AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConsequently, the study shows that age discrimination can be normalised on a societal level by aestheticising the comedy narrative.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In Turkey, television maintains its role as the most widely watched medium of communication. Among the programmes broadcast, comedy shows not only entertain but also bring diverse representations to the screen through content that provokes thought, offers criticism and educates. The aim of this study is to analyse how the elderly are represented in comedy programmes. The research sample consists of ninety-eight sketches selected using a purposive sampling method from the eleventh and twelfth seasons of the Güldür Güldür Show. The research was carried out within a theoretical framework that addresses the phenomenon of old age through its physiological, sociological and psychological dimensions, which form the basis of dramaturgical character development. In the study, programme scripts were analysed using computational text mining methods via the R programming language and the NRC Emotion Lexicon. Quantitative data were combined with qualitative content analysis to form a mixed-methods design. The findings present data suggesting that old age is reduced to ‘cost’ in the sociological dimension, ‘management’ in the psychological dimension, and ‘object of care’ in the physiological dimension. Furthermore, gender-based double standards were identified in the representations. Consequently, the study shows that age discrimination can be normalised on a societal level by aestheticising the comedy narrative.
Özet
Türkiye’de televizyon, en yaygın takip edilen iletişim aracı olma rolünü devam ettirmektedir. Yayınlanan programlar içerisinde komedi programları güldürürken düşündüren, eleştiri yapan ve öğreten içerikleriyle farklı temsiliyetleri de ekranlara taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı da yaşlı bireylerin komedi programlarında nasıl temsil edildiğini araştırmaktır. Araştırmanın örneklemini Güldür Güldür Show programının on birinci ve on ikinci sezonlarından amaçlı örneklem yöntemiyle seçilen doksan sekiz skeç oluşturmaktadır. Araştırma yaşlılık olgusunu dramaturjik karakter inşasının temelini oluşturan fizyolojik, sosyolojik ve psikolojik boyutlarıyla ele alan kuramsal bir çerçevede yürütülmüştür. Çalışmada program metinleri, R programlama dili ve NRC Duygu Sözlüğü aracılığıyla, hesaplamalı metin madenciliği yöntemleriyle analiz edilmiştir. Nicel veriler nitel içerik analiziyle harmanlanarak karma bir desen oluşturulmuştur. Bulgular yaşlılığın sosyolojik boyutta ‘maliyet’, psikolojik boyutta ‘idare’, fizyolojik boyutta ise ‘bakım nesnesine’ indirgendiğine yönelik veriler sunmaktadır. Ayrıca, temsillerde toplumsal cinsiyete dayalı çifte standartlar tespit edilmiştir. Sonuç olarak, komedi anlatısının yaş ayrımcılığını estetize ederek, toplumsal düzlemde normalleştirilebileceğini göstermektedir.