Journals / İnsan ve İnsan / 2019 / Cilt: 6 - Sayı: 20

Relation between Army and Politics in Turkey and Ideological Origins of Military Coups

Türkiye’de Ordu-Siyaset İlişkileri ve Askeri Darbelerin İdeolojik Kökenleri

Pages
145–164
Publication Date
2019-04-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study aimed at disclosing the ideological origins of these causes and tries to answer the question “Why do military coups take place in Turkey?”.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In view of the historical, social and ideological relations of army-politics and origins of these relations in Turkey, in addition to its determinant potency army identified itself with the state and positioned itself over the society politically and ideologically pioneered modern­ization, westernization and by Kemalism.
📊
Key Findings & Data:The fact that Turkey is an army-nation state and its constitutional elements are usually made of military persona created an army which should be under the order of civil government to have a supra-political position by becoming a hegemonic power on the one hand and prevented the formation of a democratic, pluralistic and civilian so­ciety on the other hand.
💡
Conclusion & Impact:This study aimed at disclosing the ideological origins of these causes and tries to answer the question “Why do military coups take place in Turkey?”.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Demokratikleşme · Askeri darbeler · Ordu-siyaset ilişkisi

Abstract

In view of the historical, social and ideological relations of army-politics and origins of these relations in Turkey, in addition to its determinant potency army identified itself with the state and positioned itself over the society politically and ideologically pioneered modern­ization, westernization and by Kemalism. The fact that Turkey is an army-nation state and its constitutional elements are usually made of military persona created an army which should be under the order of civil government to have a supra-political position by becoming a hegemonic power on the one hand and prevented the formation of a democratic, pluralistic and civilian so­ciety on the other hand. The way the army positions itself and defines itself at the constitutional level is one of the most important reasons for the frequent occurrence of clashes in Turkey and the inability of civilians to be powerful even if they are in power. This study aimed at disclosing the ideological origins of these causes and tries to answer the question “Why do military coups take place in Turkey?”.

Özet

Türkiye’de ordu-siyaset ilişkileri ve bu ilişkilerin tarihsel, toplumsal ve ideolojik kökenlerine bakıldığında, iç ve dış politikadaki belirleyiciliği yanında, kendisini devletle özdeşleştirmiş, siyaseten toplumun üzerinde konumlandırmış, ideolojik açıdan modernleşmenin, batılılaşmanın ve Kemalizm’in öncülüğünü üstlenmiş olan bir ordu profiliyle karşılaşmaktayız. Türkiye’nin bir ordu-millet devleti olması ve kurucu unsurlarının genellikle askerlerden oluşması, bir yandan sivil iradenin emrinde olması gereken ordunun hegemonik bir güç haline gelerek siyaset üstü bir konuma gelmesine, diğer yandan demokratik, çoğulcu ve sivil bir yönetim anlayışının oluşmasına engel olmuştur. Ordunun anayasal düzeyde kendisini konumlandırma ve tanımlama biçimi, Türkiye’de darbelerin sıkça yaşanmasının ve sivillerin iktidar olsalar bile muktedir olamamalarının en önemli nedenidir. Bu nedenlerin ideolojik kökenlerine inmeyi amaçlayan bu çalışma, “Türkiye’de neden askeri darbeler olur?” sorusuna cevap vermeye çalışmaktadır.

🔖

Cite This Article

DUMAN, M. Z. (2019). Relation between Army and Politics in Turkey and Ideological Origins of Military Coups. İnsan ve İnsan, Cilt: 6 - Sayı: 20, 145–164. https://ajindex.com/articles/51973

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Afyoncu, Erhan, Ahmet Önal ve Uğur Demir. Osmanlı İmparatorluğu’nda Askeri İsyanlar ve Darbeler. İstanbul: Yeditepe Yayınevi, 2016.
  2. Ahmad, Feroz. Bir Kimlik Peşinde Türkiye. Çev. Sedat C. Karadeli. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2006.
  3. Ahmad, Feroz. Modern Türkiye’nin Oluşumu. Çev. Yavuz Alogan. İstanbul: Sarmal Yayınları, 1995.
  4. Akay, Hale. “Türkiye’de Asker-Sivil İlişkileri: 2000-2011 Dönemine İlişkin Bir Değerlendirme” https://www.hyd.org.tr/attachments/article/123/asker_sivil__hale_akay.pdf. (Erişim 29.01.2017).
  5. Akıncı, Abdulvahap. “Türk Siyasal Hayatında 1980 Sonrası Darbeler ve e-Muhtıra”. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 15/2 (2013): 39-58.
  6. Akşit, Sina. 31 Mart Olayı. Ankara: İmge Kitabevi, 2015.
  7. Aktar, Cengiz. Türkiye’nin Batılılaştırılması. Çev. Temel Keşoğlu. İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 1993.
  8. Akyaz, Doğan. Askeri Müdahalelerin Orduya Etkisi. İstanbul: İletişim Yayınları, 2009.
  9. Altınay, Ayşegül ve Tanıl Bora. “Ordu, Militarizm ve Milliyetçilik”. Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Milliyetçilik. Ed. Tanıl Bora ve Murat Gültekingil. İstanbul: İletişim Yayınları, 2003.
  10. Başkaya, Fikret. Yediyüz, Ankara: Ütopya Yayınları, 1999.
  11. Bayramoğlu, Ali. “Asker ve Siyaset”. Bir Zümre, Bir Parti Türkiye’de Ordu. Der. Ahmet İnsel ve Ali Bayramoğlu. İstanbul: Birikim Yayınları, 2004.
  12. Berkes, Niyazi. Türkiye’de Çağdaşlaşma. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2005.
  13. Bora, Tanıl. Türk Sağının Üç Hâli: Milliyetçilik, Muhafazakârlık, İslamcılık. İstanbul: Birikim Yayınları, 2014.
  14. Bozarslan, Hamit. Türkiye’nin Modern Tarihi. Çev. Heval Bucak. İstanbul: Avesta Yayınları, 2008.
  15. Burak, Begüm. “Osmanlıdan Günümüze Ordu-Siyaset İlişkileri”. History Studies. 3/1 (2011): 45-67.
  16. Cengiz, Bengi. “İkinci Dünya Savaşı’ndan Sonra Dünyadaki Darbeler ve Darbe Girişimleri”. Son güncelleme 07 Ağustos, 2018. http://www.dogrulukpayi.com/bulten/ikinci-dunya-savasi-ndan-sonra-dunyadaki-darbeler-ve-darbe-girisimleri.
  17. Cizre, Ümit. “Egemen İdeoloji ve Türk Silahlı Kuvvetleri: Kavramsal ve İlişkisel Bir Analiz”. Bir Zümre, Bir Parti Türkiye’de Ordu, Der. Ahmet İnsel ve Ali Bayramoğlu. İstanbul: Birikim Yayınları, 2004.
  18. Çetin, Halis. Modernleşme ve Türkiye’de Modernleştirme Krizleri. Ankara: Siyasal Kitabevi, 2003.
  19. Çitçi, Oya. “Ordu-Siyaset İlişkileri: 1920-1938”. Amme İdaresi Dergisi. 39/4 (2006): 17-44.
  20. Dursun, Çiler. “Türkiye’de Darbelerin Simgesel Ekonomisi”. Doğu Batı Dergisi. 21 (2002): 137-138.
  21. Duverger, Maurice. Diktatörlük Üstüne. Çev. Bülent Tanör. İstanbul: Döne