Journals / Geomatik / 2022 / Cilt: 7 - Sayı: 3

Şekil göstergeleri ve topluluk öğrenmesi sınıflandırma algoritmaları ile bina detaylarının şekil karmaşıklık analizi

Journal
Geomatik
Pages
197–208
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bulgular, bina detaylarının şekilsel karmaşıklık düzeylerinin, çeşitli şekil göstergeleri ve yaygın kullanılan topluluk öğrenmesi sınıflandırma algoritmaları aracılığıyla oldukça yüksek bir doğrulukla sınıflandırılabileceğini göstermiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Şekil analizi, bilgisayar görüsü, coğrafi bilgi bilimi, kartografya, uzaktan algılama, kent morfolojisi, arazi yönetimi ve ekoloji gibi çeşitli alanlarda mekansal olguları/nesneleri karakterize etmek ve mekansal örüntüleri ortaya çıkartmak için kullanılır.
📊
Key Findings & Data:Bununla birlikte, şekil göstergeleri mekansal detayların farklı şekilsel özelliklerini ölçmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu bulgular, bina detaylarının şekilsel karmaşıklık düzeylerinin, çeşitli şekil göstergeleri ve yaygın kullanılan topluluk öğrenmesi sınıflandırma algoritmaları aracılığıyla oldukça yüksek bir doğrulukla sınıflandırılabileceğini göstermiştir.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:300 adet
⚙️Variables:Şekil Karmaşıklığı · Bina Detayları · Şekil Göstergeleri

Özet

Şekil analizi, bilgisayar görüsü, coğrafi bilgi bilimi, kartografya, uzaktan algılama, kent morfolojisi, arazi yönetimi ve ekoloji gibi çeşitli alanlarda mekansal olguları/nesneleri karakterize etmek ve mekansal örüntüleri ortaya çıkartmak için kullanılır. Bu bağlamda, şekil göstergeleri, genel olarak mekansal detayların geometrilerinin ve/veya onlardan türetilen yardımcı geometrilerin metrik özellikleri yardımıyla karmaşıklık ve benzerlik gibi şekilsel karakteristikleri niceliksel olarak ifade ederler. Bununla birlikte, şekil göstergeleri mekansal detayların farklı şekilsel özelliklerini ölçmektedir. Bu nedenle, bir detayı şekilsel olarak karakterize ederken tek bir şekil göstergesinin kullanımı her zaman yeterli olmaz. Ayrıca, bu amaçla uygun sınıflandırma yöntemlerinin kullanılması da önemlidir. Bu çalışmada, dairesellik, dışbükeylik ve dikdörtgensellik şekil göstergeleri ile rastgele orman ve gradyan artırma topluluk öğrenme sınıflandırma algoritmaları birlikte kullanılarak 300 adet bina detayı şekilsel karmaşıklık düzeylerine göre basit, orta ve karmaşık olarak sınıflandırılmıştır. Görsel algıya dayalı olarak etiketlenen veri setiyle karşılaştırıldığında rastgele orman algoritması %93.33 genel doğruluk ( = 0.900) üretirken, gradyan artırma algoritması ise %92.33 genel doğruluk (󠆻 = 0.885) üretmiştir. Bu bulgular, bina detaylarının şekilsel karmaşıklık düzeylerinin, çeşitli şekil göstergeleri ve yaygın kullanılan topluluk öğrenmesi sınıflandırma algoritmaları aracılığıyla oldukça yüksek bir doğrulukla sınıflandırılabileceğini göstermiştir.

🔖

Cite This Article

DUMAN, H. S., BAŞARANER, M. (2022). Şekil göstergeleri ve topluluk öğrenmesi sınıflandırma algoritmaları ile bina detaylarının şekil karmaşıklık analizi. Geomatik, Cilt: 7 - Sayı: 3, 197–208. https://ajindex.com/articles/524668

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Ai T, Cheng X, Liu P & Yang M (2013). A shape analysis and template matching of building features by the fourier transform method. Computers, Environment and Urban Systems, 41, 219–233. Akar Ö & Görmüş E T (2019). Göktürk-2 ve Hyperion EO-1 Uydu Görüntülerinden Rastgele Orman Sınıflandırıcısı ve Destek Vektör Makineleri ile Arazi Kullanım Haritalarının Üretilmesi. Geomatik, 4(1), 68-81.
  2. Aktaş M (2012).
  3. Shape Descriptors. Doktora Tezi, Exeter Üniversitesi,
  4. Bilgisayar Bilimleri Bölümü, İngiltere. Angel S, Parent J & Civco L (2010). Ten compactness properties of circles: measuring shape in geography. The Canadian Geographer / Le Géographe canadien, 54(4), 441–461.
  5. Arkin E, Chew L P, Huttenlocher D P, Kedem K & Mitchell J S B (1991). An efficiently computable metric for comparing polygonal shapes. IEEE Transactions on Pattern Analysis and Machine Intelligence, 13(3), 209–216. Basaraner M & Cetinkaya S (2017). Performance of shape indices and classification schemes for characterising perceptual shape complexity of building footprints in GIS. International Journal of Geographical Information Science, 31(10), 1952–1977.
  6. Basaraner M (2020). Geometric and semantic quality assessments of building features in OpenStreetMap for some areas of Istanbul. Polish Cartographical Review, 52(3), 94–107.
  7. Başaraner M (2005). Nesne Yönelimli Coğrafi Bilgi Sistemi Ortamında Orta Ölçekli Topografik Haritalar İçin Bina ve Yerleşim Alanlarının Otomatik Genelleştirilmesi. Doktora Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi,
  8. Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  9. Bonaccorso G (2020). Mastering Machine Learning Algorithms, 2nd edn. Packt Publishing. Birmingham, 798 s. Breiman L (2001). Random forests. Machine Learning, 45(1), 5–32. Burghardt D & Steiniger S (2005). Usage of principal component analysis in the process of automated generalisation. Proceedings of 22nd International Cartographic Conference, La Coruna, Spain. Burkov A (2019). The Hundred-Page Machine Learning Book. Andriy B., 159 s. Burkov A (2020). Machine Learning Engineering. True Positive Inc., Quebec City, 310 s. Congalton R G & Green K (2019). Assessing the Accuracy of Remotely Sensed Data: Principles and Practices, 3rd edn. CRC Press,
  10. Boca Raton, FL, 328 s. Çetinkaya S (2014). Kartografik Genelleştirmede Bina Dizilimlerinin Karakterizasyonu ve Yorumlanmasına İlişkin Yeni Yaklaşımlar. Doktora Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi,
  11. Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. Da Costa F & Cesar R (2009). Shape Classification and Analysis: Theory an