Dergiler / Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2008 / Cilt: 0 - Sayı: 22

2001 Krizi Sonrasında Türkiye'de Kentsel Alanlarda Kadınların İşgücüne Katılımının Belirleyicileri

Determinants of Female Participation in Urban Labour Force in Turkey After the 2001 Financial Crisis

Sayfa
245–276
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu modellerden elde edilen bulgular eğitim düzeyinin, ekonomik durumun, çocuk sayısının ve çocuğun yaşının kadınların işgücüne katılmalarında önemli etkenler olduğu yönündedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada Türkiye’de kentsel alanlarda kadının işgücüne katılımını etkileyen faktörler ülkemizde yaşanan 2001 finansal krizi sonrasında, 2003 yılı için incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kullanılan veriler Türkiye İstatistik Kurumu tarafından hazırlanan 2003 yılı Hanehalkı Bütçe Anketinden elde edilen fert düzeyinde verilerdir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu modellerden elde edilen bulgular eğitim düzeyinin, ekonomik durumun, çocuk sayısının ve çocuğun yaşının kadınların işgücüne katılmalarında önemli etkenler olduğu yönündedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2001 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada Türkiye’de kentsel alanlarda kadının işgücüne katılımını etkileyen faktörler ülkemizde yaşanan 2001 finansal krizi sonrasında, 2003 yılı için incelenmiştir. Çalışmada kadınların sosyo-demografik özellikleri ve aile yapılarını dikkate alan bir yaklaşım benimsenmiştir. Kullanılan veriler Türkiye İstatistik Kurumu tarafından hazırlanan 2003 yılı Hanehalkı Bütçe Anketinden elde edilen fert düzeyinde verilerdir. Kadınların işgücüne katılma kararlarını etkileyen faktörlere, tüm kadınlar ve evli kadınlar olmak üzere 2 ayrı lojistik regresyon modeliyle bakılmıştır. Bu modellerden elde edilen bulgular eğitim düzeyinin, ekonomik durumun, çocuk sayısının ve çocuğun yaşının kadınların işgücüne katılmalarında önemli etkenler olduğu yönündedir. Tahmin sonuçları bekar olmanın kadınların işgücüne katılma ihtimalini arttıracağını evli olmanın ise azaltacağını göstermektedir.. Eğitim seviyesi yükseldikçe kadın işgücüne katılım konusunda daha istekli hale gelmektedir. Ailenin ekonomik durumu iyileştiğinde diğer bir deyişle ailenin kullanılabilir yıllık geliri arttığında ve oturulan konutun mülkiyetine sahip olunduğunda, kadın katılım konusunda istekli davranmayacaktır. Hanedeki çocuk sayısının, hatta 7-18, 0-6 yaş aralığında yer alan çocukların varlığının bile kadının işgücü piyasasına katılım ihtimalini arttırdığı tespit edilmiştir. Dolayısıyla, kadınların hane içindeki anne rolleri onların işgücüne katılmalarını olumsuz yönde etkilememektedir.

Abstract

This study attempts to explore the determinants of the female labour force participation in the urban Turkey. It adopts an approach which emphasises women’s socio-demografic characteristics and their family backrounds. The evidence comes from a Household Budget Survey conducted by the Turkish Statistical Institution for the year 2003. Factors underlying female labor force participation are discussed on the basis of 2 logistic regression models: one for the whole data set and the another for the subset of married women. The findings of the models indicate the importance of marital status, age, education, economical status and the number and age of children as determinants of participation. Odds of participation increases for the unmarried status and decreases with age group. It is much more likely for single women and for younger women to participate in the labour force. University and higher graduates are more willing to participate compared to less educated women. When the income level of household gets worse willingness to participate increases. Willingness to participate is positively affected by the number and also age of children. Therefore, contrary to a common hypothesis in the literature, the role of women as mothers in the household does not affect the participation negatively.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DOĞRUL, G. (2022). 2001 Krizi Sonrasında Türkiye'de Kentsel Alanlarda Kadınların İşgücüne Katılımının Belirleyicileri. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 22, 245–276. https://ajindex.com/articles/493516

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. ABRAMO, Lais and VALENZULA, M. Elena (2005). “Women’s Labour Force Participation Rates in Latin America”, International Labour Review, Vol. 144, No.4, pp.369-391.
  2. ALBRECHT, James W.-EDIN, P.- UROMAN, Susan B. (2000). “A Cross-Country Comparison of Attitudes Towards Mothers Working and their Actual Labor Market Experience” LABOUR, 14 (4), pp.591-608.
  3. BECKER, Gary (1965). “A Theory of Allocation of Time”, Economic Journal, 75, pp.493-517.
  4. BLAU, Francine D. and WINKLER, Anne E.(1998).
  5. The Economics of Women, Men and Work. Third Edition,
  6. Upper Saddle River, NJ:Prentice Hall. BLAU, Francine D. and FERBER, Marianne A. (1986).
  7. The Economics of Women, Men and Work. Englewood Cliffs, Prentice-Hall, 1986
  8. BROWNING, Martin (1992). “Children and Household Economic Behavior”, Journal of Economic Literature, Volume:30, Number:3, pp.1434-75.
  9. CLEVELAND, G. –GUNDERSON, M. – HYATT, D. (1996). “Child Care Costs and the Employment Decisions of Women: Canadian Evidence”, Canadian Journal of Economics, XXIX, pp.132-151.
  10. COHEN, P.N. and BIANCHI, S.M. (1999). “Marriage, Children and Women’s Employment: What Do We Know?” Monthly Labor Review, Bureau of Labor Statistics, Volume:122, No.12, pp.22-31.
  11. GLICK, P., and SAHN, D. (2005). “Intertemporal Female Labor Force Behavior in a Developing Country: What Can Learn From a Limited Panel?” Labor Economics, 12, pp.23-45.
  12. GÜRSEL, S. ve ULUSOY, V.(1999). “Türkiye’de İşsizlik ve İstihdam, Yapı ve Kredi Yayınları”, Cogito/Ekonomi-87, İstanbul.
  13. HAYGHE, Howard V. (1997). ”Development in Women’s Labor Force Participation”, Monthly Labor Review, 120(9), pp.41-46.
  14. HECKMAN, James J. (1993). “What Has Been Learned About Labor Supply in the Past Twenty Years”, American Economic Review, 2, pp.116-21.
  15. HUMPHREY, Janet (1988). Women’s Employment in Restructuring America: The Changing Experience of Women in Three Recessions in Jilll Rubery (ed.): Women and Recession. London, Routledge. JAUMOTTE, Florence (2003). “Labour Force Participation of Women: Empirical Evidence on The Role of Policy and Other Determinants in OECD Countries”, OECD Economic Studies, No.37, OECD, Paris, p.55. JUHN, Chinhui and MURPHY, Kevin M. (1997). “Wage Inequality and Family Labor Supply” Journal of Labor Economics, 15(1), pp.72-97.
  16. KASNAKOĞLU, Z., ve DAYIOĞLU, M. (19.04.1996). “Türkiye’de Kadının Eğitimi ve İşgücüne Katılımı”, Education and the Labor Market in Turkey: Proceeding of a Seminar Held in Ankara, (Ed. T. Bulutay), DİE, Ankara:.15-22.
  17. KING, J.E. (1990). Labour Economics