Journals / History Studies / 2020 / Cilt: 12 - Sayı: 4

Bilad Al-Şham Mahmel During The Mamluks Period, Pilgrims Hajj Routes

Memlûkler Döneminde Şâm Mahmili, Hacılar ve Menziller

Pages
1809–1835
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Also the ceremony of hajj organization, the hajj route to Mecca and the pilgrims faced during their journey to Hijaz will be tackled.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The worship of hajj, which is one of the basic worship of the Islamic religion, consists of fulfilling its fard at certain times and in private places.
📊
Key Findings & Data:Mamluks, a Turkish state founded in Egypt between 1250 and 1517, was also responsible for hajj organization as a ruler of the Hejaz region.
💡
Conclusion & Impact:Also the ceremony of hajj organization, the hajj route to Mecca and the pilgrims faced during their journey to Hijaz will be tackled.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The worship of hajj, which is one of the basic worship of the Islamic religion, consists of fulfilling its fard at certain times and in private places. Mamluks, a Turkish state founded in Egypt between 1250 and 1517, was also responsible for hajj organization as a ruler of the Hejaz region. Ez-Zâhir Baybars, one of the mighty sultans of the Mamluk state, declared that he was the protector of Hejaz and Muslims by sending mahmel from Egypt to Mecca for the first time. Although sending Mahmil was related to the representation of the state, it became a competitive element shortly after its first sending and it was started to send mahmel to Makkah from Damascus, the second largest center of the Mamluks State after Egypt. Thus, the Damascus centered Hajj pilgrimage route, which was followed by Turkish, Mongolian and Iranian pilgrims together with the pilgrims of Bilâdu'ş-Şâm region, became the most important route after the Cairo-based Egypt pilgrimage route. In this study, based on the sources of the period, the organization of Damascus mahmel will be explained. Also the ceremony of hajj organization, the hajj route to Mecca and the pilgrims faced during their journey to Hijaz will be tackled.

Özet

İslâm dininin temel ibadetlerinden olan hac ibadeti, muayyen vakitlerde ve hususîyerlerde farzlarını yerine getirmekten ibarettir. 1250-1517 yılları arasında Mısır merkezlikurulmuş bir Türk devleti olan Memlûkler, Hicaz bölgesinin hâkimi olma sıfatıyla hacişlerinden de mesul olmuşlardır. Memlûkler devletinin kudretli sultanlarından ez-ZâhirBaybars, Mısır’dan Mekke’ye, ilk defa olmak kaydıyla, mahmil göndererek Hicaz’ın ve deMüslümanların koruyucusu olduğunu ilan etmişti. Mahmil uygulaması her ne kadardevletin temsili ile alakadar olsa, uygulanmaya başlamasından kısa bir süre sonra birrekabet unsuru haline gelmiş ve Memlûkler Devleti’nin Mısır’dan sonra ikinci büyükmerkezi olan Şâm’dan da Mekke’ye mahmil gönderilmeye başlanmıştır. Böylece, Bilâdu’şŞâm bölgesi hacılarıyla birlikte Türk, Moğol ve İranlı hacıların Hicaz’a gitmek için takipettikleri Dımaşk merkezli Şâm hac yolu, Kâhire merkezli Mısır hac güzergâhından sonra enönemli yol olmuştur. Bu çalışmada dönemin kaynakları esas alınarak Şâm mahmilininteşkilinden, mahmil törenlerinden, hac emîrliği müessesesinden, hacıların Hicaz’a olanyolculuklarında karşılaştıkları sıkıntılardan, hac yolu güzergâhlarından ve mezillerindenbahsedilecektir.

