SavedAdd your journal

Journals / History Studies / 2022 / Cilt: 14 - Sayı: 2

Kâkûyîds and the Era of Alâüddevle Muhammed (1007-1041)

KÂKÛYÎLER VE ALÂÜDDEVLE MUHAMMED DÖNEMİ (1007-1041)

Cihan GENÇTÜRK
Pages
313–334
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

On the other hand, Alâüddevle rebelled against the Ghaznavids for the rule of Isfahan and attacked them every chance he got, which caused the beginning of a long struggle between the two dynasties.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The Kâkûyîds, who are of Dailam origin, ruled in Jibal (Western Iran) and Yazd between the years 1007 and 1119.
📊
Key Findings & Data:The founder of the dynasty is Ebû Ca’fer Alâüddevle Muhammed b.
💡
Conclusion & Impact:On the other hand, Alâüddevle rebelled against the Ghaznavids for the rule of Isfahan and attacked them every chance he got, which caused the beginning of a long struggle between the two dynasties.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The Kâkûyîds, who are of Dailam origin, ruled in Jibal (Western Iran) and Yazd between the years 1007 and 1119. The founder of the dynasty is Ebû Ca’fer Alâüddevle Muhammed b. Rüstem Düşmenziyar. Rüstem Düşmenziyar, the father of Alâüddevle, was the brother of Seyyide Hatun, the brother of ise Jibal Buwayhids ruler Fahrüddevle b. Rüknüddevle. As a result of this kinship, Alâüddevle was assigned to Ishafân as a governor and took advantage of the power vacuum in the region to establish an independent dynasty by conquering numerous cities in the vicinity, including Isfahan. However, after the conquest of Ray by the Ghaznavids and the fall of Jibal Buwayhids, this situation did not last long and Alâüddevle was forced to recognize the rule of the Ghaznavids in Isfahân. On the other hand, Alâüddevle rebelled against the Ghaznavids for the rule of Isfahan and attacked them every chance he got, which caused the beginning of a long struggle between the two dynasties.

Özet

Deylem kökenli olan Kâkûyîler 1007-1119 yılları arasında Cibâl (Batı İran) ve Yezd’de hüküm sürmüşlerdir. Hanedanın kurucusu Ebû Ca’fer Alâüddevle Muhammed b. Rüstem Düşmenziyâr’dır. Alâüddevle’nin babası Rüstem Düşmenziyâr, Cibâl Büveyhîleri hükümdarı Fahrüddevle b. Rüknüddevle’nin eşi Seyyide Hatun’un kardeşiydi. Alâüddevle bu akrabalık ilişkisi sonucunda İsfahân’a vali olarak tayin edilmiş ve bu göreve getirildikten sonra bölgedeki otorite boşluğunu kendi lehine kullanarak İsfahân başta olmak üzere bölgede bulunan birçok yeri kendi hâkimiyetine alarak bağımsız hareket etmiştir. Ancak Gazneliler’in Rey’e hâkim olup Cibâl Büveyhîleri’ni yıkmaları sonucunda bu durum fazla uzun sürmemiş ve Alâüddevle İsfahân’da Gazneliler’in hâkimiyetini tanımak zorunda kalmıştır. Bununla birlikte Alâüddevle İsfahân hâkimiyeti için Gazneliler’e isyan ederek, bulduğu her fırsatta onlara saldırmış ve bu durum her iki hanedan arasında uzun yıllar sürecek bir mücadelenin başlamasına neden olmuştur.

🔖

Cite This Article

GENÇTÜRK, C. (2022). Kâkûyîds and the Era of Alâüddevle Muhammed (1007-1041). History Studies, Cilt: 14 - Sayı: 2, 313–334. https://ajindex.com/articles/536517

