SavedAdd your journal

Journals / Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2011 / Cilt: 3 - Sayı: 6

Are linguistics and grammar, and linguists and grammarians opposite signs?

Dil bilim ile dil bilgisi, dil bilimci ile dil bilgici karşıt göstergeler midir?

Fevzi KARADEMİR
Pages
111–117
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Therefore, it stresses that language should be accepted as adeveloping and changing system with its all signs, and writing and speaking dimensions; and gra m-marians should be accepted as linguists as long as they examine the language scientifically.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Some scholars in linguistics field in Turkey acce pts linguistics and grammar, and linguistsand grammarians as completely opposite concepts and linguistics are suggested to be in nonscientificarea.This paper evaluates conceptual values of linguistics and grammatical terms, and develop-ment processes of these two disciplines; and suggests that these disciplines are not opposite andgrammar is a sub-branch of linguistics.
📊
Key Findings & Data:Some scholars in linguistics field in Turkey acce pts linguistics and grammar, and linguistsand grammarians as completely opposite concepts and linguistics are suggested to be in nonscientificarea.This paper evaluates conceptual values of linguistics and grammatical terms, and develop-ment processes of these two disciplines; and suggests that these disciplines are not opposite andgrammar is a sub-branch of linguistics.
💡
Conclusion & Impact:Therefore, it stresses that language should be accepted as adeveloping and changing system with its all signs, and writing and speaking dimensions; and gra m-marians should be accepted as linguists as long as they examine the language scientifically.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Some scholars in linguistics field in Turkey acce pts linguistics and grammar, and linguistsand grammarians as completely opposite concepts and linguistics are suggested to be in nonscientificarea.This paper evaluates conceptual values of linguistics and grammatical terms, and develop-ment processes of these two disciplines; and suggests that these disciplines are not opposite andgrammar is a sub-branch of linguistics. Therefore, it stresses that language should be accepted as adeveloping and changing system with its all signs, and writing and speaking dimensions; and gra m-marians should be accepted as linguists as long as they examine the language scientifically.

Özet

Türkiyedeki kimi dil bilim çevrelerinde, dil bilim (İng. linguistics) ile dil bilgisi (İng.grammar), dil bilimci ile dil bilgici büsbütün karşıt kav ramlar olarak değerlendirilmekte, dil bilgisibilim dışı bir alan olarak gösterilmektedir.Bu yazıda, dil bilim ile dil bilgisi terimlerinin kavramsal değerleri ve bu iki disiplinin gelişim süreçleri değerlendirilmiş, bu disiplinlerin karşıt olmadıkları, dil bilgisinin, dil bilimin bir alt dalıolduğu belirtilmiştir. Buna bağlı olarak dili bütün göstergeleriyle, yazı ve konuşma boyutlarıyla,gelişen, değişen bir sistem olarak kabul edip onu bilimsel olarak inceledikleri sürece dil bilgicilerin deözde dil bilimci oldukları vurgulanmıştır.

🔖

Cite This Article

KARADEMİR, F. (2022). Are linguistics and grammar, and linguists and grammarians opposite signs?. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 6, 111–117. https://ajindex.com/articles/488128

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (36)

  1. AHANOV, Kaken (2008). Dil Biliminin Esasları, (Aktaran: Murat Ceritoğlu), Türk Dil Kurumu Yayınları,
  2. Ankara.
  3. AKSAN, Doğan (1998).
  4. Her Yönüyle Dil, Ana Çizgileriyle Dilbilim, Türk Dil Kurumu Yayınları,
  5. Ankara.
  6. BAŞKAN, Özcan (2003).
  7. Bildirişim, Multilingual Yayınları, İstanbul. Bilim ve Sanat Terimleri Ana Sözlüğü, http://tdkterim.gov.tr
  8. BOZ, Erdoğan (2007). Türkiye Türkçesinde +(A) Durum Biçimbirimi, Gazi Kitabevi Yayınları,
  9. Ankara.
  10. COŞKUN, Volkan (2000). “Fonetik, Fonoloji ve Türkiye Türkçesinin Ünsüzler Matriksi”, Türk Dili, 588: 588- 594. DEMİR, Nurettin- YILMAZ, Emine (2003).
  11. Türk Dili El Kitabı, Grafiker Yayınları,
  12. Ankara.
  13. DEMİRCAN, Ömer (2009).
  14. Türkçenin Sesdizimi, Der Yayınları,
  15. İstanbul.
  16. DİLAÇAR, Agop (1971). “Gramer: Tanımı, Adı, Kapsamı, Türleri, Yöntemi, Eğitimdeki Yeri ve Tarihçesi”, Türk Dili Araştırmaları Yıllığı Belleten, s. 83- 145. DİLEMRE, S. Ali (1952). “Gramer Davası ve ‘Linguistique Statique’”, Türk Dili, 15: 123- 130. GEMALMAZ, Efrasiyap (1995). “Dil Bilimi ve Dil Bilgisi”, Türk Dili, 517: 82- 85. GÜNER, Galip 2008). “Şekil, İçerik ve Anlam Bağlantısı Bakımından Türkiye Türkçesi Gramerciliği”, Erciyes, 362: 15- 18. HENGİRMEN, Mehmet (1999). Dilbilgisi ve Dilbilim Terimleri Sözlüğü, Engin Yayınevi,
  17. Ankara.
  18. KARADEMİR, Fevzi (2011). “Eş Zamanlı Bakışla Türkiye Türkçesinde Yardımcı Ünsüzler”, Turkish Studies, 6/2: 561 - 598. KILIÇ, M. Akif; ERDEM, Mevlüt (Basılmamış.). “Türkiye Türkçesindeki ‘Yumuşak G’ Ünsüzünün Fonetik Analizi”, VI. Uluslararası Türk Dili Kurultayı, 20- 25 Ekim 2008,
  19. Ankara.
  20. KORKMAZ, Zeynep (2003).
  21. Gramer Terimleri Sözlüğü, Türk Dil Kurumu Yayınları,
  22. Ankara.
  23. KARPUZ, H. Ömer ( 1999). “Türkiye Türkçesinin Sözdizimiyle İlgili Çalışmaların Dilbilim Metodolojisi Bakımından Değerlendirilmesi ve Bazı Teklifler”, 3. Uluslar Arası Türk Dil Kurultayı, Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara, s. 625- 639. KURUM (1995).
  24. Türk Gramerinin Sorunları Toplantısı, Türk Dil Kurumu Yayınları,
  25. Ankara.
  26. KURUM (1999).
  27. Türk Gramerinin Sorunları II, Türk Dil Kurumu Yayınları,
  28. Ankara.
  29. SAUSSURE, Ferdinand De (1998). Genel Dilbilim Dersleri, (Çeviren: Berke VARDAR), Multilingual Yayınları,
  30. İstanbul.
  31. VARDAR, Berke (2001).
  32. Dilbilimin Temel Kavram ve İlkeleri, Multilingual Yayınları,
  33. İstanbul.
  34. VARDAR, Berke vd. (1998). Açıklamalı Dilbilim Terimleri Sözlüğü, ABC Kitabevi,
  35. İstanbul.
  36. ZÜLFİKAR, Hamza (1991). Terim Sorunları ve Terim Yapma Yolları, Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara.