibited, prophecy and astrology continued in the Muslim society and among the ruling class of the Islamic states due to the thought of the future and human weaknesses. In particular, the Abbasids and other Arab states that existed in the medieval Islamic world showed an interest in ilm-i nücûm (astrology). During the Abbasid (750-1258), In the Fatımids (909-1171) and Andalusian Umayyad (756-1031) periods, many munejjim were appointed by the rulers of the state palace at different times. Abu Maşer and Ibn Nevbaht in Abbasid Period and Ibn Yunus in the Fatımids Period and Ibn Ishaq and Mesleme alMecrîtî came to the fore during the Andalusian Umayyads Period. Even, from time to time the rulers would make decisions in consultation with astrologers; a war or peace decision would not be taken without consulting them.

Özet

Kehanette bulunma arzusu ve astroloji eski çağlardan beri milletlerin ve uygarlıkların yakındantakip ettikleri bir olgu olmuştur. İlkçağlardan beri kullanılan astroloji ile ilgili kavramlar, fetihhareketleri sonucunda Arap-İslam Devleti’nde daha da ilgi çekmeye başlamıştır. İslam dini ve HzPeygamber tarafından kesin bir şekilde yasaklandığı ifade edilmesine karşın, geleceği merak etmedüşüncesi ve insani zafiyetlerden dolayı Müslüman toplumda ve İslam devletlerinin yönetici sınıfıarasında gelecek ile ilgili kehanet ve astroloji varlığını sürdürmüştür. Özellikle, Abbasilerde ve OrtaÇağ İslam dünyasında var olan diğer Arap devletleri ilm-i nücûma (astroloji) ilgi göstermişlerdir.Abbasiler (750-1258), Fatımiler (909-1171) ve Endülüs Emevileri (756-1031) dönemlerinde devletsarayında farklı zamanlarda ve farklı hükümdarlar tarafından birçok müneccim görevlendirilmiştir.Abbasi döneminde, Ebu Maşer ve İbn Nevbaht, Fatımiler döneminde İbn Yunus ve Endülüs Emevileridöneminde İbn İshâk ve Mesleme el-Mecrîtî öne çıkmışlardır. Hatta zaman zaman hükümdarlarmüneccimlere danışarak karar alırlardı; bir savaşa veya barışa müneccimlere danışmadan kararverilmezdi.

🔖

Cite This Article

KAYA, S. (2022). Ilm-i Nujûm and Munejjimness in Medieval Arab-Islamic States. History Studies, Cilt: 11 - Sayı: 6, 2311–2324. https://ajindex.com/articles/536835

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. ALPER, Ömer Mahir, “Mecrîtî”, DİA, c. XXVIII, TDV Yayınları, Ankara 2003, s. 278-279.
  2. AYDIN, Cengiz, “Ebû Sehl b. Nevbaht”, DİA, c. X, TDV Yayınları, İstanbul 1994, s. 227- 228. AYDÜZ, Salim, “Osmanlı Devleti'nde Müneccimbaşılık”, Osmanlı Bilim Araştırmaları Dergisi, Sayı:1, İstanbul 1955, s. 159-207. _____________, İstanbul Muvakkithaneleri ve Muvakkitleri, İBB Yayınları, İstanbul 2009.
  3. BAKKAL, Ali, “İslâm Astronomi Tarihinde İbn Rüşd: Büyük İslâm Filozofu İbn-i Rüşd”, Diyanet Dergisi, c. XLVIII, Sa. 3, Temmuz-Ağustos-Eylül 2013, s. 195-208. _____________, Harran Okulu, Şanlıurfa Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü Yayınları, İstanbul 2006.
  4. BELENKİY, Ari,“Mâshâ’allâh ibn Atharî (Sâriya)”, The Biographical Encyclopedia of Astronomers, Vol. II, Editor-in-Chief Thomas Hockey, Springer, New York 2007, s. 740-741.
  5. BRENTJES, Sonja,“Sanad ibn ‘Alî: Abû al-Tayyib Sanad ibn ‘Alî al-Yahûdî”, The Biographical Encyclopedia of Astronomers, Vol. II, Editor-in-Chief Thomas Hockey, Springer, New York 2007, s. 1011. CASULLERAS, Josep, “Majrîtî: Abû al-Qâsim Maslama ibn Ahmad al-Hâsib al-Faradî alMajrîtî” The Biographical Encyclopedia of Astronomers, Vol. II, Editor-in-Chief Thomas Hockey, Springer, New York 2007, s. 727-728. _______________,“Banû Mûsâ”, The Biographical Encyclopedia of Astronomers, Vol. I, Editor-in-Chief Thomas Hockey, Springer, New York 2007, s. 92-94.
  6. ÇEÇEN, Kazım-BİR, Atilla, “Beni Musa”, DİA, c. V, TDV Yayınları, İstanbul 1992, s. 450- 451. ÇELİK, Aydın, Fatımiler Döneminde Kahire Şehri, Fırat Üniversitesi Basımevi, Elazığ 2008.
  7. DİZER, Muammer, “Ebu Ma’şer el-Belhi”, DİA, c. X, TDV Yayınları, İstanbul 1994, s. 182- 184. EL FERGÂNÎ, Cevami İlm En-Nucüm ve Usul-El Harekât (Astronominin Özeti ve Göğün Hareketlerinin Esasları), (Çev: Yavuz Unat), T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara 2012.
  8. FAHD Toufic, La Divination Arabe, Universite de Strasbourg, Leiden 1966. _____________, “Nudjûm”, The Encyclopaedıa Of Islam, (EL2) (İng.), vol. VIII, Leiden 1995, s. 105-108.
  9. FEHD, Tevfik, “İlm-i Ahkâm-ı Nücum”, DİA, c. XXII, TDV Yayınları, İstanbul 2000, s. 124- 126. GOLDSTEIN, B.R., “Ibn Yûnus”, The Encyclopaedıa Of Islam, (EL2 ) (İng.), Vol. III, 969-970
  10. HILL, Donald, A History Of Engineering in Classical And Medieval Times, Routledge, London-Newyork 2007.
  11. IBN HALLIKAN, Vefeyatü’l-A’yan, c. II/III, Translated Baron Mac-Guckin de Slane, Mektebetu Lübnan (Librairie du Liban), Beyrut 1970.
  12. İBN EBİ USAYBİA, Uyûnu’l-Enbâ’ Fi Tabakati’l-Atibbâ, c. I, Kahi