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. Tetkik Eserler ÂŞTÎYANÎ, Abbâs İkbâl–Pîrnîya, Hasan, Târîh-i Kâmil-i İran (ez Guzeşte ta be İmrûz), C. II, be ihtimâm-i Saîd Kâanî, İntişârât-i Gülistân-i Şâirân, Tahran 1385 hş. BÂĞBİDÎ, Hasan Rızâî, Sikkehâ-yi İran der Dovre-yi İslâmî ez Âğâz tâ ber Âmeden-i Selçûkîyân, İntişârât-i Sâzmân-i Mutâla’a ve Tedvîn-i Kitâb-i Ulûm İnsânî-i Danişgâhhâ, Tahran 1393 hş. BOSWORTH, C. E., The Ghaznavids: Their Empire in Afghanistan and Eastern Iran 994- 1040, Edinburg 1963.
  2. BOSWORTH, C. E., “Dailamîs in Central Iran: The Kâkûyids of Jibâl and Yazd”, (Edited by C. E. Bosworth), The Medieval History of Iran, Afghanistan and Central Asia, Variorum Reprints, London 1977.
  3. BOSWORTH, C. E., “Kâkûyids”, El2, E. J. Brill, Leiden 1997, C. IV, s. 465. CASANOVA, Paul, “Les Ispehbeds de Firîm”, A Volume of Oriental Studies Presented to Edward G. Brown On His 60 th Birthday, (ed. T.W. Arnold-Reynold A. Nicholson), Cambridge 1922, ss. 117-126. CURFÂDAKÂNÎ, Ebü’ş-Şeref Nâsıh b. Zafer, Tercüme-yi Târîh-i Yemînî, Neşr. Ca’fer Şiâr, Bungâh-i Tercüme ve Neşr-i Kitap, Tahran 1357 hş. EBÜ’L-FİDÂ, el-Melikü’l Müeyyed İmâdüddîn İsmâil b. Ali b. Mahmûd el-Eyyûbî, elMuhtasar fî Ahbâri’l-Beşer, C. II, Neşr. es-Seyyid Muhammed Abdullatîf el-Habîb ve diğerleri, el-Matbaatü’l-Hüseyniyyeti’l Mısriyye, Kahire 1907. EZ-ZEHEBÎ, Şemseddîn Muhammed b. Ahmed b. Osman, Târihu’l-İslâm ve Vefeyâtü’lMeşâhîr ve’l-A’lâm (h. 421-440),
  4. C. XXIX, Neşr. Ömer Abdüsselâm Tedmürî, Dârü’lKütübi’l-Arabî, Beyrut 1990. FAKÎHÎ, Ali Asğâr, Âl-i Bûveyh ve Ovzâ-yi Zamân-i Îşân bâ Numûdârî ez Zindegî-yi Merdom-i der Ân Asr, İntişârât-i Sebâ, (baskı yeri yok) 1357 hş. FERDEVSÎ, Şehname, C. I, (Çevirenler: Necati Lugal-Kenan Akyüz), MEB Şark-İslâm Klasikleri, İstanbul 1956.
  5. GENÇTÜRK, Cihan, İran Büveyhîleri (322-448/934-1056) (Siyaset, İdarî Teşkilât ve SosyoKültürel Hayat), Fenomen Yayınları, Erzurum 2021. GERDÎZÎ, Ebû Saîd Abdülhay b. ed-Dahhâk b. Mahmûd, Zeynü’l Ahbâr, Neşr. Abdülhay Habîbî, Dünyâ-yi Kitâb, Tahran 1363 hş. GÜNER, Ahmet, “Kâkûyîler”, DİA, TDV Yayınları, İstanbul 2001, C. XXIV, s. 219. HÂNDMÎR, Gıyâseddîn b. Humâmeddîn el-Hüseynî, Târîh-i Habîbü’s-Sîyer fî Ahbâri Efrâdi’l-Beşer, C. II, Neşr. Muhammed Debîr Siyakî, İntişârât-i Hayyâm, Tahran 1380 hş. HÜSEYN B. MUHAMMED B. EBÜ’R-RIZÂ ÂVÎ, Tercüme-yi Mehâsin-i İsfahânî, Neşr. Abbâs İkbâl Âştîyânî, Sâzmân-i Ferheng-i Tefrîh-i Şehrdâr-i İsfahân, İsfahân 1385 hş. İBN EBÛ USAYBİA, Muvaffakuddîn Ebü’l-Abbâs Ahmed b. el-Kâsım b. Hâlife b. Yûnus es-Sadî el-Hazrecî, Uy