AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTherefore, contrary to a common hypothesis in the literature, the role of women as mothers in the household does not affect the participation negatively.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study attempts to explore the determinants of the female labour force participation in the urban Turkey. It adopts an approach which emphasises women’s socio-demografic characteristics and their family backrounds. The evidence comes from a Household Budget Survey conducted by the Turkish Statistical Institution for the year 2003. Factors underlying female labor force participation are discussed on the basis of 2 logistic regression models: one for the whole data set and the another for the subset of married women. The findings of the models indicate the importance of marital status, age, education, economical status and the number and age of children as determinants of participation. Odds of participation increases for the unmarried status and decreases with age group. It is much more likely for single women and for younger women to participate in the labour force. University and higher graduates are more willing to participate compared to less educated women. When the income level of household gets worse willingness to participate increases. Willingness to participate is positively affected by the number and also age of children. Therefore, contrary to a common hypothesis in the literature, the role of women as mothers in the household does not affect the participation negatively.
Özet
Bu çalışmada Türkiye’de kentsel alanlarda kadının işgücüne katılımını etkileyen faktörler ülkemizde yaşanan 2001 finansal krizi sonrasında, 2003 yılı için incelenmiştir. Çalışmada kadınların sosyo-demografik özellikleri ve aile yapılarını dikkate alan bir yaklaşım benimsenmiştir. Kullanılan veriler Türkiye İstatistik Kurumu tarafından hazırlanan 2003 yılı Hanehalkı Bütçe Anketinden elde edilen fert düzeyinde verilerdir. Kadınların işgücüne katılma kararlarını etkileyen faktörlere, tüm kadınlar ve evli kadınlar olmak üzere 2 ayrı lojistik regresyon modeliyle bakılmıştır. Bu modellerden elde edilen bulgular eğitim düzeyinin, ekonomik durumun, çocuk sayısının ve çocuğun yaşının kadınların işgücüne katılmalarında önemli etkenler olduğu yönündedir. Tahmin sonuçları bekar olmanın kadınların işgücüne katılma ihtimalini arttıracağını evli olmanın ise azaltacağını göstermektedir.. Eğitim seviyesi yükseldikçe kadın işgücüne katılım konusunda daha istekli hale gelmektedir. Ailenin ekonomik durumu iyileştiğinde diğer bir deyişle ailenin kullanılabilir yıllık geliri arttığında ve oturulan konutun mülkiyetine sahip olunduğunda, kadın katılım konusunda istekli davranmayacaktır. Hanedeki çocuk sayısının, hatta 7-18, 0-6 yaş aralığında yer alan çocukların varlığının bile kadının işgücü piyasasına katılım ihtimalini arttırdığı tespit edilmiştir. Dolayısıyla, kadınların hane içindeki anne rolleri onların işgücüne katılmalarını olumsuz yönde etkilememektedir.