AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this paper, self-etching adhesive systems have been discussed from various perspectives, including bonding mechanisms and the morphological varieties of adherent surfaces.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Improvements in adhesion technology have currently focused on simplifying the application of adhesive systems by decreasing the application time and technique sensitivity, and in order to achieve these goals, self-etching adhesives have been developed. Self-etching adhesive systems etch, prime and bond enamel and dentin surfaces simultaneously without the need for rinsing. Although they are marketed as simplified, more complex chemistry is necessary to blend hydrophilic and hydrophobic monomers, solvents, water and additives. In addition to this, bonding to dentine has been less reliable due to the characteristics of the dentine substrate, including tubular structure variations, dentine depth, sclerosis, and caries. It is crucial to understand the materials being utilized, the substrate being bonded to, and to perform a correct and precise clinical protocol for proper adhesion to tooth structures and restoration materials . The rapid introduction of new adhesive systems during the last decade, each with its own application techniques, has sometimes made it difficult for clinicians to keep up-to-date with the variations in use. In this paper, self-etching adhesive systems have been discussed from various perspectives, including bonding mechanisms and the morphological varieties of adherent surfaces.
Özet
Günümüzde adezyon teknolojisindeki gelişmeler klinik uygulama süresi ve teknik hassasiyeti azaltarak adeziv sistemlerin basitleştirilmesine odaklanmış ve bu amaçla self-etch (kendinden asitli) adezivler geliştirilmiştir. Self-etch adezivlerde, etch&rinse sistemlerdeki asitin yıkanması aşaması kaldırılmıştır ve bağlanma yüzeyinin pürüzlendirilmesi, bağlanmaya hazırlanması ve bağlanma işlemi aynı anda gerçekleştirilebilir. Bu adezivler daha basit sistemler olarak piyasaya sürülmelerine rağmen, hidrofilik ve hidrofobik monomerler, çözücüler, su ve diğer bileşenlerin karıştırılabilmesi için daha karmaşık bir kimyasal yapıya sahiptirler. Bununla birlikte dentin dokusunun tübüler yapısındaki farklılıklar, dentin derinliği, skleroz ve çürük gibi etkenler nedeniyle dentin yüzeyine bağlanma çok daha güç bir işlemdir. Kullanılan materyallerin ve adherent yüzeyinin anlaşılması, klinik işlemlerin doğru ve eksiksiz bir şekilde gerçekleştirilmesi, diş dokuları ve restorasyon materyalleri arasında uygun bağlanma sağlanabilmesi için büyük önem taşımaktadır. Geçtiğimiz son 10 yılda her biri kendilerine özgü klinik tekniklerde yeni adeziv sistemler hızla piyasaya sürülmüştür ve hekimlerin bu gelişmeleri yakından izlemesi çok güçtür. Bu makalede self-etch adeziv sistemler, bağlanma mekanizmaları, adherent yüzeylerindeki morfolojik çeşitlilikleri kapsayacak şekilde çeşitli açılardan ele alınmış ve açıklanmaya çalışılmıştır.