🔖

Cite This Article

EROL, B. G. (2022). Bilad Al-Şham Mahmel During The Mamluks Period, Pilgrims Hajj Routes. History Studies, Cilt: 12 - Sayı: 4, 1809–1835. https://ajindex.com/articles/536681

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Ahmed er-Reşîd, Hüsnü's-Safâ ve’l-İbtihâc bi-Zikri Men Vuliye İmâreti’l-Hâcc, Thk. Leylâ ‘Abdüllâtif Ahmed, Mektebetü’l-Hânci bi-Mısr, Kâhire 1980.
  2. Al-Ahmad, Muhammed Ali, “et-Te’sîratü’l-‘Usmâniyye ‘alâ Tarîkey el-Hacci’ş-Şâmî ve’lMısrî”, Akademik Platform İslami Araştırmalar Dergisi, S. 3/1, 2019, s. 64-82. 'Âşûr, Sa'îd Abdu'l-Fettâh, el-Asru’l-Memâlîkî fî Mısr ve’ş-Şâm, Dâru’n-Nehdeti’l-‘Arabiyye, Kâhire 1976.
  3. ATALAR, Münir, "Emîr-i Hac". Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, S. 11, TDV Yayınları, İstanbul 1995, s. 131-133.
  4. ATEŞ, İbrahim. "Osmanlılar Zamanında Mekke ve Medine'ye Gönderilen Para ve Hediyeler". Vakıflar Dergisi, S. 13, 1981, s. 113-170.
  5. AYAZ, Fatih Yahya, Bahrî Memlukler Döneminde Harameyn Hizmetleri, (Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi), İstanbul 1998. 'Aynî, Bedreddîn Mahmûd b. Ahmed, 'İkdu'l-Cumân fî Tarîhi Ehli'z-Zamân, Thk. Muhammed Muhammed Emîn, C. 4, el-Hey’eti’l-Mısriyyeti’l-‘Amme li’l-Kitâb, Kâhire 1992.
  6. BALCI, İsrafil, “Şam Bölgesi Fetihleri”, İslâm Tarihi ve Medeniyeti. S. 2, Siyer Yayınları, İstanbul 2018, s. 165-195.
  7. BELAZURI, Ahmed b. Yahya. Fütûhuhu’l-Buldân, Terc. Mustafa Fayda, Siyer Yayınları, İstanbul 2013. Berzâlî, ‘Alemuddîn Ebî Muhammed el-Kasım b. Muhammed b. Yusuf, el-Muktefî alâ Kitabi’r-Ravzateyn el-Marûf bi-Târihi’l-Berzâlî, C. 4, Thk. Ömer Abdüsselam Tedmûrî, Mektebetü’l-Asriyye, Beyrut 2006.
  8. BUHL, Fr, “Mahmel”, İslâm Ansiklopedisi, C. 7, Milli Eğitim Basımevi, İstanbul 1977, s. 151- 153. BUSREVÎ, ‘Alâeddîn Alî b. Yûsuf b. Ahmed ed-Dımaşkî, Tarîhu’l-Busrevî, Thk. Ekrem Hasan el-‘Ulebî, Dâu’l-Me’mûn li’t-Turâs, Beyrut 1971. CEZÎRÎ, 'Abdulkâdir b. Muhammed, b. 'Abdulkâdir b. Muhammed el-Ensârî, ed-Dürerü'lFerâidi'l-Munazzamati fî Ahbâri'l-Hacc, C. 2, Thk. Muhammed Hasan Muhammed Hasan İsmâ'îl, Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, Lübnan 2002.
  9. ÇETIN, Altan, Memlûk Devletinde Askerî Teşkilât, Eren Yayıncılık, İstanbul 2007.
  10. ÇETIN, Cemal, “Osmanlılarda Mesafe Ölçümü ve Tarihî Süreci”, Prof. Dr. Nejat Göyünç Armağanı, Ed. Hasan Bahar vd, Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, Konya 2013, s. 443- 466. DI VARTHEMA, Ludovico, The travels of Ludovico di Varthema in Egypty, Syria, Arabia Deserta and Arabia Felix, in Persia, India, and Ethiopia, A. D. 1503 to 1508, Terc. John Winter Jones, Neşr. G. P. Badger, The Hakluyt Sociesty, London 1863. EREN, Cüneyt-Yıldız, Muharrem, “Kur’an-ı Kerim ve Kitâb-ı Mukaddes’te Şuayb Aleyhisselam”. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, S. 2, 2002, s. 107-132 ERKAL